Δεν είναι όλα τα δάκτυλα ίδια κυρία μου!!!!

το διάβαζα και δεν το πίστευα....

Μικρή... ανθολογία των μπλογκ

Oι μπλόγκερ δεν θέλουν να δουν το βίντεο του Ζαχόπουλου, οι μπλόγκερ απαιτούν δεντροφύτευση της Πάρνηθας τώρα, οι μπλόγκερ διεκδικούν εφαρμογή του διευρυμένου ωραρίου στο μετρό. Ποιοι είναι λοιπόν οι μπλόγκερ με τα τόσο ανομοιογενή αιτήματα;

Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 100 εκατομμύρια μπλογκ σε όλο τον κόσμο, εκ των οποίων 15 εκατομμύρια ενεργά. Στην Ιαπωνία τα ανενεργά ή εγκαταλελειμμένα μπλογκ ονομάζονται «ισικόρο», δηλαδή βοτσαλάκια. Αν και υπήρχαν πρόγονοι του μπλογκ από τη δεκαετία του ’80 με τη μορφή δικτυακών ημερολογίων, newsletter κ.λπ., η λέξη μπλογκ καθαυτή γεννήθηκε το 1999 και στα αγγλικά χρησιμοποιείται είτε ως ουσιαστικό είτε ως ρήμα. Υπάρχουν μπλογκ πολιτικά, επιστημονικά, τεχνολογικά, φωτογραφικά και χιλιάδες άλλα είδη. Ορισμένοι μπλογκάρουν κατά μόνας και άλλοι σε ομάδες.

Κάθε εφημερίδα ή περιοδικό που σέβεται τον εαυτό του έχει ορισμένους ρεπόρτερ ή κριτικούς που διαθέτουν μπλογκ, αναμεσά τους, οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ο «Γκάρντιαν», το «Νιου Γιόρκερ» και φυσικά η «Καθημερινή». Κάθε άθλημα, κάθε πόλεμος, κάθε τυφώνας γεννάει μια νέα φουρνιά μπλόγκερ, οι οποίοι ενίοτε ξεπερνούν σε εγκυρότητα και ταχύτητα τα συμβατικά ΜΜΕ, επισημαίνει σε πρόσφατο άρθρο του το New York Review of Books. Για την όπερα μπορεί κανείς να διαβάσει το Sieglinde’s Diaries ή το My Favorite Intermissions, που συντάσσεται από τακτικούς επισκέπτες της Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης ή ακόμη το Opera Chic με έδρα το Μιλάνο, το οποίο παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στη Σκάλα. Για το Ιράκ υπάρχουν μπλογκ που γράφονται από Ιρακινούς μπλόγκερ, Αμερικανούς στρατιώτες ή ακαδημαϊκούς, όπως το Informed Comment του Χουάν Κόουλ, που αναλύει και μεταδίδει νέα από το μέτωπο. Το ενδιαφέρον στοιχείο των μπλογκ είναι ο τρόπος γραφής, η αμεσότητα και οι νεολογισμοί, που προκύπτουν από την τεχνολογική αργκό. Είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί κανείς τους μπλόγκερ που επενδύουν τα γραπτά τους με μουσική υπόκρουση, βιντεάκια και links, τα οποία παραπέμπουν απευθείας τον χρήστη σε άλλες πηγές. Οσο για το στυλ γραψίματος, είναι ελλειπτικό, χωρίς σημεία στίξης. Μοιάζει με προφορικό λόγο και τα συναισθήματα ενίοτε περιγράφονται με σύμβολα όπως :-) ή :-( (που υποδηλώνουν χαρά και λύπη αντίστοιχα).

Ορισμένες φορές οι μπλόγκερ δεν γράφουν πρωτότυπα πράγματα, λειτουργούν καπως σαν επιμελητές, επιλέγοντας αξιοπρόσεκτα κείμενα και προσθέτοντας πνευματώδη σχόλια. Συνήθως οι άνθρωποι που διαθέτουν μπλογκ προσπαθούν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και να συνδεθούν με όσο το δυνατόν περισσότερα μπλογκ. Η δημοτικότητα ενός μπλογκ μπορεί να αποτιμηθεί με βάση τη συχνότητα με την οποία εμφανίζεται στα links άλλων μπλογκ ή ιστοσελίδων.

Για να κατακτήσουν λοιπόν τη δόξα στον κυβερνοχώρο, οι μπλόγκερ δοκιμάζουν τα πάντα, σκορπούν φήμες, διαδίδουν ψεύδη, δημιουργούν τεχνητές αντιπαραθέσεις, κατασκευάζουν ανύπαρκτα πρόσωπα και μεταδίδουν τα πλέον εξωφρενικά βίντεο, διεκδικώντας επάξια τον τίτλο των ιερόδουλων του κυβερνοχώρου. Το 2005 μία πρώην κάλλιτεχνις του στριπ τιζ από τη Μινεσότα και δεινή μπλόγκερ έγραψε ένα επιτυχημένο βιβλίο. Φέτος, το σενάριο της ταινίας «Τζούνο», που παίζεται αυτές τις μέρες και στους αθηναϊκούς κινηματογράφους.

