Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2008

Γιατί δεν "δεν"...

Για όλους όσους δεν... και αφού δεν... δεν "καταλαβαίνουν", γιατί δεν "δεν" και οι άλλοι... πολλές φορές κάποια πράγματα γίνονται έτσι απλά... χωρίς ιδιαίτερο λόγο..









θα περάσω αύριο για βολτ-e-τσα από τα "σπιτικά" σας...

Σας ευχαριστώ... για όλα...

για δείτε και του βασίλη που τα έχει πει νωρίτερα... και καλύτερα...

Συγγνώμη για το γραφικό χαρακτήρα~ απλά είχα τα νεύρα μου!!!! ή τις "μαύρες" μου...

Παρασκευή 4 Ιανουαρίου 2008

Απλά κουβέντα να γίνεται!

Σκηνή από γήπεδο...

Διαιτητής γυναίκα~παίζουν αντρικές ομάδες...

σε όλο το παιχνίδι υπάρχει μια ψιλομουρμούρα (που κάποιες φορές "άγγιζε" τα όρια της κάρτας όμως) από τη μια ομάδα και ιδιαίτερα από δυο παίχτες... η κοπέλα αποφασίζει να μη ρίξει κάρτες~εξάλλου είναι ένα κατά τα άλλα ήρεμο παιχνίδι με μεγάλη διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των ομάδων...και πέρα από αυτό δεν "πυροβολεί" εύκολα...

τελειώνει τελικά ο αγώνας και στις χαιρετούρες έρχεται ο ένας παίχτης που γκρίνιαζε και της λέει...

"δίκιο είχατε σε όλες τις φάσεις.... αλλά να... ξέρετε πώς κάνουμε εμείς οι άντρες όταν δούμε γυναίκα διαιτητή... είμαστε απαράδεκτοι! συγγνώμη και πάλι!!!"

τώρα σε λίγες μέρες θα τους "ξαναδεί" και μάλιστα σε ντέρμπι... και το σκέφτεται.... να κάνει υπομονή σαν την άλλη φορά? ή να "πυροβολήσει" από την αρχή?....

απλά κουβέντα να γίνεται!!!!! ναι?

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2008

μια νέα αδυναμία μου...

Σας παρουσιάζω μια νέα αδυναμία μου...

για όλους εμάς που αγαπάμε τα 80'ς και είμαστε fans της δεκαετίας αυτής! με νέα, αναμνήσεις, φωτογραφίες, στίχους και άλλα πολλά...






γιατί we love disco!!!!!!


Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2007

Να σας τα πούμε????

(πατήστε πάνω στις εικόνες να δείτε τις ευχές μας και όχι μόνο!!! :D)


α και για να μην ξεχνιόμαστε..... με περιμένει τελικά ο Ρούντολφ!!! έπιασε οσφυαλγία τον άγιο Βασίλη και θα μοιράσουμε μαζί τα δώρα!!!
Ραφάκι άσε και καμιά σοκολάτα για τους βοηθούς του άγιου βασίλη (γκουχ, γκουχ), όχι μόνο γάλα και μπισκότα που θέλει ο "μεγάλος"!

θα τα λέμε και το νέο χρόνο!!! σας φιλώ!!!!

εφυγαααααααααααααααααααααα!

Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2007

Σπίθας rulez!!!



Να ο λόγος που "χάθηκα" από την Παρασκευή που επιστρέψαμε! Λέγεται Σπίθας είναι γεννημένος πριν από 1.5 περίπου μήνα και από ράτσα δεν ξέρω... θα ρωτήσω να σας πω! η μαμά του είναι "γειτόνισσα" όπως και ο μπαμπάς του!
δύο βραδιές τώρα κοιμάται στο μπάνιο μας, γιατί έξω κλαίει... στο σπίτι που του έχουμε δεν πάει με τίποτα...και το απίστευτο? όλη τη νύχτα δεν κάνει τσίσα του μέσα! όταν τον βγάλω το πρωί που με ξυπνάει, κατά τις 6.30, τρέχει σφαίρα να τα κάνει κατ' ευθείαν έξω!!! απίστευτο???
να λοιπόν το μωρό μας!!!! (ακόμα φοβάται, αλλά είναι μωράκι μωρέ!)


btw ξέρει κανείς πώς θα τον πείσουμε να κοιμηθεί σπίτι του???? ε? φανταστικοί μου παντογνώστες???

