Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2007
Τι λες ρε????
συγχύστηκα τόσο πολύ που και λίγα είπα...
θα του παραθέσω όμως του ανεγκέφαλου το ακόλουθο που βρήκα....
παραθέτω από despinaki1982.spaces.live.com/blog!1A587A71619E1009!198.entry
Ποτό και Οδήγηση
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αυτή αφήγηση ΠΡΕΠΕΙ να φτάσει στους Γονείς και τα Παιδιά όλου του Κόσμου:
Μαμά, βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σε ένα πάρτι και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει: «Να μην πιω αλκοόλ»...
Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό, που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου.
Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή. Όταν το πάρτι τέλειωσε, όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα το αμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε.....
Τώρα είμαι εδώ, ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει: «Το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο».
Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρινή. Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι «αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει». Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ.
Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές?
Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια. Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός. Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή...
Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά... Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη... Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά....και να σου πω πόσο σε αγαπάω. Σε αγαπάω μαμά....αντίο...
__________________________________________
Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια Δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Ενώ η κοπέλα πέθαινε, ψιθύριζε αυτές τις λέξεις...και η Δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια Δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία εναντίον της οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ.
------------------------------------------------------------
Μην έχετε ψευδαισθήσεις: Ακόμη & ένα αλκοολούχο ποτό είναι αρκετό, για να επηρεάζει σοβαρά την ικανότητα σας να οδηγείτε καλά, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες σας να σκορπίσετε θάνατο.
και για όσους δεν το έχετε δει...
δείτε το ΤΩΡΑ
Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2007
Τα τραγούδια που με αγγίζουν...
(για να τα ακούσετε ~αν θέλετε~ σταματήστε το "σ'αγαπώ"...
το πρώτο και με διαφορά είναι τούτο εδώ... όποτε το ακούω "ταξιδεύω"... μεθάω... "χάνομαι".... με μαγεύει...
| Regina Belle - Bab... |
το επόμενο με καθηλώνει, όποτε το ακούω.... σα να σταματάει ο χρόνος... σα να μην μπορώ να ελέγξω σκέψεις... μυαλό... συναισθήματα... ειδικά στο τέλος που "σπαράζει", τις περισσότερες φορές βουρκωνω...
| benny mardones - i... |
μετά από "ξένα" ~όπως λέγαμε κάποτε~ μου αρέσει πάρα πολύ αυτό... ειδικά τα καλοκαίρια... με το που μπαίνει το καλοκαίρι το βάζω να το ακούω συνέχεια...
(παραθέτω μόνο την ελληνική μετάφραση που μου έστειλε ένας φίλος...)
Aïcha- Cheb Khaled
Σαν να μην υπήρχα
Πέρασε από δίπλα μου
Χωρίς ένα βλέμμα βασίλισσα του Saba
Είπα Aïcha πάρε τα πάντα είναι για σένα
Ορίστε οι πέρλες τα χρυσαφικά
Και χρυσό γύρω από τον λαιμό σου
Τα ώριμα φρούτα με γεύση από μέλι
Τη ζωή μου Aïcha αν μ’ αγαπάς
Θα πάω όπου το φύσημά σου με οδηγήσει
Στις χώρες του ελεφαντοστού και του εβένου
Θα καταπραΰνω τα δάκριά σου τον πόνο σου
Τίποτα δεν είναι υπερβολικό για μία τόσο όμορφη
Aïcha Aïcha άκουσέ με
Aïcha Aïcha μην φύγεις
Aïcha Aïcha κοίταξέ με
Aïcha Aïcha απάντησέ μου
Θα απαγγείλω τις λέξεις τα ποιήματα
Θα παίξω τις μουσικές του ουρανού
Θα μαζέψω τις αχτίδες του ήλιου
Για να φωτίσω τα ονειρικά σου μάτια
Aïcha Aïcha άκουσέ με
Aïcha Aïcha μην φεύγεις
Είπε κράτησε τα χρυσάφια σου
Εγώ θέλω περισσότερα απ’ αυτά
Τα κελιά είναι κελιά ακόμα και χρυσά
Θέλω τα ίδια δικαιώματα με σένα
Σεβασμό κάθε μέρα, δεν θέλω παρά αγάπη
η μελωδία όμως που χαρακτηρίζει τα καλοκαίρια μου, από τότε που την πρωτοάκουσα μέχρι σήμερα, είναι το "Enchantment" του δικού μας Chris Spheeris...