από την καθημερινή... 07/02/2008

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_167424_07/02/2008_258371

Γιατί δεν "δεν"...

Για όλους όσους δεν... και αφού δεν... δεν "καταλαβαίνουν", γιατί δεν "δεν" και οι άλλοι... πολλές φορές κάποια πράγματα γίνονται έτσι απλά... χωρίς ιδιαίτερο λόγο..









θα περάσω αύριο για βολτ-e-τσα από τα "σπιτικά" σας...

Σας ευχαριστώ... για όλα...

για δείτε και του βασίλη που τα έχει πει νωρίτερα... και καλύτερα...

Συγγνώμη για το γραφικό χαρακτήρα~ απλά είχα τα νεύρα μου!!!! ή τις "μαύρες" μου...

Τι λες ρε????

Επειδή σήμερα διάβασα κάποιον που ουσιαστικά ρωτούσε πώς θα μπορούσε να οδηγεί πιωμένος και να μην το πιάνουν τα αλκοτέστ...

συγχύστηκα τόσο πολύ που και λίγα είπα...

θα του παραθέσω όμως του ανεγκέφαλου το ακόλουθο που βρήκα....

παραθέτω από despinaki1982.spaces.live.com/blog!1A587A71619E1009!198.entry

Ποτό και Οδήγηση

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αυτή αφήγηση ΠΡΕΠΕΙ να φτάσει στους Γονείς και τα Παιδιά όλου του Κόσμου:

Μαμά, βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σε ένα πάρτι και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει: «Να μην πιω αλκοόλ»...

Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό, που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου.

Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή. Όταν το πάρτι τέλειωσε, όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα το αμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε.....

Τώρα είμαι εδώ, ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει: «Το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο».

Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρινή. Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι «αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει». Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ.

Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές?

Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια. Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός. Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή...

Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά... Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη... Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά....και να σου πω πόσο σε αγαπάω. Σε αγαπάω μαμά....αντίο...

__________________________________________


Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια Δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Ενώ η κοπέλα πέθαινε, ψιθύριζε αυτές τις λέξεις...και η Δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια Δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία εναντίον της οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ.


------------------------------------------------------------


Μην έχετε ψευδαισθήσεις: Ακόμη & ένα αλκοολούχο ποτό είναι αρκετό, για να επηρεάζει σοβαρά την ικανότητα σας να οδηγείτε καλά, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες σας να σκορπίσετε θάνατο.

και για όσους δεν το έχετε δει...

δείτε το ΤΩΡΑ

Μια καλημέρα είναι αυτή...

Χαμογελάς...

-Καλημέρα!
-...(σιωπή...)
-γκουπ! (ήχος καλημέρας που πέφτει στο έδαφος!)

Προχωράς να πας στη δουλειά σου το πρωί και βλέπεις κάποιον-α να έρχεται από απέναντι ...δεν τον-την ξέρεις, αλλά βγαίνει από το χώρο που θα πας...τα βλέμματά σας συναντιούνται...

Σκέφτεσαι "μια καλημέρα θα την πω! "

Εξάλλου είναι του Θεού, όπως λένε...Να ξεκινήσει καλά η μέρα! Άνθρωποι είμαστε... ας έχει γίνει έτσι η ζωή μας... άνθρωποι είμαστε ακόμα ρε γμτ...

Χαμογελάς και ανοίγεις το στόμα σου για να μιλήσεις... Μόλις το κάνεις αυτό,λες και κάτι στο χώρο ειδοποιεί το "στόχο" και ξάφνου χαμηλώνει το βλέμμα του σα να τον χτύπησε ρεύμα... λες καλημέρα, αλλά πια είναι αργά... κοιτάει τον τοίχο του, ακούει τις σκέψεις του, μιλάει στη μοναξιά του... το βλέμμα σου κάνει γκελ στα μαλλιά του, πάει στον ουρανό και επιστρέφει στον αριστερό του ώμο...

μια καλημέρα είναι αυτή πες την και ας πέσει κάτω.... και έπεσε... και πέφτει... κάθε μέρα πολλές φορές...
Πόσες ζωές έχει πια αυτή η καλημέρα???
Γιατί σκοπεύω να τις εξαντλήσω όλες!
ε μα πια...