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2007

Να σας ευχηθώ θέλω....



Επειδή θα λείψουμε τούτες τις μέρες...

θέλω να σας ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου....

ό,τι καλύτερο.... τούτες οι άγιες μέρες να είναι μοναδικές για εσάς και τις οικογένειές σας...

και η γέννηση του Κυρίου να φωτίσει τις καρδιές όλων μας... να τις αναγεννήσει...


"Σε μια εποχή που ο άνθρωπος φαίνεται ότι έχει χάσει τον προσανατολισμό του, ζώντας ασώτως επειδή εγκατέλειψε και ξέχασε το μήνυμα της Βηθλεέμ, τα φετινά Χριστούγεννα που μας αξιώνει ο Θεός και πάλι να εορτάσουμε, ας γίνει αιτία να ακολουθήσουμε εκεί “που οδεύει το άστρο της Βηθλεέμ”. Στο ταπεινό σπήλαιο δηλαδή. Ας επιδιώξουμε, το μήνυμά του, να μας φέρει την ατομική Ειρήνη, την επίγεια ευτυχία και το κυριώτερο, να γίνει αιτία να κληρονομήσουμε την αιώνιο Βασιλεία των Ουρανών."


θα μου λείψετε....

για τη νέα χρονιά θα τα πούμε ξανά...



ώρα 11,27 μμ επειδή είναι "πονηροί" οι καιροί και δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει με τις "ανώνυμες ιώσεις" που κυκλοφορούν ενεργοποίησα το μετριασμό σχολίων... σα γυρίσω, πρώτα ο Θεός, και μπορώ να το "κοιτάω πιο συχνά" θα το απενεργοποιήσω! για να τα λέμε σαν και πρώτα!!!

σας φιλώ!

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη...

Η ζουζούνα έγραψε μια μέρα ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη... και πρότεινε σε όσους θέλουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά της... μου φάνηκε υπέροχη ιδέα... έτσι λοιπόν κάθισα και γω... όσο και αν καθόμουν, όμως, δε μου έβγαινε τίποτα... ένα λευκό χαρτί... σκέφτηκα τι να σημαίνει αυτό? δάγκωνα το στυλό... έβαλα ποτάκι... τίποτα... τίποτα...
τελικά το μόνο που μου βγήκε είναι τούτο δω...


άγιε μου Βασίλη,

για τις γιορτές δε θέλω να μου φέρεις κάτι! ό,τι ζητούσα μου το έφερες εσύ ή ο οποιοσδήποτε άλλος στις 23 αυγούστου, ανήμερα στα γενέθλιά μου... την είδηση ότι επιστρέφω Αθήνα... και ας είναι για δυο χρόνια.... εγώ θα ελπίζω ότι κάτι θα αλλάξει ξανά! με έφερες πίσω στον μονάκριβό μου... στους γονείς μου... στον αδερφό μου... στην υπόλοιπη οικογένειά μου και στους φίλους μου! τώρα πια δεν κοιμάμαι μόνη μου! τώρα πια μπορώ να αγκαλιάζω τους δικούς μου ανθρώπους όποτε θελήσω... μπορώ να βλέπω τις φατσούλες τους κάθε στιγμή... και όχι από τις φωτογραφίες... να χωθώ στις αγκαλιές τους και να μείνω εκεί... κάθε μέρα... κάθε στιγμή... και όχι όποτε βρω εισιτήριο... το ξέρω ότι ακόμα δεν έχω δει όλους μου τους φίλους... θα το κάνω στο υπόσχομαι.... προχτές είδες που με έπιασαν τα κλάματα ξαφνικά... όμως άγιε μου Βασίλη δεν ήταν από λύπη... ένιωθα να με πλημμυρίζει η ευτυχία... ένιωσα τόσο πλήρης όσο ίσως ποτέ ξανά... το ξέρεις πέρασα δύσκολες στιγμές στο νησί... και είδες ότι ακόμα με ταλαιπωρούν... είδες ότι "ξέχασαν" να μου βάλουν το δώρο χριστουγέννων... ας είναι μέχρι εκεί η μικροψυχία τους... δε θέλω άλλο να τα σκέφτομαι αυτά τα παλιά... θέλω η νέα χρονιά να μην έχει ούτε ένα ίχνος, ούτε ένα "λεκέ" από την προηγούμενη... γι' αυτό σου λέω δε θέλω τίποτα... πήγαινε σε άλλα πλάσματα να δώσεις τη χαρά! εγώ έχω τόση τώρα που άμα θες σε βοηθάω ευχαρίστως!
υγεία να υπάρχει και να μην σταματήσω ποτέ να ελπίζω, μόνο αυτό!
αλλά θα μου πεις "εδώ άντεξες τόσα χρόνια εκεί κάτω, τώρα θα κολλήσεις???" όχι στο υπόσχομαι!

