Δελτίο τύπου!

Σπίτι μου 05-02-2010

Μετά από 20 (και λίγα λέω..) χρόνια κοινής καταναλωτικής μανιας και τη σπατάλη αμέτρητων δραχμών (θεός σχωρέστες) και απροσδιόριστου ποσού ευρώ, αποφάσισα από μόνη μου να προχωρήσουμε πλέον ο καθένας χωριστά, αλλά πάντα μαζί ως αγοραστικές μονάδες που μοιράζονται την αγάπη τους για τα προϊόντα και την αγωνία για το μέλλον των τιμών τους. Είμαι σίγουρη ότι η απόφασή μου αυτή θα υποστηριχθεί και θα γίνει σεβαστή από όλους τους διευθυντές των εν λόγω καταστημάτων που έχω επισκεφτεί όλα αυτά τα χρόνια! (κοινώς χ3$τηκ@τ3)

Μια απελπισμένη από τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, δίχως όμως τη σύμφωνη γνώμη των σούπερ μάρκετ!

ΥΓ Ούτε το κουράγιο να σας απατήσω με το μπακάλη της γειτονιάς δεν έχω και ας μας βγάλουν φωτογραφίες οι paparazzi! Είναι πιο ακριβός "γκόμενος"!!

ΥΓ και επειδή είμαι large τύπος σας βάζω από μόνη μου φωτογραφίες αυτού που μπήκε ανάμεσά μας! Παρακαλώ μην το ενοχλείστε όμως!

"Θερμά επεισόδια"

Δεν το κουνάω... δεν το κουνάω.... Σαν τα σαλιγκάρια εμφανίζομαι και γω... Το πρωί πρωί με τη δροσιά και το βραδάκι σαν "μαλακώσει" η ζέστη για να κάνω τις όποιες εξωτερικές μου δουλειές ή καμιά βόλτα με τα πόδια τριγύρω... Ομολογώ ότι είμαι σχεδόν συνέχεια με το κλιματιστικό! (έχω τρομερές οικολογικές τύψεις) Δε θέλω να δω το λογαριασμό της ΔΕΗ όταν θα έρθει... θα τον παραδώσω στον καλό μου με κλειστό το φάκελο! ας είναι και το δώρο για τα γενέθλια μου αυτό, δε με πειράζει! Αφού δεν αντέχω τη ζέστη!!! Δεν ξεμυτίζω από το σπίτι... Μόνο να, που ανοίγω κάποιες (μπόλικες) φορές την πόρτα και κοιτάω μήπως δω κανα καπνό τριγύρω... Ανεβαίνω και στην ταράτσα αν κάτι μου μυρίσει να δω τι τρέχει... Ο Νίκος με κοροϊδεύει γι' αυτό... "θα σου πάρω κιάλια και θα σου βάλω και μια ομπρέλα να ελέγχεις την περιοχή! Δασοφύλακα μου εσύ" μου λέει (βασικά τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι κακή ιδέα! θα γλιτώσω και τα ανεβοκατεβάσματα στην ταράτσα!) Πώς να μην κάνω έτσι όμως? Ε? 3 μας "μπουμπούνισαν" μέσα σε λίγες μέρες...

Το χρονικό....

Η πρώτη φωτιά ξεκίνησε από κάτι ξύλινες καρότσες που έχει ένας "καλός γείτονας" που "εκτρέφει (?)" άλογα... Ανάμεσα σε σπίτια, δίπλα σε πεύκα... Αυτός ο τύπος δεν έχω καταλάβει ακόμα, γιατί δεν έχει φάει τουλάχιστον πρόστιμο... Αφού έχει καταπατήσει το δρόμο για να βάλει τα των αλόγων, έχει μπάλες άχυρου στοιβαγμένες σε ξένο οικόπεδο και δίπλα στο δρόμο, έχει τα άλογα και τα γαϊδουράκια να βοσκάν χύμα στο δρόμο και τα περιττώματα τους να "βρωμάνε" από μακριά... Έχουν γίνει προσπάθειες (καταγγελίες) μπας και τον μαζέψει το υγειονομικό ή άλλη υπηρεσία του δήμου ή της νομαρχίας αλλά.... αλλά.... " Ήλθον, είδον και απήλθον!" που λένε... κατάλαβες? κατάλαβα να λες... Τέλος πάντων, ας είναι καλά κάποιοι κάτοικοι της περιοχής που έτρεξαν και έσωσαν την κατάσταση! και φυσικά να'ναι καλά οι πυροσβέστες που έσπευσαν και τα κατάφεραν να την "μαντρώσουν" πριν να φτάσουμε να τρέχουμε και να μη φτάνουμε... (τελικά το ότι έχουμε πυροσβεστικό σταθμό στην περιοχή μας είναι πολύ σημαντική υπόθεση, αφού μέσα σε 5-10 λεπτά ήταν κοντά μας και τις 3 φόρες φέτος!)

αν ξαναφτιάξουν το λινκ στην τοπική εφημερίδα θα τα διαβάσετε καλύτερα!

http://www.neologos.gr (πρώτο θέμα 62ο φύλλο)

Δεύτερη φωτιά... Είναι δυνατόν μια μέρα, με πολύ δυνατό αέρα και ανακοινώσεις από την Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς, να πάει κάποιος να κάψει χόρτα στο οικόπεδο του???? ε ναι! και όμως το έκαναν και αυτό! Τουλάχιστον έτσι ακούσαμε γιατί οπτική επαφή με το σημείο που ξεκίνησε η φωτιά δεν είχαμε... ήταν οριακά πίσω από το λόφο του πανοράματος...και ξαφνικά ένα μεσημέρι (πάντα γύρω στις 4-5) βλέπουμε καπνό στο Πανόραμα... που δεν απέχουμε και πολύ από τον οικισμό αυτό... και ο αέρας να’ ναι προς τη μεριά μας...αμέσως τηλεφωνήματα, κινητοποίηση και τελικά ευτυχώς πάλι την πρόλαβαν! Αν και κάποιες πυροσβεστικές πήγαν αρχικά χωρίς νερό για να γεμίσουν από τον κρουνό που υπάρχει στον οικισμό ~ο όποιος όμως δεν έβγαζε στάλα νερό!!!! όποτε πήγαν και πήραν από τον κρουνό που είναι στη βιανεξ, στη λεωφόρο που είναι &κοντά (πάλι καλά) και την έσβησαν!