"Φέρτε μου παντεσπάνι"

Σκηνές από γνωστή αλυσίδα ζαχαροπλαστείων-φούρνου κλπ κλπ
"υπάλληλος: τι θα θέλατε παρακαλώ?
πελάτης: μια μπαγκέτα ψωμί παρακαλώ..
υπάλληλος: ορίστε...
πελάτης: ευχαριστώ! πόσο κάνει?
υπάλληλος: 1 ευρώ
πελάτης:1 ευρώ???
υπάλληλος:ναι τόσο έχει..
πελάτης:αυτή εδώ η μπαγκετούλα έχει 340 δραχμές?
υπάλληλος:ναι...
πελάτης:μα καλά τι έχει μέσα??
υπάλληλος:....(δεν απαντά!)
πελάτης:(τι να κάνω? δεν υπήρχε άλλος φούρνος κοντά και είχαμε ξεμείνει από ψωμί...) ορίστε! αλλά να το πείτε στους προϊσταμένους σας ότι είναι πολυ ακριβό το το ψωμί! έχετε κουτί παραπόνων?
υπάλληλος:όχι!
πελάτης: τέλος πάντων... να το πείτε όμως... εκτός αν είναι κανένας εδώ να το πω εγώ...
υπάλληλος: όχι δεν είναι... αλλά έτσι είναι οι τιμές μας! τι να σας πω και γω?
πελάτης: δηλαδή εσείς θεωρείτε φυσιολογική την τιμή για αυτό εδώ το ψωμάκι??
υπάλληλος: ...(σιωπή)

Σκηνή 2η
υπάλληλος: τι θα θέλατε?
πελάτης: αυτή εδώ τη φρατζόλα ψωμί και αυτήν εδώ την μπαγκετούλα
υπάλληλος:2,95 ευρώ
πελάτης:πόσο?????????????
υπάλληλος:2,95 (χαμογελώντας)
πελάτης:μα τι λέτε? για δυο φρατζόλες ψωμί?
υπάλληλος:ναι αλλά η μια είναι κιλού!
πελάτης:ωραία, πόσο έχει η κάθε μια?
υπάλληλος:1 ευρώ η μπαγκέτα και 1.95 η φραντζόλα...
πελάτης:600 δραχμές το ένα κιλό ψωμί????
υπάλληλος:1,95 ευρώ
πελάτης:είστε σοβαροί? γι αυτόν τον αφρό?
υπάλληλος:τι να σας πω και γω?
πελάτης:μα καλά το μισοκιλο πόσο έχει?
υπάλληλος:η απλή φρατζόλα 75 λεπτά
πελάτης:που δεν είναι μισόκιλο φαντάζομαι ναι?
υπάλληλος:όχι δεν είναι...
πελάτης:έχετε κάτι σε ψωμί που να κάνει κάτω από 75 λεπτά?
υπάλληλος:όχι δεν έχουμε...
πελάτης:όχι αφήστε το τότε! είστε πολύ ακριβοί για το τίποτα!
υπάλληλος:όπως νομίζετε!
πελάτης: και σιγά μην ξανάρθω!"

ο καλός μου της τα είπε καλύτερα από μένα... εγώ έφυγα και με τον αφρό!

μα πάνε καλά???? 1000 δραχμές για δύο φρατζόλες ψωμί -έστω και αν η μια ήταν κιλού?

γι'αυτό σας λέω... "Φέρτε μου παντεσπάνι! πιο φτηνό θα είναι σε λίγο!"

ψωμί εδώ και καιρό παίρνω από ένα φούρνο στο γέρακα... που και καλό ψωμί έχει (κακό αυτό! :P) και σταθερός στις τιμές του είναι 60 λεπτά η φρατζόλα η κλασσική (καλό αυτό! :D)... Λέγεται "ο Λάμπρος" και είναι στην "Γέρακα & Μιλτιάδου", Γέρακας, 2106612228. Τα γλυκά του είναι "κόλαση" και η κυρία μπροστά που εξυπηρετεί ιδιαίτερα ευγενική! γιατί το καλό να λέγεται!

Απορώ (part 1)

Επιτέλους έχω για 2 ώρες συνεχώς ιντερνετ!!! από την παρασκευή μου έκανε πλακίτσες! έμπαινε για 1 ώρα περίπου και μετά γιοκ για 20 λεπτά! στο περίπου ε? αλλά συνέχεια!!! έκλεινα το ρούτερ ξανάμπαινα και πάλι τα ίδια! μου είχε σπάσει τα νεύρα... και μέσα σε όλα αυτά οι τεχνικοί της 4νετ να μου λένε ότι α.δε φαίνεται να έχει κάτι η γραμμή μου β.να δοκιμάσω να βγάλω όλα τα τηλέφωνα του σπιτιού να δω μήπως κάτι παίζει εκεί και γ.ότι δεν μπορούν να με βοηθήσουν!!! τελικά είπα να κάνω μια τελευταία προσπάθεια σήμερα το απόγευμα ρωτώντας στο inout και όπως όλα δείχνουν μέχρι τούτη τη στιγμή τα παιδιά εκεί-βασικά ό spyrakos μου έλυσε το πρόβλημα!!! συνέδεσα το router με καλώδιο ethernet-γιατί πριν το είχα με usb- με τον υπολογιστή! και ναι!!! από εκείνη τη στιγμή -φτου κακά- όλα πάνε καλά!!! το γράφω αυτό α. για να πω και απο εδώ ένα μεγάλο ευχαριστώ στο spyrako και στο inout που με βοήθησαν β.για να πω ότι τελικά αναρωτιέμαι αν πληρώνω τσάμπα λεφτά στη 4νετ που χώρια που όταν τηλεφωνώ, περιμένω για 15-20 λεπτά, στην καλύτερη περίπτωση, στην αναμονή&που προσωπικά έχω ταλαιπωρηθεί πολύ με λάθος χρεώσεις, μη ουσιαστική εξυπηρέτηση & κάποιες φορές λανθασμένη ενημέρωση... για να μην αναφερθώ στο τι ταχύτητες πληρώνω & τι έχω!!! αλλά το βασικότερο είναι ότι τo γράφω για να εξηγήσω γιατί πάλι είχα να ανεβάσω κάτι τόσες μέρες! ουφ! τα'πα! (βασικά ακόμα νεύρα έχω !)