καλή δύναμη σου εύχομαι άγιε μου Βασίλη με το μοίρασμα των δώρων στον κόσμο!και είπαμε άμα θες βοήθεια... στείλε τον Rudolph να με πάρει!
θα φοράω τη στολή μου κάτω από τα ρούχα μου αν χρειαστεί!

Σε φιλώ,

Ειρήνη

Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2007

Τι λες ρε????

Επειδή σήμερα διάβασα κάποιον που ουσιαστικά ρωτούσε πώς θα μπορούσε να οδηγεί πιωμένος και να μην το πιάνουν τα αλκοτέστ...

συγχύστηκα τόσο πολύ που και λίγα είπα...

θα του παραθέσω όμως του ανεγκέφαλου το ακόλουθο που βρήκα....

παραθέτω από despinaki1982.spaces.live.com/blog!1A587A71619E1009!198.entry

Ποτό και Οδήγηση

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αυτή αφήγηση ΠΡΕΠΕΙ να φτάσει στους Γονείς και τα Παιδιά όλου του Κόσμου:

Μαμά, βγήκα με τους φίλους μου. Πήγα σε ένα πάρτι και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει: «Να μην πιω αλκοόλ»...

Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό, που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου.

Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή. Όταν το πάρτι τέλειωσε, όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα το αμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε.....

Τώρα είμαι εδώ, ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει: «Το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο».

Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρινή. Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι «αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει». Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ.

Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές?

Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια. Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός. Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή...

Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά... Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη... Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά....και να σου πω πόσο σε αγαπάω. Σε αγαπάω μαμά....αντίο...

__________________________________________


Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια Δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Ενώ η κοπέλα πέθαινε, ψιθύριζε αυτές τις λέξεις...και η Δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια Δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία εναντίον της οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ.


------------------------------------------------------------


Μην έχετε ψευδαισθήσεις: Ακόμη & ένα αλκοολούχο ποτό είναι αρκετό, για να επηρεάζει σοβαρά την ικανότητα σας να οδηγείτε καλά, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες σας να σκορπίσετε θάνατο.

και για όσους δεν το έχετε δει...

δείτε το ΤΩΡΑ

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2007

Τα τραγούδια που με αγγίζουν...

Με κάλεσε η πριγκίπισσα να πω ποια τραγούδια με αγγίζουν...

(για να τα ακούσετε ~αν θέλετε~ σταματήστε το "σ'αγαπώ"...

το πρώτο και με διαφορά είναι τούτο εδώ... όποτε το ακούω "ταξιδεύω"... μεθάω... "χάνομαι".... με μαγεύει...

Regina Belle - Bab...

το επόμενο με καθηλώνει, όποτε το ακούω.... σα να σταματάει ο χρόνος... σα να μην μπορώ να ελέγξω σκέψεις... μυαλό... συναισθήματα... ειδικά στο τέλος που "σπαράζει", τις περισσότερες φορές βουρκωνω...

benny mardones - i...