μια μαγική σύνθεση με την οποία "ταξιδεύω" από το 1992 ως τώρα...
παραλία,φεγγάρι και αυτή η μουσική...ε δε μεθάς???
από ελληνικά με διαφορά το τραγούδι που με αγγίζει είναι τούτο εδώ..
| Greek - Giannis Pl... |
γιατί ο μονάκριβός μου, όταν γνωριστήκαμε με καλούσε στο τηλέφωνο και μου το έβαζε συνέχεια! για να το βγάλω και από ringtone πέρασαν πολλάαα χρόνια!
δύο ακόμα τραγούδια που με ταξιδεύουν είναι τα τραγούδια που συνδυάστηκαν με την επίσημη έναρξη του κοινού μας ταξιδιού ... το "όλα σε σένα τα βρήκα" που χορέψαμε και το "δε ζω χωρίς εσένα "... κάθε φορά που τα ακούω χαμογελάω...για πολλή ώρα μετά...
γενικά, επειδή ακούω συνέχεια μουσική, είμαι σίγουρη ότι όλο και κάποιο έχω αδικήσει(κυρίως από τον Πάριο ή την Αλεξίου)... οπότε δηλώνω ότι διατηρώ το δικαίωμά μου να επανέλθω με συμπληρωματική ανάρτηση, όποτε θελήσω!
χα! παίζουμε!
edit: να ήδη ξέχασα... Το "απόψε θέλω να πιω.." της Αλεξίου.... ό,τι πιο δυνατό... έτσι απλά...
δε με αγγίζει μόνο... με "στέλνει"... και γουστάρω να το χορεύω! τρελά όμως!
αυρούλα μου δεν έχω ξεχάσει την πρόσκλησή σου...απλά επειδή θέλω να αναφερθώ σε δυο λατρεμένα πρόσωπα της ζωής μου κάθε φορά θέλω και προσθέτω και άλλα στην ανάρτηση... θέλω να είναι ξεχωριστή... σαν και αυτά!
Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2007
Χριστουγεννιάτικο παζάρι απο Το Χαμόγελο του Παιδιού
Ο Σύλλογός μας «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για άλλη χρονιά, πραγματοποιεί χριστουγεννιάτικο παζάρι στην Αίθουσα του Μετρό στο Σύνταγμα
από τη Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007 μέχρι και
Χριστουγεννιάτικες μελωδίες, παιδικές κατασκευές, χριστουγεννιάτικα στολίδια και δώρα θα ντύσουν γιορτινά για άλλη μία φορά την Αίθουσα του Μετρό.
Πέρασαν 12 χρόνια, σίγουρα δημιουργικά αλλά και δύσκολα. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» όλα αυτά τα χρόνια κατάφερε να καλύψει χιλιάδες προβλήματα που αφορούν τα παιδιά. Μέρα με τη μέρα όμως τα προβλήματα και οι ανάγκες αυξάνονται δραματικά.
Το μοναδικό πιστό και μόνιμο οικονομικό μας στήριγμα, όλα αυτά τα χρόνια, είναι ο απλός ο κόσμος και εταιρείες που μας εμπιστεύονται και στηρίζουν την προσπάθειά μας.
«ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ» όμως έχει βρεθεί σε αδιέξοδο και είναι πλέον αδύνατον να καλύψει τις ήδη υπάρχουσες ανάγκες και αυτές που καθημερινά προκύπτουν.
Το χριστουγεννιάτικο παζάρι μας έχει σκοπό την οικονομική στήριξη των σκοπών του Συλλόγου μας, καθώς και την αφύπνιση του κόσμου αλλά και του κράτους. Είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι τα παιδιά είναι το μέλλον μας. Είναι ευθύνη όλων μας να στηρίξουμε όλα τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο και να τους δώσουμε αυτά που δικαιούνται. «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ» αυτό προσπαθεί να κάνει, όχι με λόγια αλλά με πράξεις. Η συμμετοχή όλων είναι απαραίτητη για να συνεχίσει να παρέχει ολοκληρωμένη και ποιοτική φροντίδα στα παιδιά.