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα...

(οδηγίες! πατήστε pause στο τραγούδι της σελίδας- πατήστε play στο βίντεο της ανάρτησης και πάμε! διαβάστε μόνο τα έντονα αν δεν έχετε χρόνο)


Άγγελος εξάγγελος




Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Μπομπ Ντίλαν
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Άγγελος εξάγγελος μας ήρθε από μακριά
γερμένος πάνω σ' ένα δεκανίκι
δεν ήξερε καθόλου μα καθόλου να μιλά
και είχε γλώσσα μόνο για να γλείφει

Τα νέα που μας έφερε ήταν όλα μια ψευτιά
κι ακούγονταν ευχάριστα στ' αυτί μας
γιατί έμοιαζε μ' αλήθεια η κάθε του ψευτιά
κι ακούγοντάς τον ησύχαζε η ψυχή μας

Έστησε το κρεβάτι του πίσω απ' την αγορά
κι έλεγε καλαμπούρια στην ταβέρνα
μπαινόβγαινε κεφάτος στα κουρεία και στα λουτρά
και χάζευε τα ψάρια μες στη στέρνα

Και πέρασε ο χειμώνας κι ήρθε η καλοκαιριά
κι ύστερα πάλι ξανάρθανε τα κρύα
ώσπου κάποιο βραδάκι τι του 'ρθε ξαφνικά
κι άρχισε να φωνάζει με μανία

Τα πόδια μου καήκανε σ' αυτή την ερημιά
η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα
τα νέα που σας έφερα σας χάιδεψαν τ' αυτιά
μα απέχουνε πολύ απ' την αλήθεια

Αμέσως καταλάβαμε τι πήγαινε να πει
και του 'παμε να φύγει μουδιασμένα
αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει
καλύτερα να μη μας πει κανένα

παραθέτω! δίχως σχόλια από τη μεριά μου...


Λίγους μήνες νωρίτερα ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός Αξιωματικών (ΑΟΟΑ) ζητούσε εγγράφως τον λόγο από την υπηρεσία αναδασώσεων, γιατί φύτεψε δέντρα σε περιοχή της Ραφήνας που έχει κηρυχθεί αναδασωτέα και ο ΑΟΟΑ με έγγραφό του ζητεί από την υπηρεσία αναδασώσεων «να διακόψει άμεσα τις εργασίες δεντροφύτευσης στην έκταση του οργανισμού μας. Σε περίπτωση που ήδη έχετε καταλάβει εκτάσεις μας, να αφαιρέσετε τα όποια φυτά τοποθετήσατε». Πρόκειται για δασική έκταση 400 στρεμ. που κάηκε το 2005. Το δασαρχείο τη θεωρεί δημόσια και γι' αυτό προχώρησε στην αναδάσωση, ο οικοδομικός Συνεταιρισμός όμως που αναμένει την πολεοδόμησή της -ήδη υπάρχει σχετικό Π.Δ. που απορρίφθηκε όμως από το ΣτΕ- προτιμά να μην έχει δασική βλάστηση.

πηγή news.kathimerini.gr (19/07/07)

και

30 χρόνια καίγεται, 50 χρόνια χτίζεται

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ


Το βουνό με το ηφαιστειόμορφο, κωνικό σχήμα, ακόμη και αν ήταν ένα πραγματικό ηφαίστειο δεν θα «κάπνιζε» τόσο συχνά. Το άλλοτε πευκόφυτο βουνό της Αττικής, το ήπιο τοπικό κλίμα του οποίου οδήγησε τις Αρχές στην ίδρυση σανατορίου στις ΝΑ πλαγιές του, αποτελεί το πλέον πυρόπληκτο βουνό της ηπειρωτικής Ελλάδας. Χθες η φωτιά κατέκαψε δασικές εκτάσεις που είχαν αναγεννηθεί μετά τη φωτιά του 1981.

Μετά τις φωτιές του 1995 και του 1998 (στη διάρκεια των οποίων καταστράφηκαν 7.000 και 8.000 στρέμματα, αντίστοιχα), το μεσογειακό πευκοδάσος της Πεντέλης ξεπέρασε πια τα όρια της φυσικής αντοχής του απέναντι στη φωτιά και δεν είχε τα αποθέματα να αντιμετωπίσει τη διαταραχή που του προκάλεσε, όπως θα το έκανε κάθε μεσογειακό δάσος που πλήττεται από πυρκαγιά σε ένα χρονικό διάστημα 50 χρόνων.