μετά από "ξένα" ~όπως λέγαμε κάποτε~ μου αρέσει πάρα πολύ αυτό... ειδικά τα καλοκαίρια... με το που μπαίνει το καλοκαίρι το βάζω να το ακούω συνέχεια...
(παραθέτω μόνο την ελληνική μετάφραση που μου έστειλε ένας φίλος...)

Aïcha- Cheb Khaled

Σαν να μην υπήρχα
Πέρασε από δίπλα μου
Χωρίς ένα βλέμμα βασίλισσα του Saba
Είπα Aïcha πάρε τα πάντα είναι για σένα

Ορίστε οι πέρλες τα χρυσαφικά
Και χρυσό γύρω από τον λαιμό σου
Τα ώριμα φρούτα με γεύση από μέλι
Τη ζωή μου Aïcha αν μαγαπάς


Θα πάω όπου το φύσημά σου με οδηγήσει
Στις χώρες του ελεφαντοστού και του εβένου
Θα καταπραΰνω τα δάκριά σου τον πόνο σου
Τίποτα δεν είναι υπερβολικό για μία τόσο όμορφη

Aïcha Aïcha άκουσέ με
Aïcha Aïcha μην φύγεις
Aïcha Aïcha κοίταξέ με
Aïcha Aïcha απάντησέ μου

Θα απαγγείλω τις λέξεις τα ποιήματα
Θα παίξω τις μουσικές του ουρανού
Θα μαζέψω τις αχτίδες του ήλιου
Για να φωτίσω τα ονειρικά σου μάτια

Aïcha Aïcha άκουσέ με
Aïcha Aïcha μην φεύγεις

Είπε κράτησε τα χρυσάφια σου
Εγώ θέλω περισσότερα απ’ αυτά
Τα κελιά είναι κελιά
ακόμα και χρυσά
Θέλω τα ίδια δικαιώματα με σένα
Σεβασμό κάθε μέρα, δεν θέλω παρά αγάπη


η μελωδία όμως που χαρακτηρίζει τα καλοκαίρια μου, από τότε που την πρωτοάκουσα μέχρι σήμερα, είναι το "Enchantment" του δικού μας Chris Spheeris...
μια μαγική σύνθεση με την οποία "ταξιδεύω" από το 1992 ως τώρα...
παραλία,φεγγάρι και αυτή η μουσική...ε δε μεθάς???

από ελληνικά με διαφορά το τραγούδι που με αγγίζει είναι τούτο εδώ..

Greek - Giannis Pl...

γιατί ο μονάκριβός μου, όταν γνωριστήκαμε με καλούσε στο τηλέφωνο και μου το έβαζε συνέχεια! για να το βγάλω και από ringtone πέρασαν πολλάαα χρόνια!

δύο ακόμα τραγούδια που με ταξιδεύουν είναι τα τραγούδια που συνδυάστηκαν με την επίσημη έναρξη του κοινού μας ταξιδιού ... το "όλα σε σένα τα βρήκα" που χορέψαμε και το "δε ζω χωρίς εσένα "... κάθε φορά που τα ακούω χαμογελάω...για πολλή ώρα μετά...

γενικά, επειδή ακούω συνέχεια μουσική, είμαι σίγουρη ότι όλο και κάποιο έχω αδικήσει(κυρίως από τον Πάριο ή την Αλεξίου)... οπότε δηλώνω ότι διατηρώ το δικαίωμά μου να επανέλθω με συμπληρωματική ανάρτηση, όποτε θελήσω!

χα! παίζουμε!
edit: να ήδη ξέχασα... Το "απόψε θέλω να πιω.." της Αλεξίου.... ό,τι πιο δυνατό... έτσι απλά...
δε με αγγίζει μόνο... με "στέλνει"... και γουστάρω να το χορεύω! τρελά όμως!

αυρούλα μου δεν έχω ξεχάσει την πρόσκλησή σου...απλά επειδή θέλω να αναφερθώ σε δυο λατρεμένα πρόσωπα της ζωής μου κάθε φορά θέλω και προσθέτω και άλλα στην ανάρτηση... θέλω να είναι ξεχωριστή... σαν και αυτά!