Το χριστουγεννιάτικο παζάρι αποτελεί την αρχή μιας σειράς εκδηλώσεων για την επιβίωση του Συλλόγου μας. Στα πλαίσια αυτής της εκστρατείας, θα πραγματοποιηθεί ο 2ος Ραδιοτηλεμαραθώνιος στο ALTER από τις 15 έως τις 25 Δεκεμβρίου.
Σας περιμένουμε όλους στο ΜΕΤΡΟ. Ελάτε να βοηθήσετε. Ακόμη και 1 ευρώ είναι πολύτιμο για μας, για τα παιδιά.
Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007
Καλή βδομάδα να έχουμε!
μου το έστειλαν! το βρήκα έξυπνο... εξάλλου ο Αρκάς είναι λατρεμένος!ΥΓ 1 η πριγκίπισσα λόγω ηλικίας να ζητήσει τη γονική συναίνεση!
ΥΓ2 ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές! επιφυλάσσομαι!
ΥΓ3 Αρρώστησα! Αλλά μη φοβάστε δεν κολλάει μέσω νετ!
ΥΓ4 Ραντεβού στα σπιτικά σας για καφέ το πρωί!
Σας φιλώ όλους και όλες!
Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2007
Γιορτάζουμε!
Γιορτάζουμε!!!!
πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια!!! γιορτάζουμε σας λέω!!!! βασικά γιορτάζει ο καλός μου... γιορτάζει η κολόνα του σπιτιού μου (για να μην έχετε απορία η πρώτη αριστερά!) και όπως καταλαβαίνετε ΠΑΝΙΚΟΣ (αν και το τραπέζι θα γίνει το Σάββατο~ για συγγενείς και φίλους...οπότε τα γλυκά τότε!) αλλά όπως και να έχει ένα τρέξιμο το ρίξαμε (ο πληθυντικός είναι ευγενείας, ε?) χτες μας ήρθαν και τα πράγματα επιτέλους~ σαλόνι-σύνθετο, οπότε φαντάζεστε χτες και σήμερα τι έγινε στο σπίτι~ μόνο τα μάρμαρα έμειναν στη θέση τους! αλλά δε με νοιάζει.... χαλάλι του...
Γ-Ι-Ο-Ρ-Τ-Α-Ζ-Ο-Υ-Μ-Ε!!!
(ραντεβού αύριο στα σπιτικά σας! να χαιρόσαστε όσους και όσες έχετε που γιορτάζουν! και αυτοί-ες εσάς!!! :D)
Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007
Τί έμαθα σήμερα!
Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2007
Μια καλημέρα είναι αυτή...
.jpg)
Χαμογελάς...
-Καλημέρα!
-...(σιωπή...)
-γκουπ! (ήχος καλημέρας που πέφτει στο έδαφος!)
Προχωράς να πας στη δουλειά σου το πρωί και βλέπεις κάποιον-α να έρχεται από απέναντι ...δεν τον-την ξέρεις, αλλά βγαίνει από το χώρο που θα πας...τα βλέμματά σας συναντιούνται...
Σκέφτεσαι "μια καλημέρα θα την πω! "
Εξάλλου είναι του Θεού, όπως λένε...Να ξεκινήσει καλά η μέρα! Άνθρωποι είμαστε... ας έχει γίνει έτσι η ζωή μας... άνθρωποι είμαστε ακόμα ρε γμτ...
Χαμογελάς και ανοίγεις το στόμα σου για να μιλήσεις... Μόλις το κάνεις αυτό,λες και κάτι στο χώρο ειδοποιεί το "στόχο" και ξάφνου χαμηλώνει το βλέμμα του σα να τον χτύπησε ρεύμα... λες καλημέρα, αλλά πια είναι αργά... κοιτάει τον τοίχο του, ακούει τις σκέψεις του, μιλάει στη μοναξιά του... το βλέμμα σου κάνει γκελ στα μαλλιά του, πάει στον ουρανό και επιστρέφει στον αριστερό του ώμο...