Ρεκόρ συχνότητας

Τα αρχεία της Δασικής Υπηρεσίας είναι αποκαλυπτικά. Τα σημαντικότερα, από πλευράς μεγέθους καμένης έκτασης, περιστατικά πυρκαγιών που έχουν καταγραφεί στον αττικό χώρο τα τελευταία 30 χρόνια αφορούν την Πεντέλη: 1978 (Πικέρμι - Ραφήνα), 1981 (Κηφισιά - Πολιτεία), 1982 (Εκάλη - Ραπεντώσα), 1995 (Πικέρμι - Μαυρηνόρα), 1998 (Πικέρμι - Νέα Μάκρη - Ραπεντώσα), χωρίς να συνυπολογίσουμε τα δεκάδες μικρότερης έκτασης περιστατικά (είναι χαρακτηριστικό πως η περιοχή γύρω από το μοναστήρι Νταού Πεντέλης μπορεί να διεκδικήσει ρεκόρ συχνότητας εκδήλωσης φωτιάς).

Η Πεντέλη είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό από αυτά που περιβάλλουν το λεκανοπέδιο των Αθηνών, με την κορυφή Πυργάρι να φτάνει τα 1.109 μ. Αποτελεί το ΒΑ όριο του λεκανοπεδίου, με άξονα κατεύθυνσης ΒΔ-ΝΑ και μήκος 13 χλμ. (στοιχεία από το βιβλίο του Ν. Νέζη «Τα βουνά της Αττικής», εκδόσεις Ανάβαση, 2002). Η βλάστηση του βουνού είναι τυπική μεσογειακή με κυρίαρχα τα δάση της χαλεπίου πεύκης και χαμηλούς θαμνώνες.

«Η πολύχρονη έρευνα που έχουμε πραγματοποιήσει στην περιοχή (στα πλαίσια εκπόνησης διδακτορικών διατριβών, διπλωματικών εργασιών και ερευνητικών προγραμμάτων) σε πολυάριθμες θέσεις, μας έχει αποκαλύψει την παρουσία πολλών ενδημικών φυτικών ειδών, γεγονός που συνηγορεί στην τεκμηρίωση μιας πλούσιας και ενδιαφέρουσας βιοποικιλότητας και στην Πεντέλη», μας λέει η Μαργαρίτα Αριανούτσου - Φαραγγιτάκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Οικολογίας του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. «Σε δυσπρόσιτες θέσεις του βουνού βρίσκουν καταφύγιο πολλά είδη πτηνών και ερπετών, ενώ την άνοιξη και το καλοκαίρι πολυάριθμα είδη λεπιδοπτέρων (πεταλουδών) και άλλων εντόμων κατακλύζουν τις θέσεις στις οποίες η φυσική βλάστηση συνεχίζει να αναπτύσσεται. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών ο πληθυσμός των δήμων (πρώην κοινοτήτων) της περιοχής 12πλασιάστηκε, ενώ ταυτόχρονα εγκαταλείφθηκαν πολλές από τις παραδοσιακές ασχολίες των κατοίκων (ρητινοσυλλογή, καλλιέργεια και σε μικρότερο βαθμό βόσκηση). Η γεωγραφική κατανομή των χρήσεων γης άλλαξε ριζικά. Η αλλαγή αυτή εντοπίζεται σε βάρος των γεωργικών εκτάσεων και κυρίως των δασικών. Σε συνδυασμό με αυτή την αλλαγή του τοπίου είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι πολλά από τα καταγραφόμενα περιστατικά πυρκαγιών εντοπίζονται κοντά στα σημεία όπου παρατηρείται επέκταση των οικισμών στην πορεία του χρόνου».

«Η πρόσφατη οικολογική ιστορία της κατακα(η)μένης Πεντέλης απεικονιζόταν μέχρι χθες έντονα στη φυσιογνωμία των πλαγιών του βουνού», συμπληρώνει ο Δημήτρης Καζάνης, επιμελητής του Βοτανικού Μουσείου του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

«Υπήρχαν περιοχές με έντονη την παρουσία του φωτεινού πράσινου χρώματος που αντιστοιχούσε στα πευκοδάση, που βρίσκονταν σε φάση φυσικής αναγέννησης μετά τη φωτιά του 1981, θέσεις με σκούρο χρώμα που αντιστοιχούσε στις διπλοκαμένες εκτάσεις των 1995 και 1998 που είχαν απολέσει την ικανότητα της φυσικής αναγέννησης λόγω του ιδιαίτερα σύντομου χρονικού διαστήματος μεταξύ των δύο διαδοχικών πυρκαγιών. Πολλές θέσεις ήταν και οι θέσεις που έχουν αναδασωθεί έπειτα από προηγούμενες φωτιές με πλήθος άσχετων με τη φυσική βλάστηση φυτών.Ισως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο πάντως αυτού του τοπίου να συνίσταται στις δεκάδες νέες κατοικίες που έχουν ξεφυτρώσει μέσα στα κατά καιρούς καμένα. Η φωτιά καίει δασικές εκτάσεις που είχαν αναγεννηθεί μετά τη φωτιά του 1981».