Τρίτη φωτιά ~και η πιο μυστήρια... Στο ύψωμα, πίσω από ένα εργοστάσιο που υπάρχει, ξαφνικά πάλι γύρω στις 4,30 καπνός και φλόγες! με τον αέρα να τη "σπρώχνει" προς το μουσικό γυμνάσιο και μια άλλη "σταλιά" πράσινου που έχει απομείνει από την άλλη πλευρά του οικισμού... αμέσως κινητοποίηση και τηλεφωνήματα... πετάει ο αδελφός μου δυο φτυάρια στ' αμάξι και φεύγει πάλι από τους πρώτους για να κάνει ό,τι μπορεί εκεί... μετά ακολουθούν ο πατέρας μου, άλλοι γείτονες, καθώς και ο καλός μου... Στο μεταξύ έχουν ειδοποιηθεί όλοι και μετά από λίγο φτάνουν πυροσβεστικές, τα οχήματα του δήμου και 2 αεροπλάνα (που ευτυχώς ήταν στον αέρα για άλλη πυρκαγιά και έτσι ήρθαν μέσα σε σκάρτα 10λεπτα) και μετά από λίγο ένα ελικόπτερο... Το μεγαλύτερο ευτύχημα ήταν ότι εκείνη την ημέρα δε φύσαγε τόσο πολύ σαν τις προηγούμενες μέρες, αλλιώς.... ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω..... τα δυο αεροπλάνα μετά από κάποιους αναγνωριστικούς κύκλους (γιατί πλέον υπήρχε αρκετός κόσμος στο έδαφος κοντά στη φωτιά, χώρια οι πόσοι πυροσβέστες, αλλά και σπίτια γύρω γύρω) ρίχνουν το νερό με μαθηματική ακρίβεια στις φλόγες... Ειδικά ο ένας ο πιλότος το κατέβαζε τόσο πολύ το αεροπλάνο που εμείς τρομάξαμε για τη ζωή του! Να’ ναι καλά αυτός ο Άνθρωπος, όπου και αν είναι! Μετά από αυτές τις ρίψεις, κάτι έχει αρχίσει να γίνεται... και τότε... έρχεται το ελικόπτερο (μη με ρωτήστε αν ήταν Απάτσι ή Σινούκ ,λίγη άξια έχει... μάννα εξ ουρανού ήταν! έτσι το είδαμε ..) και ρίχνει 3 φόρες νερό στη φωτιά, λες και έριχνε βρε παιδί μου με τη μάνικα ακριβώς από πάνω από τις φλόγες.... τέτοια ακρίβεια! ε αυτό ήταν!!! η φωτιά είχε ηττηθεί κατά κράτος και στη "γέννηση" της!!!! Αφού κοντέψαμε να τον χειροκροτήσουμε τον πιλότο! μετά έμειναν οι πυροσβέστες να σβήνουν τις μικροεστίες που είχαν μείνει... όμως ο πατέρας μου, ο όποιος είχε πάει να ελέγξει ένα χωματόδρομο, που τον ξέρουμε μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι, για να δει αν είναι καλός και να στείλει τις πυροσβεστικές από εκεί, έτσι ώστε να βγουν πιο κοντά στη φωτιά, γλίστρησε στα νεροφαγώματα του δρόμου και αν δεν ήταν το συρματόπλεγμα ενός οικόπεδου θα έπαιρνε τούμπες με το αμάξι στην πλαγιά... χωριά που αν γύριζε η φωτιά ίσως και να τον έκλεινε εκεί... τελικά ευτυχώς, όταν όλα πήγαιναν καλύτερα, πήγε ένας γείτονας με ένα 4*4 και τον τράβηξε... να'χαμε και αλλά μετά.... τέλος πάντων όλα πήγαν καλά.... και αυτή τη φορά... μέχρι πότε?

Φωτογραφίες από το κινητό...

και κάποιες παλαιότερες από τη φωτιά στα Γλυκά Νερά (από ταράτσα τραβηγμένες)

και ρωτάω... υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσουν τα παραπάνω θεάματα???? δε ματώνουν οι ψυχές τους βλέποντας αυτά???

Σήμερα ζέστη δεν έχει, αλλά φυσάει πολύ! Έτσι θα’ ναι μου φαίνεται τα πράγματα… Ή θα έχει ζέστη ή θα φυσάει με κίνδυνο για φωτιές… και μετά μου λέει ο Νίκος να μην είμαι κάθε 3 και λίγο έξω να ελέγχω, μήπως δω τίποτα... μια σταλιά πράσινο έμεινε... μια σταλιά ρε γμτ....

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα...

(οδηγίες! πατήστε pause στο τραγούδι της σελίδας- πατήστε play στο βίντεο της ανάρτησης και πάμε! διαβάστε μόνο τα έντονα αν δεν έχετε χρόνο)


Άγγελος εξάγγελος




Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Μπομπ Ντίλαν
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Άγγελος εξάγγελος μας ήρθε από μακριά
γερμένος πάνω σ' ένα δεκανίκι
δεν ήξερε καθόλου μα καθόλου να μιλά
και είχε γλώσσα μόνο για να γλείφει

Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά
κι ακούγονταν ευχάριστα στ' αυτί μας
γιατί έμοιαζε μ' αλήθεια η κάθε του ψευτιά
κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας

Έστησε το κρεβάτι του πίσω απ' την αγορά
κι έλεγε καλαμπούρια στην ταβέρνα
μπαινόβγαινε κεφάτος στα κουρεία και στα λουτρά
και χάζευε τα ψάρια μες στη στέρνα

Και πέρασε ο χειμώνας κι ήρθε η καλοκαιριά
κι ύστερα πάλι ξανάρθανε τα κρύα
ώσπου κάποιο βραδάκι τι του 'ρθε ξαφνικά
κι άρχισε να φωνάζει με μανία

Τα πόδια μου καήκανε σ' αυτή την ερημιά
η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα
τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τ' αυτιά
μα απέχουνε πολύ απ' την αλήθεια

Αμέσως καταλάβαμε τι πήγαινε να πει
και του 'παμε να φύγει μουδιασμένα
αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει
καλύτερα να μη μας πει κανένα

παραθέτω! δίχως σχόλια από τη μεριά μου...


Λίγους μήνες νωρίτερα ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός Αξιωματικών (ΑΟΟΑ) ζητούσε εγγράφως τον λόγο από την υπηρεσία αναδασώσεων, γιατί φύτεψε δέντρα σε περιοχή της Ραφήνας που έχει κηρυχθεί αναδασωτέα και ο ΑΟΟΑ με έγγραφό του ζητεί από την υπηρεσία αναδασώσεων «να διακόψει άμεσα τις εργασίες δεντροφύτευσης στην έκταση του οργανισμού μας. Σε περίπτωση που ήδη έχετε καταλάβει εκτάσεις μας, να αφαιρέσετε τα όποια φυτά τοποθετήσατε». Πρόκειται για δασική έκταση 400 στρεμ. που κάηκε το 2005. Το δασαρχείο τη θεωρεί δημόσια και γι' αυτό προχώρησε στην αναδάσωση, ο οικοδομικός Συνεταιρισμός όμως που αναμένει την πολεοδόμησή της -ήδη υπάρχει σχετικό Π.Δ. που απορρίφθηκε όμως από το ΣτΕ- προτιμά να μην έχει δασική βλάστηση.

πηγή news.kathimerini.gr (19/07/07)

και

30 χρόνια καίγεται, 50 χρόνια χτίζεται

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ


Το βουνό με το ηφαιστειόμορφο, κωνικό σχήμα, ακόμη και αν ήταν ένα πραγματικό ηφαίστειο δεν θα «κάπνιζε» τόσο συχνά. Το άλλοτε πευκόφυτο βουνό της Αττικής, το ήπιο τοπικό κλίμα του οποίου οδήγησε τις Αρχές στην ίδρυση σανατορίου στις ΝΑ πλαγιές του, αποτελεί το πλέον πυρόπληκτο βουνό της ηπειρωτικής Ελλάδας. Χθες η φωτιά κατέκαψε δασικές εκτάσεις που είχαν αναγεννηθεί μετά τη φωτιά του 1981.