μια καλημέρα είναι αυτή πες την και ας πέσει κάτω.... και έπεσε... και πέφτει... κάθε μέρα πολλές φορές...
Πόσες ζωές έχει πια αυτή η καλημέρα???
Γιατί σκοπεύω να τις εξαντλήσω όλες!
ε μα πια...
Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2007
Ήταν ένα Σ/Κ και πέρασε!
πρωινό ξύπνημα στις 7.15
βάλε πλυντήριο
άπλωσε τα ρούχα
πλύνε πιάτα από την προηγουμένη
αναχώρηση στις 9.30 από το σπίτι, επιστροφή στις 4 παρά...
ξανά αναχώρηση στις 5.15 και επιστροφή στις 12.30 το βράδυ...
Κυριακή
πρωινό υποχρεωτικό ξύπνημα δεν είχε... σαν ψέμα έμοιαζε... Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Ο!!!
αναχώρηση στις 6 το απόγευμα και επιστροφή στις 12 πάλι το βράδυ... (ευτυχώς που τα απογεύματα ακολουθούσε και ο καλός μου!)
να βράσω τις ασχολίες μου...
πάλι καλά που υπάρχουν και τα Σαββατοκύριακα να ξεκουραζόμαστε! :(
ουφ! ευτυχώς που ήρθε η δευτέρα και πήγα στη δουλειά! :)
καλή εβδομάδα είπα???
Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2007
«Τελεσίγραφο» στους ακρίτες
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ
Στα πλαίσια της διαδικτυακής ενημέρωσης και διαμαρτυρίας το InOut.gr και τα μέλη του ξεκινούν μία έντονη διαμαρτυρία προκείμενου να συμβάλλουν στην αποτροπή μίας τόσο αδικής μεταχείιρησης των άκριτών μας.
Δείξτε όλοι την υποστήριξή σας και υπογράψτε την συγκεκριμένη διαμαρτυρία ενάντια σε αυτή την κρατική αυθαιρεσία. Παράλληλα αντιγράψετε και δημοσιεύσετε όπου μπορείτε το αντίστοιχο ποστ.
Ελπίζουμε για μία ακόμη φορά το διαδίκτυο να αποδείξει την δύναμη του άλλα και την χρησιμότητά του στα μεγάλα κοινωνικά μας ζητήματα και οι άκρίτες μας να δικαιωθούν.
Από πλευράς σελίδας ενημερώσαμε ως οφείλαμε όλους τους αρμόδιους - καθώς και τα πολιτικά κόμματα - τα Μ.Μ.Ε. και τέλος την δημαρχία του Ακριτικού μας νησιού του περήφανου Καστελόριζου.
Σας ευχαριστούμε όλους για την αρωγή και την βοήθειά σας στην κίνησή μας αυτή.
Η Συντονιστική ομάδα του InOut.gr
==================================================
«Τελεσίγραφα» από την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου, προκειμένου μέσα σε δέκα ημέρες να προσκομίσουν τίτλους ιδιοκτησίας προ του 1947 για τα σπίτια και τα κτήματά τους, έλαβαν κάτοικοι του Καστελόριζου.
Το Δημόσιο αμφισβητεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς στο Καστελλόριζο και αντιμετωπίζει περίπου ως «καταπατητές» τους ακρίτες, επικαλούμενο τη Συνθήκη με την οποία εκχωρήθηκαν από την Ιταλία στην Ελλάδα- το 1947- τα Δωδεκάνησα.
Σύμφωνα με την Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσου, το Καστελλόριζο ανήκει ολοκληρωτικά στο ελληνικό Δημόσιο βάσει της Συνθήκης Ειρήνης που υπεγράφη στο Παρίσι με την Ιταλία πριν από 60 χρόνια. Έτσι, την περασμένη εβδομάδα πολλοί κάτοικοι του ακριτικού νησιού έλαβαν από την Κτηματική Υπηρεσία «τελεσίγραφο» με το οποίο καλούνται όπως εντός δεκαημέρου να προσκομίσουν τίτλους ιδιοκτησίας πριν από το 1947, «διαφορετικά όπως αναφέρεται- είμαστε υποχρεωμένοι να εφαρμόσουμε τα προβλεπόμενα από τον νόμο».