Φυσική αναγέννηση

Η κ. Αριανούτσου κάνει λόγο για οριακή χρονική φάση του αναγεννώμενου πευκοδάσους σε ό,τι αφορά τη δυνατότητά του για φυσική αναγέννηση. «Αυτό που απαιτείται είναι να ενεργοποιηθούν άμεσα οι υπάρχουσες σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις και να απαγορευτεί διά ροπάλου οποιαδήποτε αλλαγή χρήσης γης (άμεση κήρυξη των καμένων εκτάσεων ως αναδασωτέων) και να μην επιτραπεί η βόσκηση για μεγάλο χρονικό διάστημα στην καμένη περιοχή. Σε ό,τι αφορά τις αναδασώσεις, δεν είναι σκόπιμο να σχεδιαστεί και πολύ περισσότερο να επιχειρηθεί άμεσα τίποτε, γιατί οι επιπτώσεις από παρόμοιες ενέργειες έχουν καταγραφεί και είναι σημαντικές. Το φετινό καλοκαίρι ανέδειξε περίτρανα την ανάγκη λήψης σοβαρών μέτρων πρόληψης των δασικών πυρκαγιών, τα οποία απουσιάζουν σχεδόν παντελώς. Δεν είναι δυνατόν τα μέτρα πρόληψης να εξαντλούνται στην ανακοίνωση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας σχετικά με το δείκτη επικινδυνότητας των περιοχών της Ελλάδας χωρίς να ακολουθείται αυτή η ανακοίνωση από κάποια έστω στοιχειώδη μέτρα. Και η λογική μας αμφισβητείται αλλά και τα όριά μας δοκιμάζονται. Είναι πλέον ντροπή!».


πηγή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/08/2007

και το τελευταίο

Γεμάτο στάχτες το πρόσφατο παρελθόν της Πεντέλης

Εκτάσεις που κάηκαν στην ευρύτερη περιοχή αρμοδιότητας Δασαρχείου Πεντέλης από το 1995 έως το 2005:

1995: 65.000 στρέμματα.

1998: 96.000 στρέμματα, εκ των οποίων πάνω από 50.000 στρέμματα κάηκαν για δεύτερη φορά. Είχαν καεί πρώτη φορά το 1995.

1999: 568 στρέμματα.

2000: 1.805 στρέμματα.

2001: 233 στρέμματα.

2002: 864 στρέμματα.

2003: 155 στρέμματα.

2004: 176 στρέμματα.

2005: 480 στρέμματα στο Μαρκόπουλο, 3.948 στρέμματα σε Ραφήνα - Σπάτα, 6.237 στρέμματα σε Ραφήνα - Πικέρμι - Νέα Μάκρη. Από τα περίπου 150.000 στρέμματα που κάηκαν το 1995 και το 1998, εξαιρέθηκαν από την αναδάσωση περίπου τα μισά, τα οποία «αποδείχτηκε» ότι δεν ήταν δασικά. Επρόκειτο για εκτάσεις για τις οποίες εκκρεμούσε πλήθος διεκδικήσεων.

Hμερομηνία δημοσίευσης: 17-08-07 πηγή news.kathimerini.gr


Ακόμα δεν μπορώ να ηρεμήσω... Τι να πω? Εγώ θέλω να τα θυμάμαι όλα όπως ήταν όταν ήμουν μικρή... Μπορώ να μείνω εκεί??? Στα παιδικά μου-ευλογημένα χρόνια? Με τους ήχους, τις μυρωδιές, τα χρώματα του δάσους... Μπορώ? Οι εκλογές δεν είναι για μένα...


Τι έπαιξα στο Λαύριο

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
στην αγορά, στο Λαύριο
Είμαι μεγάλος, με τιράντες και γυαλιά
κι όλο φοβάμαι το αύριο

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα.
Και μας κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα

Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
μα ούτε και στους μεγάλους
πάει καιρός που έχω μάθει ξαφνικά
πως είμαι ασχημοπαπαγάλος

Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι.
Και σε κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν γυρνάς μέσα στην πόλη

Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος
μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός

αυτό έψαχνα στο youtube αλλά δε μου έκανε τη χάρη... Πάμε μαζί... "Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά..."

Αει σιχτίρ

Έχω θυμώσει τόσο πολύ όσο ίσως ποτέ άλλοτε στη ζωή μου! Γιατί βρε καραγκιόζηδες τα κάνετε όλα αυτά? Πού σκτ θα ζήσουμε? Αν τα έχετε κάψει όλα...