Μετά τις φωτιές του 1995 και του 1998 (στη διάρκεια των οποίων καταστράφηκαν 7.000 και 8.000 στρέμματα, αντίστοιχα), το μεσογειακό πευκοδάσος της Πεντέλης ξεπέρασε πια τα όρια της φυσικής αντοχής του απέναντι στη φωτιά και δεν είχε τα αποθέματα να αντιμετωπίσει τη διαταραχή που του προκάλεσε, όπως θα το έκανε κάθε μεσογειακό δάσος που πλήττεται από πυρκαγιά σε ένα χρονικό διάστημα 50 χρόνων.

Ρεκόρ συχνότητας

Τα αρχεία της Δασικής Υπηρεσίας είναι αποκαλυπτικά. Τα σημαντικότερα, από πλευράς μεγέθους καμένης έκτασης, περιστατικά πυρκαγιών που έχουν καταγραφεί στον αττικό χώρο τα τελευταία 30 χρόνια αφορούν την Πεντέλη: 1978 (Πικέρμι - Ραφήνα), 1981 (Κηφισιά - Πολιτεία), 1982 (Εκάλη - Ραπεντώσα), 1995 (Πικέρμι - Μαυρηνόρα), 1998 (Πικέρμι - Νέα Μάκρη - Ραπεντώσα), χωρίς να συνυπολογίσουμε τα δεκάδες μικρότερης έκτασης περιστατικά (είναι χαρακτηριστικό πως η περιοχή γύρω από το μοναστήρι Νταού Πεντέλης μπορεί να διεκδικήσει ρεκόρ συχνότητας εκδήλωσης φωτιάς).

Η Πεντέλη είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό από αυτά που περιβάλλουν το λεκανοπέδιο των Αθηνών, με την κορυφή Πυργάρι να φτάνει τα 1.109 μ. Αποτελεί το ΒΑ όριο του λεκανοπεδίου, με άξονα κατεύθυνσης ΒΔ-ΝΑ και μήκος 13 χλμ. (στοιχεία από το βιβλίο του Ν. Νέζη «Τα βουνά της Αττικής», εκδόσεις Ανάβαση, 2002). Η βλάστηση του βουνού είναι τυπική μεσογειακή με κυρίαρχα τα δάση της χαλεπίου πεύκης και χαμηλούς θαμνώνες.

«Η πολύχρονη έρευνα που έχουμε πραγματοποιήσει στην περιοχή (στα πλαίσια εκπόνησης διδακτορικών διατριβών, διπλωματικών εργασιών και ερευνητικών προγραμμάτων) σε πολυάριθμες θέσεις, μας έχει αποκαλύψει την παρουσία πολλών ενδημικών φυτικών ειδών, γεγονός που συνηγορεί στην τεκμηρίωση μιας πλούσιας και ενδιαφέρουσας βιοποικιλότητας και στην Πεντέλη», μας λέει η Μαργαρίτα Αριανούτσου - Φαραγγιτάκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Οικολογίας του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Σε δυσπρόσιτες θέσεις του βουνού βρίσκουν καταφύγιο πολλά είδη πτηνών και ερπετών, ενώ την άνοιξη και το καλοκαίρι πολυάριθμα είδη λεπιδοπτέρων (πεταλουδών) και άλλων εντόμων κατακλύζουν τις θέσεις στις οποίες η φυσική βλάστηση συνεχίζει να αναπτύσσεται. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών ο πληθυσμός των δήμων (πρώην κοινοτήτων) της περιοχής 12πλασιάστηκε, ενώ ταυτόχρονα εγκαταλείφθηκαν πολλές από τις παραδοσιακές ασχολίες των κατοίκων (ρητινοσυλλογή, καλλιέργεια και σε μικρότερο βαθμό βόσκηση). Η γεωγραφική κατανομή των χρήσεων γης άλλαξε ριζικά. Η αλλαγή αυτή εντοπίζεται σε βάρος των γεωργικών εκτάσεων και κυρίως των δασικών. Σε συνδυασμό με αυτή την αλλαγή του τοπίου είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι πολλά από τα καταγραφόμενα περιστατικά πυρκαγιών εντοπίζονται κοντά στα σημεία όπου παρατηρείται επέκταση των οικισμών στην πορεία του χρόνου».

«Η πρόσφατη οικολογική ιστορία της κατακα(η)μένης Πεντέλης απεικονιζόταν μέχρι χθες έντονα στη φυσιογνωμία των πλαγιών του βουνού», συμπληρώνει ο Δημήτρης Καζάνης, επιμελητής του Βοτανικού Μουσείου του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

«Υπήρχαν περιοχές με έντονη την παρουσία του φωτεινού πράσινου χρώματος που αντιστοιχούσε στα πευκοδάση, που βρίσκονταν σε φάση φυσικής αναγέννησης μετά τη φωτιά του 1981, θέσεις με σκούρο χρώμα που αντιστοιχούσε στις διπλοκαμένες εκτάσεις των 1995 και 1998 που είχαν απολέσει την ικανότητα της φυσικής αναγέννησης λόγω του ιδιαίτερα σύντομου χρονικού διαστήματος μεταξύ των δύο διαδοχικών πυρκαγιών. Πολλές θέσεις ήταν και οι θέσεις που έχουν αναδασωθεί έπειτα από προηγούμενες φωτιές με πλήθος άσχετων με τη φυσική βλάστηση φυτών.Ισως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο πάντως αυτού του τοπίου να συνίσταται στις δεκάδες νέες κατοικίες που έχουν ξεφυτρώσει μέσα στα κατά καιρούς καμένα. Η φωτιά καίει δασικές εκτάσεις που είχαν αναγεννηθεί μετά τη φωτιά του 1981».

Φυσική αναγέννηση

Η κ. Αριανούτσου κάνει λόγο για οριακή χρονική φάση του αναγεννώμενου πευκοδάσους σε ό,τι αφορά τη δυνατότητά του για φυσική αναγέννηση. «Αυτό που απαιτείται είναι να ενεργοποιηθούν άμεσα οι υπάρχουσες σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις και να απαγορευτεί διά ροπάλου οποιαδήποτε αλλαγή χρήσης γης (άμεση κήρυξη των καμένων εκτάσεων ως αναδασωτέων) και να μην επιτραπεί η βόσκηση για μεγάλο χρονικό διάστημα στην καμένη περιοχή. Σε ό,τι αφορά τις αναδασώσεις, δεν είναι σκόπιμο να σχεδιαστεί και πολύ περισσότερο να επιχειρηθεί άμεσα τίποτε, γιατί οι επιπτώσεις από παρόμοιες ενέργειες έχουν καταγραφεί και είναι σημαντικές. Το φετινό καλοκαίρι ανέδειξε περίτρανα την ανάγκη λήψης σοβαρών μέτρων πρόληψης των δασικών πυρκαγιών, τα οποία απουσιάζουν σχεδόν παντελώς. Δεν είναι δυνατόν τα μέτρα πρόληψης να εξαντλούνται στην ανακοίνωση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας σχετικά με το δείκτη επικινδυνότητας των περιοχών της Ελλάδας χωρίς να ακολουθείται αυτή η ανακοίνωση από κάποια έστω στοιχειώδη μέτρα. Και η λογική μας αμφισβητείται αλλά και τα όριά μας δοκιμάζονται. Είναι πλέον ντροπή!».


πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/08/2007

και το τελευταίο

Γεμάτο στάχτες το πρόσφατο παρελθόν της Πεντέλης

Εκτάσεις που κάηκαν στην ευρύτερη περιοχή αρμοδιότητας Δασαρχείου Πεντέλης από το 1995 έως το 2005:

1995: 65.000 στρέμματα.