Σημειώνεται ότι παρόμοιο θέμα είχε δημιουργηθεί τον περασμένο Μάιο για το ιδιοκτησιακό καθεστώς στους Αρκιούς, όπου η Κτηματική Υπηρεσία, η Μονή Ιωάννου του Θεολόγου της Πάτμου και ο Δήμος Πάτμου διεκδικούσαν τα κτήματα και τα σπίτια των ακριτών ως ιδιοκτησίες τους. Έως τώρα δεν έχει υπάρξει καμία εξέλιξη στην υπόθεση και οι κάτοικοι εξακολουθούν να ζουν με τον φόβο ότι θα χάσουν τα σπίτια τους!
Έκρυθμη η κατάσταση
Στο Καστελόριζο η κατάσταση είναι έκρυθμη. Τα «τελεσίγραφα» της Κτηματικής Υπηρεσίας προκάλεσαν την οργή των κατοίκων, που καλούνται τώρα να προσκομίσουν γραπτούς τίτλους ιδιοκτησίας χρονολογούμενους πριν από το 1947, ώστε να αποδείξουν ότι είναι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του ακινήτου τους. «Το σπίτι που έχω ανήκε στους προγόνους μου από την εποχή της τουρκοκρατίας» λέει στα «ΝΕΑ» η κυρία Ιωάννα Σαμψάκου, που είναι συγγενής της θρυλικής Κυράς της Ρω Δέσποινας Αχλαδιώτη-Σαμψάκου. Η κυρία Σαμψάκου στο ισόγειο του σπιτιού της διατηρεί εστιατόριο και στον πρώτο όροφο κατοικεί η ίδια. Μάλιστα, για να λειτουργήσει η επιχείρησή της χρηματοδοτήθηκε από κοινοτικό πρόγραμμα.
Η Κτηματική Υπηρεσία επικαλείται τη Συνθήκη Ειρήνης όπου αναφέρεται: «Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους της Δωδεκανήσου, τας κατωτέρω απαριθμούμενας, ήτοι: Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον, Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Λιψόν, Σύμην, Κω και Καστελλόριζο, ως και τας παρακειμένους νησίδας». Όμως, η λαϊκή συνέλευση των κατοίκων του Καστελλόριζου που έγινε μετά την παραλαβή των πρώτων «τελεσιγράφων» αποφάσισε να απευθύνει έντονο διάβημα διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση, στο οποίο υπογραμμίζει ότι «με τη Συνθήκη το ελληνικό κράτος αποκτά στα εδάφη αυτά δικαίωμα κυριαρχικό και σε καμιά περίπτωση δικαίωμα ιδιοκτησίας». Και ακόμη ότι «είναι αυτονόητο ότι το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει βέβαια την ιδιοκτησία ολόκληρου του νησιού, αλλά πιθανώς μόνο κάποιων ακινήτων που αποτελούν τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία του».
«Ζούμε ξεχασμένοι»
Η ΝΕΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ της Κτηματικής Υπηρεσίας ανοίγει ένα τεράστιο θέμα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς στα Δωδεκάνησα και είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει μεγάλα νομικά προβλήματα, αλλά κυρίως να ξεσηκώσει όλους τους νησιώτες που βλέπουν τις περιουσίες τους να απειλούνται. Μάλιστα, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Καστελλόριζου Γιώργος Λαζαράκης, στο διάβημα διαμαρτυρίας που έστειλε στην κυβέρνηση εκ μέρους όλων των κατοίκων, υπογραμμίζει ότι «ενώ εμείς ζούμε ξεχασμένοι από το κοινωνικό κράτος δικαίου, με ρυθμούς ανάπτυξης ασύγκριτα πιο αργούς από τα αστικά κέντρα, η Πολιτεία και οι υπηρεσίες της μας θυμούνται ξαφνικά για να μας ενημερώσουν πως τα σπίτια και οι περιουσίες μας δεν μας ανήκουν, αλλά είναι ιδιοκτησία του κράτους».
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Ζαχαριάδης
πηγή tanea.gr