Πάλι φωτιά λέει... Με παίρνει η μαμά μου να μου πει ότι έχει μαυρίσει ο ουρανός... και εντάξει είναι μακριά σχετικά ακόμα, αλλά με τον αέρα ποτέ δεν ξέρεις... έτσι λέγαμε και την άλλη φορά και ένα κουκουνάρι μας την έφερε στην "αυλή" μας! ταξίδεψε το αναθεματισμένο πόσα μέτρα και πήγε και "καρφώθηκε" στην ξυλεία ενός γείτονα και ήρθε στη γειτονιά μας... και τότε πάλι έλειπα... τηλεφωνήματα συνεχή... ενημερώσεις... η μαμά να κλαίει και να λέει «μας έκαψαν! πάει το σπίτι μας!» τα μόνα που είχε πάρει τότε ήταν μια εικόνα του αϊ- Γιώργη και μια της Παναγίας από τα εικονίσματα, τα στεφάνια τους, δυο αλλαξιές ρούχα και φύγανε... και αυτά, γιατί θυμήθηκε όσα της είχε πει μια φίλη μας που, όταν της κάηκε το σπίτι της (σε μια παλαιότερη φωτιά), δεν της έμεινε τίποτα... ούτε ένα ρούχο! ούτε καν τα δυο της σκυλιά.. αλλά αυτό που την πείραξε πιο πολύ, ήταν το ότι δεν της έμεινε καμιά φωτογραφία από το γάμο της... σα να κάηκε η ζωή της πριν από τη φωτιά...σα να την πήρε μαζί της η λαίλαπα... να μου λέει η μαμά μου ότι άκουσε στον ασύρματο του δήμου, όπου είχαν πάει, ότι ο οικισμός μας κάηκε... και η φωτιά πέρασε και ήδη πάει αλλού... να κλαίει και να μου λέει στο τηλέφωνο "πάει ρηνακι μου το σπιτικό μας!" …και να ακούω τους λυγμούς και των άλλων από πίσω... να μου λέει για τότε που πήγανε να βγάλουν τη γιαγιά από το σπίτι στην εκκένωση του οικισμού... στην καρέκλα συνδεδεμένη με το οξυγόνο της να φωνάζει "αφήστε με να πεθάνω εδώ στο σπίτι μου.. εδώ είναι τα πάντα μου..." και να κλαίει και αυτή...και να μη θέλει να εγκαταλείψει το σπιτικό της... ήθελε να "φύγει" μαζί του... να κλαίει ο πατέρας μου στο τηλέφωνο, καθώς αυτός είχε μείνει στο τέλος με τον αδερφό μου και ένα ξάδερφο μας... να μην εγκαταλείψουν τα σπίτια μας...με το σκύλο στο αμάξι έτοιμοι, αν τους κλείσει η φωτιά, να φύγουν προς κάτι αμπέλια δίπλα και να τρέξουν να σωθούν... και όταν η φωτιά έφτασε δίπλα στο σπίτι μας και ερχόταν να το «καταπιεί», έτρεξαν μέσα στα αμπέλια και έπεσαν κάτω ανάμεσα στα κλήματα... και τι να δουν? ο αέρας μας έκανε το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μας κάνει... έστριψε τις φλόγες που "έγλειφαν" εκείνη την ώρα τον τοίχο του δωματίου μου και ξαναγύρισε τη φωτιά στα ήδη καμένα... έτσι σώθηκε το σπίτι μας... από τον αέρα... και μετά όταν επέστρεψαν και οι υπόλοιποι μέσα στον οικισμό με σφιγμένες καρδιές δεν πίστευαν ότι ο αϊ-Γιώργης- το εκκλησάκι που έχουμε στον οικισμό- είχε κάνει το θαύμα του και μας είχε σώσει... μια ακόμα απόδειξη για το θαύμα Του... δίπλα από το εκκλησάκι υπάρχει ένας σχίνος, ο οποίος μετά τη φωτιά βρέθηκε μισοκαμένος, με την καμένη του μεριά προς το δρόμο και σα μαχαίρι κάτι να σταμάτησε τη φωτιά και το κομμάτι προς την εκκλησιά και προς τον οικισμό άκαυτο... αν περνούσε και από εκεί θα ήταν απίστευτα δύσκολα τα πράγματα... θα περνούσε στα άλλα πεύκα... και τότε…?

Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω όλα αυτά που μάθαινα και όλα αυτά που είδα μετά όταν γύρισα... τις στάχτες... τα αποκαΐδια... το πόσες μέρες μετά μύριζε ακόμα καμένο... πόσες μέρες βγάζαμε στάχτες από παντού.. τις καμένες χελώνες πιο πάνω... τα καμένα πεύκα... τους ήχους για μέρες από τα πριόνια που τα έκοβαν... το γυμνό τοπίο μετά.. άδειο.. από πράσινο και ζωή... τα καμένα σπίτια... του κυρ Γιάννη. .της κ.Ευαγγελίας.. τον τοίχο του δωματίου μου μαυρισμένο... αλλά τους δικούς μου γερούς και το κυριότερο? Ζωντανούς!!!