1998: 96.000 στρέμματα, εκ των οποίων πάνω από 50.000 στρέμματα κάηκαν για δεύτερη φορά. Είχαν καεί πρώτη φορά το 1995.

1999: 568 στρέμματα.

2000: 1.805 στρέμματα.

2001: 233 στρέμματα.

2002: 864 στρέμματα.

2003: 155 στρέμματα.

2004: 176 στρέμματα.

2005: 480 στρέμματα στο Μαρκόπουλο, 3.948 στρέμματα σε Ραφήνα - Σπάτα, 6.237 στρέμματα σε Ραφήνα - Πικέρμι - Νέα Μάκρη. Από τα περίπου 150.000 στρέμματα που κάηκαν το 1995 και το 1998, εξαιρέθηκαν από την αναδάσωση περίπου τα μισά, τα οποία «αποδείχτηκε» ότι δεν ήταν δασικά. Επρόκειτο για εκτάσεις για τις οποίες εκκρεμούσε πλήθος διεκδικήσεων.

Hμερομηνία δημοσίευσης: 17-08-07 πηγή news.kathimerini.gr


Ακόμα δεν μπορώ να ηρεμήσω... Τι να πω? Εγώ θέλω να τα θυμάμαι όλα όπως ήταν όταν ήμουν μικρή... Μπορώ να μείνω εκεί??? Στα παιδικά μου-ευλογημένα χρόνια? Με τους ήχους, τις μυρωδιές, τα χρώματα του δάσους... Μπορώ? Οι εκλογές δεν είναι για μένα...


Τι έπαιξα στο Λαύριο

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
στην αγορά, στο Λαύριο
Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά
κι όλο φοβάμαι το αύριο

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα

Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
μα ούτε και στους μεγάλους
πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά
πως είμαι ασχημοπαπαγάλος

Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι.
Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν γυρνάς μέσα στην πόλη

Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

αυτό έψαχνα στο youtube αλλά δε μου έκανε τη χάρη... Πάμε μαζί... "Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά..."

Αει σιχτίρ

Έχω θυμώσει τόσο πολύ όσο ίσως ποτέ άλλοτε στη ζωή μου! Γιατί βρε καραγκιόζηδες τα κάνετε όλα αυτά? Πού σκτ θα ζήσουμε? Αν τα έχετε κάψει όλα...

Πάλι φωτιά λέει... Με παίρνει η μαμά μου να μου πει ότι έχει μαυρίσει ο ουρανός... και εντάξει είναι μακριά σχετικά ακόμα, αλλά με τον αέρα ποτέ δεν ξέρεις... έτσι λέγαμε και την άλλη φορά και ένα κουκουνάρι μας την έφερε στην "αυλή" μας! ταξίδεψε το αναθεματισμένο πόσα μέτρα και πήγε και "καρφώθηκε" στην ξυλεία ενός γείτονα και ήρθε στη γειτονιά μας... και τότε πάλι έλειπα... τηλεφωνήματα συνεχή... ενημερώσεις... η μαμά να κλαίει και να λέει «μας έκαψαν! πάει το σπίτι μας!» τα μόνα που είχε πάρει τότε ήταν μια εικόνα του αϊ- Γιώργη και μια της Παναγίας από τα εικονίσματα, τα στεφάνια τους, δυο αλλαξιές ρούχα και φύγανε... και αυτά, γιατί θυμήθηκε όσα της είχε πει μια φίλη μας που, όταν της κάηκε το σπίτι της (σε μια παλαιότερη φωτιά), δεν της έμεινε τίποτα... ούτε ένα ρούχο! ούτε καν τα δυο της σκυλιά.. αλλά αυτό που την πείραξε πιο πολύ, ήταν το ότι δεν της έμεινε καμιά φωτογραφία από το γάμο της... σα να κάηκε η ζωή της πριν από τη φωτιά...σα να την πήρε μαζί της η λαίλαπα... να μου λέει η μαμά μου ότι άκουσε στον ασύρματο του δήμου, όπου είχαν πάει, ότι ο οικισμός μας κάηκε... και η φωτιά πέρασε και ήδη πάει αλλού... να κλαίει και να μου λέει στο τηλέφωνο "πάει ρηνακι μου το σπιτικό μας!" …και να ακούω τους λυγμούς και των άλλων από πίσω... να μου λέει για τότε που πήγανε να βγάλουν τη γιαγιά από το σπίτι στην εκκένωση του οικισμού... στην καρέκλα συνδεδεμένη με το οξυγόνο της να φωνάζει "αφήστε με να πεθάνω εδώ στο σπίτι μου.. εδώ είναι τα πάντα μου..." και να κλαίει και αυτή...και να μη θέλει να εγκαταλείψει το σπιτικό της... ήθελε να "φύγει" μαζί του... να κλαίει ο πατέρας μου στο τηλέφωνο, καθώς αυτός είχε μείνει στο τέλος με τον αδερφό μου και ένα ξάδερφο μας... να μην εγκαταλείψουν τα σπίτια μας...με το σκύλο στο αμάξι έτοιμοι, αν τους κλείσει η φωτιά, να φύγουν προς κάτι αμπέλια δίπλα και να τρέξουν να σωθούν... και όταν η φωτιά έφτασε δίπλα στο σπίτι μας και ερχόταν να το «καταπιεί», έτρεξαν μέσα στα αμπέλια και έπεσαν κάτω ανάμεσα στα κλήματα... και τι να δουν? ο αέρας μας έκανε το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μας κάνει... έστριψε τις φλόγες που "έγλειφαν" εκείνη την ώρα τον τοίχο του δωματίου μου και ξαναγύρισε τη φωτιά στα ήδη καμένα... έτσι σώθηκε το σπίτι μας... από τον αέρα... και μετά όταν επέστρεψαν και οι υπόλοιποι μέσα στον οικισμό με σφιγμένες καρδιές δεν πίστευαν ότι ο αϊ-Γιώργης- το εκκλησάκι που έχουμε στον οικισμό- είχε κάνει το θαύμα του και μας είχε σώσει... μια ακόμα απόδειξη για το θαύμα Του... δίπλα από το εκκλησάκι υπάρχει ένας σχίνος, ο οποίος μετά τη φωτιά βρέθηκε μισοκαμένος, με την καμένη του μεριά προς το δρόμο και σα μαχαίρι κάτι να σταμάτησε τη φωτιά και το κομμάτι προς την εκκλησιά και προς τον οικισμό άκαυτο... αν περνούσε και από εκεί θα ήταν απίστευτα δύσκολα τα πράγματα... θα περνούσε στα άλλα πεύκα... και τότε…?

Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω όλα αυτά που μάθαινα και όλα αυτά που είδα μετά όταν γύρισα... τις στάχτες... τα αποκαΐδια... το πόσες μέρες μετά μύριζε ακόμα καμένο... πόσες μέρες βγάζαμε στάχτες από παντού.. τις καμένες χελώνες πιο πάνω... τα καμένα πεύκα... τους ήχους για μέρες από τα πριόνια που τα έκοβαν... το γυμνό τοπίο μετά.. άδειο.. από πράσινο και ζωή... τα καμένα σπίτια... του κυρ Γιάννη. .της κ.Ευαγγελίας.. τον τοίχο του δωματίου μου μαυρισμένο... αλλά τους δικούς μου γερούς και το κυριότερο? Ζωντανούς!!!

τώρα λέει πάει η φωτιά προς την παλαιά Πεντέλη και κινείται ανατολικά παλι..αν περάσει στο Ντραφι και κατηφορίσει.. σκούρα τα πράγματα...και πάλι κάηκαν τα μικρά μας πευκάκια.. που τώρα άρχισαν να ξεσκαρίζουν... αυτό ήταν τελείωσε.. πλέον η γη δε θα αφήσει να ξαναπληγωθούν έτσι τα «παιδιά» της... γιατί και αυτή ματώνει με τα τόσα δέντρα που καίγονται... μη μιλήσω για τα ζωντανά... έχετε δει χελώνα να αχνίζει ακόμα το καύκαλο της? για να μην αναφερθώ σε αλλά πιο οδυνηρά θεάματα...

τι καταλαβαίνετε βρε σκουλήκια? όλα τα κάψατε πια... γμτ.. γμτ... και όλα αυτά για να χτίσετε? και μετά να φυτεύετε δέντρα στις αυλές σας? ε ρε βούρδουλα που θέλετε... υποκριτές... ήθελα να ήξερα κοιμάστε τα βραδιά? κοιτιόσαστε στον καθρέφτη? στα παιδιά σας τι λέτε? δεν ξέρω ποια είναι η κατάλληλη τιμωρία για σας... ειλικρινά... σκέφτομαι κάτι.. αλλά είναι τόσο κακό που με τρομάζει... και δεν τρομάζω με τις σκέψεις μου εύκολα... τα δεντράκια, τα πουλάκια, τα ζώα πως θα σωθούν από το μένος σας? άπληστοι! βδέλλες! κολλάτε πάνω τους και τρέφεστε από το χαμό τους! έχω εκνευριστεί τόσο πολύ που αν είχα ένα από σας μπροστά μου δεν ξέρω και γω τι θα έκανα! ζωντανός μια φορά δε θα έφευγε... και δεν ξέρω τι είναι χειρότερο... να τα κάνεις όλα αυτά εσκεμμένα (εμπρησμός)? ή άθελά σου (από ant1 "Μη διασταυρωμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι η φωτιά ξεκίνησε από χωράφι της περιοχής, στο οποίο κάποιος προσπάθησε να κάψει ξερά χόρτα. Η πληροφορία ερευνάται, ώστε να διαπιστωθεί εάν ευσταθεί.")? όταν δηλαδή ακούς ότι θα έχει ανέμους ισχυρούς και πας να κάψεις ξερά χόρτα, τότε είσαι τουλάχιστον ηλίθιος... αλλά εξίσου επικίνδυνος...

Αει σιχτίρ!

παράθεση από παλιότερο σχόλιο του αδερφούλη μου

" sis anaferesai sti deuteri megali fwtia...se ekeini pou den perimename na mas ftasei apo ekei pou ksekinise..eidika otan eprepe na ksanaperasei apo kamena...

teleutaies stigmes...i fwtia mesa se 1-2 deuterolepta ehei katevei ti misi plagia...sto autokinito pisw kathisma perimenei o romel...sto port-baggage se ena sako 4-5 rouha gia tis prwtes meres...katevazw ta kourtinoksula (skeftomoun pws pio eukola i fwtia fountwnei tis kourtines kai pernaei pio grigora)...kleinw tis portes apo to ena dwmatio sto allo (mipws kai tin kathusterisoume molis aggiksei to spiti,,pote den ksereis)....
mia viastiki opisthen me to autokinito..i fwtia idi sto dipla oikopedo aggizei to parathuro apo to dwmatio sou....

liga lepta pio meta..stin eisodo tou oikismou...klammata kai panikos....me ton spuro (ksereis poion,,,) mpainoume na doume mesa ti ginetai mias kai logw aera i fwtia perase polu grigrora apo emas...polles mikres esties...kapoia spitia eihan arhisei na kaigontai.mpainoume mesa perissoteroi katoikoi...akolouthoun 2 udrofores....se ena spiti pio katw apo to diko mas eihe arhisei na kaigetai i skepi...
kleidwmeni i ekswporta...foveri idea tou idioktiti...pidaw ta kagkela, mpainw mesa kai ti svinoume mazi me ena geitona pou akolouthise...meta apo ligo vgainoume eksw....
o idioktitis edine sunenteuksi gia "to kseftilismeno kratos pou den endiaferetai" kai o idios den endiaferthike na erthei na voithisei gia to spiti tou...

telika merika pragmata den allazoun pote..doksa kai timi gia 10 secs dimosiotitas kai as kaei kai to spiti mou..eksallou i suntagi gnwsti...oi alloi ftaine...

neoellina me geia sou...
stin epomeni fwtia vale kai make up...
karagkiozi

the wanderer

20 Ιούλιος 2007 2:35 πμ "

update 19.30 ενημέρωση ότι ίσως να τη γλιτώσαμε αυτή τη φορά... τα σπιτικά μας... όλα τα υπόλοιπα όμως???? αν και οι φλόγες φαίνονται αρκετά ζωντανές από ό,τι μου λένε... και μάλλον θα είναι μια νύχτα σχ. επιφυλακής... γιατί με τη φωτιά ποτέ δεν ξέρεις...
skai ενημέρωση στις 18.00

Περί υπομονής...

Πάλι πίσω πάλι τα ίδια... ή σχεδόν... τούτη τη φορά μοιάζει να φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ...ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω...

Έπεσα πάνω στα ακόλουθα... και τα μοιράζομαι μαζί σας...

Αττάρ

"Κράτα τον εαυτό σου μέσα στον εαυτό σου και μην αφήνεις την εξωτερική ζωή να σε αιχμαλωτίζει.

Φύλαξε καλά το κάστρο της καρδιάς σου γιατί υπάρχουν παντού κλέφτες."



Βούδας


"Σαν τον ελέφαντα που αντέχει το βέλος, έτσι υπομονετικά θα ανεχθώ τις αντιξοότητες γιατί πολλοί στον κόσμο είναι σκληροί."



ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ

1. Ο εγωισμός είναι το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα του πολεμιστή, γιατί καταναλώνει πολύ ενέργεια.

2. Μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις στη ζωή του πολεμιστή, είναι ο φόβος γιατί τον σπρώχνει στη μάθηση.

3. Οι άψογοι πολεμιστές μπορούν να δουν τρομαχτικούς κόσμους κι όμως την άλλη στιγμή λένε ένα αστείο γελώντας με τους φίλους τους, ή με ξένους.

4. Οι πολεμιστές προετοιμάζονται για να συνειδητοποιούν. Η πλήρης συνείδησή τους έρχεται μόνο όταν δεν έχει μείνει πια εγωισμός, μέσα τους. Μόνο όταν δεν είναι πια τίποτα, γίνονται τα πάντα.

5. Ο εγωισμός είναι η κινητήρια δύναμη για κάθε κρίση μελαγχολίας. Οι πολεμιστές δικαιούνται να έχουν έντονες στιγμές μελαγχολίας, αλλά η μελαγχολία υπάρχει μόνο και μόνο για να γελούν.

6. Οι πολεμιστές υπάρχουν για να εκπαιδεύουν τους εαυτούς τους. Να είναι αντικειμενικοί παρατηρητές ώστε να αντιλαμβάνονται τα μυστήρια του εαυτού τους και να απολαμβάνουν την ικανοποίηση της ανακάλυψης του τί είναι.