τώρα λέει πάει η φωτιά προς την παλαιά Πεντέλη και κινείται ανατολικά παλι..αν περάσει στο Ντραφι και κατηφορίσει.. σκούρα τα πράγματα...και πάλι κάηκαν τα μικρά μας πευκάκια.. που τώρα άρχισαν να ξεσκαρίζουν... αυτό ήταν τελείωσε.. πλέον η γη δε θα αφήσει να ξαναπληγωθούν έτσι τα «παιδιά» της... γιατί και αυτή ματώνει με τα τόσα δέντρα που καίγονται... μη μιλήσω για τα ζωντανά... έχετε δει χελώνα να αχνίζει ακόμα το καύκαλο της? για να μην αναφερθώ σε αλλά πιο οδυνηρά θεάματα...

τι καταλαβαίνετε βρε σκουλήκια? όλα τα κάψατε πια... γμτ.. γμτ... και όλα αυτά για να χτίσετε? και μετά να φυτεύετε δέντρα στις αυλές σας? ε ρε βούρδουλα που θέλετε... υποκριτές... ήθελα να ήξερα κοιμάστε τα βραδιά? κοιτιόσαστε στον καθρέφτη? στα παιδιά σας τι λέτε? δεν ξέρω ποια είναι η κατάλληλη τιμωρία για σας... ειλικρινά... σκέφτομαι κάτι.. αλλά είναι τόσο κακό που με τρομάζει... και δεν τρομάζω με τις σκέψεις μου εύκολα... τα δεντράκια, τα πουλάκια, τα ζώα πως θα σωθούν από το μένος σας? άπληστοι! βδέλλες! κολλάτε πάνω τους και τρέφεστε από το χαμό τους! έχω εκνευριστεί τόσο πολύ που αν είχα ένα από σας μπροστά μου δεν ξέρω και γω τι θα έκανα! ζωντανός μια φορά δε θα έφευγε... και δεν ξέρω τι είναι χειρότερο... να τα κάνεις όλα αυτά εσκεμμένα (εμπρησμός)? ή άθελά σου (από ant1 "Μη διασταυρωμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι η φωτιά ξεκίνησε από χωράφι της περιοχής, στο οποίο κάποιος προσπάθησε να κάψει ξερά χόρτα. Η πληροφορία ερευνάται, ώστε να διαπιστωθεί εάν ευσταθεί.")? όταν δηλαδή ακούς ότι θα έχει ανέμους ισχυρούς και πας να κάψεις ξερά χόρτα, τότε είσαι τουλάχιστον ηλίθιος... αλλά εξίσου επικίνδυνος...

Αει σιχτίρ!

παράθεση από παλιότερο σχόλιο του αδερφούλη μου

" sis anaferesai sti deuteri megali fwtia...se ekeini pou den perimename na mas ftasei apo ekei pou ksekinise..eidika otan eprepe na ksanaperasei apo kamena...

teleutaies stigmes...i fwtia mesa se 1-2 deuterolepta ehei katevei ti misi plagia...sto autokinito pisw kathisma perimenei o romel...sto port-baggage se ena sako 4-5 rouha gia tis prwtes meres...katevazw ta kourtinoksula (skeftomoun pws pio eukola i fwtia fountwnei tis kourtines kai pernaei pio grigora)...kleinw tis portes apo to ena dwmatio sto allo (mipws kai tin kathusterisoume molis aggiksei to spiti,,pote den ksereis)....
mia viastiki opisthen me to autokinito..i fwtia idi sto dipla oikopedo aggizei to parathuro apo to dwmatio sou....

liga lepta pio meta..stin eisodo tou oikismou...klammata kai panikos....me ton spuro (ksereis poion,,,) mpainoume na doume mesa ti ginetai mias kai logw aera i fwtia perase polu grigrora apo emas...polles mikres esties...kapoia spitia eihan arhisei na kaigontai.mpainoume mesa perissoteroi katoikoi...akolouthoun 2 udrofores....se ena spiti pio katw apo to diko mas eihe arhisei na kaigetai i skepi...
kleidwmeni i ekswporta...foveri idea tou idioktiti...pidaw ta kagkela, mpainw mesa kai ti svinoume mazi me ena geitona pou akolouthise...meta apo ligo vgainoume eksw....
o idioktitis edine sunenteuksi gia "to kseftilismeno kratos pou den endiaferetai" kai o idios den endiaferthike na erthei na voithisei gia to spiti tou...

telika merika pragmata den allazoun pote..doksa kai timi gia 10 secs dimosiotitas kai as kaei kai to spiti mou..eksallou i suntagi gnwsti...oi alloi ftaine...

neoellina me geia sou...
stin epomeni fwtia vale kai make up...
karagkiozi

the wanderer

20 Ιούλιος 2007 2:35 πμ "

update 19.30 ενημέρωση ότι ίσως να τη γλιτώσαμε αυτή τη φορά... τα σπιτικά μας... όλα τα υπόλοιπα όμως???? αν και οι φλόγες φαίνονται αρκετά ζωντανές από ό,τι μου λένε... και μάλλον θα είναι μια νύχτα σχ. επιφυλακής... γιατί με τη φωτιά ποτέ δεν ξέρεις...
skai ενημέρωση στις 18.00