7. Το να είσαι άψογος σημαίνει πως κάνεις σωστή χρήση της ενέργειάς σου. Δεν είναι θέμα ηθικής αλλά στρατηγικής.

8. Το να είσαι άψογος σημαίνει να έχεις ελεύθερη ενέργεια, σημαίνει ότι έχεις ξεφορτωθεί τις λογικές απόψεις και τους λογικούς φόβους.

9. Το χιούμορ είναι ο μοναδικός τρόπος για να αντισταθμιστεί η ακαταμάχητη τάση της ανθρώπινης συνείδησης, που κατατάσσει και δημιουργεί άβολες κατηγορίες.

10. Προσοχή είναι η τιθάσευση και η αύξηση της συνείδησης, μέσω της διαδικασίας της Ζωής.

11. Μαντική είναι να εξοικονομείς ενέργεια. `Ένας πολεμιστής πρέπει να μάθει ότι η κρυμμένη δύναμη βρίσκεται μέσα του.

12. Η σιωπηλή γνώση στο πολεμιστή είναι θέμα βίωσης και όχι λογικής.
13. Σκοπός είναι η διεισδυτική μέθοδος που μας αναγκάζει να αντιλαμβανόμαστε. Δεν συνειδητοποιούμε επειδή αντιλαμβανόμαστε, αλλά μάλλον μπορούμε να αντιληφθούμε σαν αποτέλεσμα πίεσης και επέμβασης του σκοπού.

14. Το αίσθημα που ξέρουν όλοι ως έμπνευση είναι η ενεργοποίηση του δεσμού μας με το Σκοπό.

15. Σύμφωνα με τη σύνδεσή του με το Σκοπό, ένας πολεμιστής περνά τέσσερα στάδια : 1) Όταν είναι ένας σκουριασμένος αναξιόπιστος κρίκος με το Σκοπό. 2) Όταν έχει καταφέρει να τον καθαρίσει. 3) Όταν μαθαίνει να τον χειρίζεται. 4) Όταν μαθαίνει να δέχεται τις επιταγές του αφηρημένου.

16.Ένας πολεμιστής βρίσκεται σε συνεχή επιφυλακή ενάντια στη σκληρότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

17. Πόλεμος για ένα πολεμιστή είναι μια ολική πάλη ενάντια στην ατομικότητα που έχει στερήσει τον άνθρωπο από τη δύναμή του.

18. Η κατεύθυνση του μονοπατιού του πολεμιστή είναι προς την εκθρόνιση της σημασίας του "εγώ".

19. Το να είσαι άψογος είναι μόνο την καλύτερη χρήση της ενεργειακής σου στάθμης. Απαιτεί λιτότητα, περίσκεψη, απλότητα, αθωότητα και πάνω από όλα έλλειψη αυταρέσκειας.

20. Όταν νιώθει κάποιος σημαντικός γίνεται βαρύς, αδέξιος, ματαιόδοξος. Για να γίνει όμως Άνθρωπος της Γνώσης πρέπει να είναι ελαφρύς και ρευστός.

21. Μαγεία είναι η εφαρμογή της θέλησης κάποιου, σε ένα βασικό σημείο. Μαγεία σημαίνει παρέμβαση.

22. Η ιδέα του θανάτου είναι η μόνη που δίνει το μέτρο του πνεύματος ενός πολεμιστή.

23. Στον πολεμιστή ο θάνατος δε πρέπει να γίνει έμμονη ιδέα αλλά να αντιμετωπιστεί με αδιαφορία.

24. Η επίγνωση του θανάτου οδηγεί το πολεμιστή, τον κάνει να αποσπαστεί από τη ζωή και ταυτόχρονα να τη ποθεί σιωπηλά.

25. Για να γίνεις πολεμιστής πρέπει να είσαι καθαρός σα κρύσταλλος.

26. Ο πολεμιστής ξέρει ότι περιμένει και για τί πράγμα περιμένει. Ενώ περιμένει, δε θέλει τίποτα και έτσι όσο μικρό κι αν είναι αυτό που παίρνει, είναι πάντα περισσότερο από αυτό που επιθυμούσε να πάρει.

27. Ο πολεμιστής πρέπει να χρησιμοποιεί τη θέληση και την υπομονή του για να ξεχνά. Στη πραγματικότητα διαθέτει μόνο τη θέληση και την υπομονή του και με αυτά οικοδομεί.

28. Ο πολεμιστής πρέπει να είναι ο αφέντης της κάθε εκλογής του Πρέπει να καταλαβαίνει ότι η εκλογή είναι δική του ευθύνη και ότι δεν έχει καιρό για μετανιώματα και υποσχέσεις.

29. Η ζωή του πολεμιστή είναι μια άσκηση στη στρατηγική.

30. Ο πολεμιστής αισθάνεται τη κάθε του μάχη σα τη τελευταία του. Έτσι το αποτέλεσμα λίγο τον ενδιαφέρει.

31. Ο πολεμιστής γνωρίζει ότι ο κόσμος θ' αλλάξει μόλις σταματήσει να μιλάει στον εαυτό του και πρέπει να είναι προετοιμασμένος γι' αυτό το τράνταγμα.

32. Ο πολεμιστής αντιμετωπίζει το κόσμο σαν ένα μυστήριο και αυτά που κάνουν οι άνθρωποι σαν παντοτινή τρέλα.

33. Ένας πολεμιστής πρέπει να εξασκεί περισσότερο τ' αυτιά του και όχι τα μάτια του.

34. Η θέληση είναι σα μια δύναμη που αποτελεί τη σύνδεση ανάμεσα στους ανθρώπους και το κόσμο.

35. Ο μέσος άνθρωπος αναζητά τη βεβαιότητα στα μάτια του θεατή και αυτό το ονομάζει αυτοπεποίθηση. Ο πολεμιστής επιδιώκει να είναι άψογος στα μάτια του και αυτό το ονομάζει ταπεινότητα.

36. Ένας πολεμιστής δέχεται με ταπεινότητα αυτό που είναι, όχι σα βάση για οίκτο αλλά σα ζωντανή πρόκληση.

37. Ο πολεμιστής δε σκύβει το κεφάλι του σε κανένα. Όμως ταυτόχρονα δεν επιτρέπει σε κανένα να σκύψει το κεφάλι του σε αυτόν.

38. Ένας πολεμιστής πρέπει να φοβάται τους κοινούς ανθρώπους, που είναι μαύροι μάγοι, γιατί έχουν χαράξει τα μονοπάτια της λογικής του. Δεν πρέπει να φοβάται τους πολεμιστές, αυτούς δηλαδή που φέρνουν ελευθερία.

39. Ο πολεμιστής ξεκινά με τη πεποίθηση ότι το πνεύμα του δεν έχει ισορροπήσει. Έτσι ζώντας με πλήρη έλεγχο και επαγρύπνηση αλλά χωρίς βιασύνη ή καταναγκασμό, κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να αποχτήσει αυτή την ισορροπία.

40. Υπάρχουν τρία είδη κακών συνηθειών και μια, η άψογη του πολεμιστή. Πρώτη κακή είναι να παραβλέπεις ό,τι γίνεται ή έγινε και να νιώθεις σα να μην έγινε τίποτα . Είναι ο δρόμος του φανατικού. Δεύτερη, να δεχόμαστε το καθετί όπως μας παρουσιάζεται και να νιώθουμε ότι ξέρουμε τι συμβαίνει. Αυτός είναι ο δρόμος του πιστού. Τρίτη, να βασανιζόμαστε από ένα γεγονός, είτε γιατί δε μπορούμε να το παραβλέψουμε, είτε γιατί δε μπορούμε να το δεχτούμε ολόψυχα. Αυτός είναι ο δρόμος του τρελού. Ο τέταρτος, ο σωστός δρόμος, είναι αυτός όπου ο πολεμιστής ενεργεί σαν να μην έχει συμβεί ποτέ τίποτα, γιατί δε πιστεύει σε τίποτα κι ωστόσο δέχεται καθετί όπως του παρουσιάζεται. Ποτέ δε νιώθει ότι γνωρίζει. Ενεργεί σα να ελέγχει τον εαυτό του, ακόμη κι αν τρέμουν τα πόδια του. Με αυτό το τρόπο σκορπίζονται οι βασανιστικές σκέψεις.

41. Μια από τις πράξεις του πολεμιστή είναι ότι ποτέ δε θα αφήσει τίποτα να τον επηρεάσει. Μπορεί να δει και το διάβολο, όμως ποτέ δε θα αφήσει κανένα να το μάθει. Ο έλεγχος ενός πολεμιστή πρέπει να είναι άψογος.

42. Ένας πολεμιστής δε πρέπει να αντικρίζει τον κόσμο με την αίσθηση ότι καθετί είναι βαρύ γι' αυτόν.

43. Ένας κανόνας για το πολεμιστή είναι να παίρνει τις αποφάσεις του, τόσο προσεχτικά που τίποτα από ό,τι θα μπορούσε να συμβεί σαν αποτέλεσμά της να μην μπορεί να τον ξαφνιάσει και πολύ περισσότερο να εξαντλήσει τη δύναμή του.

44. Η ελευθερία του πολεμιστή είναι ή να ενεργεί άψογα, ή να ενεργεί σα μπούφος. Δεν έχει άλλη επιλογή.

45. Η ραχοκοκαλιά του πολεμιστή είναι η ταπεινότητα και η αποτελεσματικότητα.

46. Η αγαπημένη Ντάμα του πολεμιστή είναι η ζωντανή γη, που τον υποδέχεται, τον τρέφει, τον ντύνει και του δίνει όλα τα εφόδια για το πόλεμό του. Είναι ο ίδιος ο κόσμος.

47. Ένας πολεμιστής είναι πάντα χαρούμενος γιατί η αγάπη του είναι αμετάβλητη και, η αγαπημένη του, η γη, τον αγκαλιάζει και του προσφέρει ασύλληπτα δώρα. Η θλίψη ανήκει σε αυτούς που μισούν τη γη, που τους δίνει καταφύγιο.


Κάπου διάβασα ότι έχει πει ο Ζαμπέτας το εξής σε μια συνέντευξή του...

"Η γυναίκα ανακάλυψε το Θεό όταν την έδιωξε ο Διάβολος"

αν και γυναίκα τολμώ να πω ότι έχω τρομάξει με κάποιες "εκπροσώπους του αδύναμου φύλου" τι να πω? εγώ έτυχα στην περίπτωση? αλλά όταν ο άνθρωπος που διοικεί ένα μεγάλο "καράβι" σου ομολογεί- σε σένα την απλή, την τυχαία- ότι μας φοβάται...τότε τι να πεις? απορείς? χαίρεσαι που επιβεβαιώνεσαι ή για ακόμα μια φορά θυμώνεις? πώς το είχε πει η αοιδός? το "νινί σέρνει καράβι?" καμιά φορά και ο φόβος της γυνής σέρνει αεροπλανοφόρο...
αν και έχει ειπωθεί και το ακόλουθο...
"Από τους ανθρώπους δεν λείπει η δύναμη, λείπει η θέληση."
Β. Ουγκώ
τελικά
"Η μόνη μου ελπίδα είναι η απελπισία μου."
Ρακίνας [Ζαν Ρασίν] (Γάλλος θεατρικός συγγραφέας)

Καψίματος update!

Δηλαδή όχι πείτε μου πόσα να αντέξω πια???????? Πάω στο δερματολόγο να του δείξω τα κατορθώματά μου (κόκκινη σαν ινδιάνα, γεμάτη σπιθουράκια να φαγουρίζομαι και "καυτή" -αυτό βέβαια δεν είναι "πρωτόγνωρο"- κάνω και χιούμορ τρομάρα μου! ) συν το πόδι μου το αριστερό που πρήστηκε από χτες και είναι κατακόκκινο ... και τι μου λέει??? "αλλεργία στον ήλιο... φωτοευαισθησία... πάρε αυτήν την αλοιφή για επάλειψη 2 φορές την ημέρα... αυτά τα χάπια για τη φαγούρα... και αν δεν είσαι λίγο καλύτερα σε 2-3 μέρες θα πάρεις και κορτιζόνη! Α, και μακριά από τον ήλιο για μια βδομάδα!!!" Απάντηση δικιά μου "μα καλά σε αυτήν την ηλικία το απέκτησα?" Απάντηση γιατρού "αυτά δεν ξέρεις πότε θα εμφανιστούν.." Αυτό ήταν!!!! το όνειρο μου για ηλιοκαμένο δέρμα μετά από τις όποιες διακοπές καταστράφηκε! ούτε κάτω από ομπρέλα... σνιφ κλαψ και λυγμ!!! χώρια που μου είπε να ξεκουράσω το πόδι μου να μην πρηστεί και άλλο!!! μα καλά δόκτορα πώς θα το κάνω αυτό? έχουμε και δουλειά... (αναρρωτική ούτε κατά διάνοια!) και μαμά που έρχεται αύριο!!!! Πόσα να αντέξει τούτο το έρμο κορμί πια? Πόσα????

ΥΓ δεν είμαι στη φώτο ναι...?
ΥΓ2 για τη μαμάκα μου πλάκα κάνω!!την περιμένω πως και πως.. απλά ρίχνω και μια μινι-γενική για καλό και για κακό!

Burnt by the sun indeed...

Κάηκα! Κατακάηκα από τον ήλιο... Τίποτα άλλο δεν έχω να πω... Είμαι σαν τους τουρίστες που κοροϊδεύαμε τα καλοκαίρια... Aκόμα και κάτω από την ομπρέλα με βρήκε ο παλιο-ήλιος!και να φανταστείτε ότι δε βγήκα από εκεί, παρά μόνο όσο χρειαζόταν για να μπαινοβγαίνω στη θάλασσα και τα 5 λεπτά που σκέφτηκα να κάνω ηλιοθεραπεία το Σάββατο το πρωί στις 10.30. Όλον τον υπόλοιπο καιρό ήμουν σε μια ξαπλώστρα κάτω από την ομπρέλα! Τώρα ή το βιβλίο που διάβαζα φταίει (Οι πύλες της φωτιάς-Στιβεν Πρεσσφιλντ ~ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!!) ή το τραγούδι που είχα στην ανάρτηση πριν φύγω... Περισσότερα όταν μου το επιτρέψει το δέρμα μου... και βεγγέρα στα "σπιτικά" σας τότε! Συγχωρέστε με, αλλά δεν μπορώ ούτε στιγμή μακριά από δροσερό νερό!!!
Α και το flamispray αξίζει τα λεφτά του-αν και spray...
Σας φιλώ από απόσταση!!!!
Πώς θα πάω δουλειά και αύριο???? Αχ αχ αχ...

Μη δίνετε τα άγια στα σκυλιά...

Άλλο είχα σκοπό να γράψω άλλο ανεβάζω... οι εξελίξεις πάντα με προλάβαιναν... πάντα με έβρισκαν... σαν ένα κρυφτό... μετράς? μετράω...
1 2 3...

"Μη βιάζεσαι να ξεπουλάς σε μικροπωλητές το θησαυρό που'χεις μαζέψει στην ψυχή σου. Όση ανάγκη και αν έχεις. "Μη δίνετε τα άγια στα σκυλιά", έλεγε ο Χριστός. Μεγάλη κουβέντα αυτή..."
Το χρώμα του φεγγαριού- Α.Παπαδάκη...

Kατά Ματθαίον Eυαγγέλιο:
(από την "επί του όρους ομιλία του Ιησού") κεφ.ζ'(7) στ. 6

"Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶνἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς."

και σε μετάφραση...

"Mη δώσετε αυτό που είναι άγιο στα σκυλιά ούτε να ρίξετε τα μαργαριτάρια σας μπροστά στους χοίρους, μήπως τα καταπατήσουν με τα πόδια τους και στραφούν και σας ξεσκίσουν"

από όρθρος.org

Μη δίνετε τα άγια στα σκυλιά λοιπόν... όση ανάγκη και αν...

αφιερωμένο...
γιατί το'παμε... ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό...

Ει "μαν" κοίτα μπροστά...


μ'ακούτε εσείς εδώ?
Φεύγω... φεύγω...


κλείστε τα μάτια και ταξιδέψτε...

«Ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό….»

«Ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό….»
Αφιερωμένο σε κάποιους κατ’ ευφημισμό ανθρώπους… Εύχομαι ειλικρινά να μη σας δώσει ο Θεός ούτε το μισό πόνο απ’ όσο μου έχετε δώσει όλα αυτά τα χρόνια… Ένα ευχαριστώ που με κάνετε πιο δυνατή μέρα με την ημέρα…
«Όσο για τους κατεστραμμένους ανθρώπους, να ξέρεις ότι είναι επικίνδυνοι, γιατί ξέρουν τον τρόπο να επιβιώνουν…»
Πυξ-Λαξ

Βαρέθηκα!!! (Σήμερα έχει γκρίνια.. σας προειδοποιώ! )

Φεύγω..και σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο προσωπικά δε χαίρομαι πια καθόλου.. βαρέθηκα να ετοιμάζω βαλίτσες κάθε τρεις και λίγο.. βαρέθηκα να πηγαίνω ώρες νωρίτερα στο αεροδρόμιο για να βρω να παρκάρω το αμάξι πάνω σε κάποιο πεζοδρόμιο (γιατί αν το αφήσω στο πάρκινγκ του αεροδρομίου θέλουν το λιγότερο 50 ευρώ για ένα παρασκευοσαββατοκυριακο)- θα μου πεις βέβαια.. εδώ τόσα λεφτά έχεις δώσει στην aegean –κυρίως- τα 50 ευρώ σε μάραναν? ε ναι.. είμαι ακριβή στα πίτουρα που έλεγε και η γιαγιά μου... βαρέθηκα να στήνομαι στην ουρά να κάνω check-in, να ξέρω ακριβώς τι θα μου πει η υπάλληλος.. να την προλαβαίνω κάθε φορά για να της ζητήσω να με βάλει παράθυρο (γμ την κλειστοφοβία μου γμ... πρέπει να είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που παθαίνει κλειστοφοβία στα 26000 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας!) βαρέθηκα να στήνομαι στις ουρές να παραλαμβάνω βαλίτσες.. σάκους... κλπ κλπ... τα όνειρα μου πακέτο... κάθε φορά που πηγαίνω να δω τους δικούς μου...το άλλο μου μισό.. να σκέφτομαι "αχ τι καλά!!! ξεκινάει το καλύτερο τριήμερο της ζωής μου..." και κάθε φορά που γυρνάω να σκέφτομαι “πάλι στα ίδια γμτ..στη μοναξιά μου...” έχω μάθει απέξω τις υπαλλήλους στο αεροδρόμιο εδώ που μένω...ξέρω τα καταστήματα εκεί καλύτερα από της γειτονιάς μου...ξερώ πότε και που ακριβώς θα κουνήσει στη διαδρομή, ακόμα και αν ο αέρας είναι 0-1 μποφόρ... έχω μάθει τις αεροσυνοδούς και τους πιλότους... με τα επώνυμα τους... εδώ αν ακούω ανακοίνωση με τον τάδε πιλότο ξέρω, αν θα το "σκάσει" στην προσγείωση ή όχι... το τελειωτικό χτύπημα ήταν η παρατήρηση για δεύτερη φορά από δυο διαφορετικές αεροσυνοδούς σε διάστημα ενός και κάτι μήνα.. " αλλάξατε χρώμα στα μαλλιά σας? και αλλάξατε και χτένισμα? σας πάει καλύτερα αυτό..." όχι, αλλά αν αυτό δεν είναι δείγμα ότι έχεις παραταξιδέψει τότε ποιο είναι? έχουμε κάνει υπολογισμούς για το ποσά χρήματα μας έχουν φύγει στην aegean μέσα στα 4 χρόνια και πιστέψτε με είναι πολλααααααααα... παααααρα πολλά!!!! ολόκληρο αμάξι και καλό -δυστυχώς βεβαίως βεβαίως - παίρναμε... έχουμε εξαργυρώσει και πόσες φορές εισιτήρια, λόγω των πολλών μιλίων που έχουμε κάνει... κ.Βασιλάκη της aegean για σκεφτείτε να δώσετε σε μια καρέκλα το όνομά μου-κυρίως- και δει προς το παραθυρο.. εμ τόση "επένδυση"... να πάει στράφι? Θα μου πείτε γιατί τα κάνω όλα αυτά… εμ και δω να μένω δεν παλεύεται η κατάσταση… Μακριά από όλους τους δικούς σου..από τον άνθρωπό σου… ξέρεις τι είναι να μην έχεις την πολυτέλεια να τσακώνεσαι έστω… γιατί μέσα σε ένα σαββατοκύριακο πότε να προλάβεις να τσακωθείς, να τα «βρεις..» να φιλιώσεις και να ξαναφύγεις και να είσαι καλύτερα από πριν.. γιατι γι’αυτό κάνεις όλα αυτά τα ταξίδια, για να είσαι καλύτερα από ότι αν έμενες πίσω… ( ευτυχώς έχω έναν άνθρωπο που με λατρεύει, όπως και εγώ τον λατρεύω..) ξέρεις τι είναι να έχεις το κινητό κοντά σου συνεχώς? Γιατί οι στιγμές είναι πολύτιμες και δεν πρέπει να τις χάνεις… και μια κουβέντα ενός δικού σου ανθρώπου είναι πολύτιμη. Και μη μου πει κανείς γιατί όλη αυτή η γκρίνια μετά από τόσο καιρό που είχα να γράψω… γιατί απλά πάλι γύρισα από ταξίδι.. και όπως γράφω και πάνω… ΒΑΡΕΘΗΚΑ… ΑΠΛΑ ΒΑΡΕΘΗΚΑ! Δώστε μου μια μετάθεση επιτέλους να μαζευτώ… έτσι όπως πάει η κατάσταση και περνούν και τα χρονια.. δυσκολεύουν τα πράγματα, για μεγάλωμα της οικογένειας πχ… (η συνέχεια προσεχώς…)