Αγαπημένοι μου φιλοι και φιλες,
Δε χαθηκα ξανα! Απλα απο μια @#$% ενος υπαλληλου της μεγαλης εταιριας που ηταν ο παροχος μου στο ιντερνετ (αλλαξε τις ρυθμισεις κατα την αναβαθμιση της γραμμης μου απο ρυθμισεις για pstn γραμμη σε ρυθμισεις για isdn γραμμη ~ακομα δεν καταλαβα το γιατι!~ με αποτελεσμα να με "πεταξει" εξω το συστημα και να περιμενω για να εχω πρτα σα να εκανα νεα αιτηση για νεα γραμμη ιντερνετ), δεν εχω ιντερνετ απο τις 26/05! το χειροτερο? θα ξαναειχα μετα τις 23/06!!!! ομως πλεον εκανα αιτηση για καταγγελια συμβασης~και να μου ζητανε και να πληρωσω το penalty διακοπης, ανεξαρτητα αν η ολη ταλαιπωρια προκληθηκε απο αυτους τους @#$%^!
(θα σας τα πω ολα οταν καταφερω να ξεμπερδεψω με το καλο... προς το παρον αναλωνομαι σε διαρκη τηλεφωνηματα στο 13831 και 2119559000, εχοντας μιλησει με τους μισους υπαλληλους της 4νετ! χωρις φυσικα να εχω βγαλει ακρη ακομα και φυσικοτατα (!) μετα απο πολυωρες αναμονες!!!)
Ειμαι καλα...Πολυ καλα!!! θα τα πουμε ξανα, ελπιζω, προς το τελος του μηνα οταν εχω το νεο μου παροχο και φυσικα τη νεα μου συνδεση ιντερνετ!
Σας φιλω! Να περνατε καλα!
Ειρηνη
Υ.Γ. Τωρα μπηκα απο τη γραμμη του αδερφου και σας γραφω.... Απο τη δουλεια δυστυχως δεν μπορω να μπαινω στο σπιτικο μου...
Κυριακή 15 Ιουνίου 2008
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
Ένας χρόνος…
Ένας χρόνος χωρίς την Αμαλία... Εύχομαι από εκεί ψηλά που μας βλέπει να μη στενοχωριέται περισσότερο με αυτά που έχουν ή δεν έχουν γίνει (κυρίως) από τότε... Αρκετά βασανίστηκε εδώ… Ας ηρεμήσει τουλάχιστον εκεί πάνω...
Η οργή όλων μας ξεχειλίζει. Όπως και η Αμαλία, ευγνωμονούμε τους γιατρούς εκείνους που υπερβάλλουν εαυτόν και τιμώντας το λειτούργημά τους σώζουν ζωές. Αλλά όπως κι εκείνη, θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο "ΟΧΙ!" σε κάθε γιατρό που απαιτεί φακελάκι και σε κάθε γραφειοκρατικό κώλυμα που μας στερεί την ισότιμη, έγκαιρη και ολοκληρωμένη περίθαλψη.
Και θα τελειώσω με κάτι που είχε αναφέρει η Αμαλία στο δικό της blog…
Οπότε ας το κρατάμε αυτό στο μυαλό μας… Ειδικά όλοι εμείς οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία από όποιο πόστο και αν υπηρετούμε τον άνθρωπο και ειδικά στην πιο δύσκολη στιγμή του, μες στον πόνο του!
Καλώς σας ξαναβρίσκω φίλοι μου! (και το εννοώ!) Τα νέα μου προσεχώς... Είναι πολλά και δόξα τω Θεώ καλά!
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008
Δεν είναι όλα τα δάκτυλα ίδια κυρία μου!!!!
το διάβαζα και δεν το πίστευα....
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_167424_07/02/2008_258371
Μικρή... ανθολογία των μπλογκ
Oι μπλόγκερ δεν θέλουν να δουν το βίντεο του Ζαχόπουλου, οι μπλόγκερ απαιτούν δεντροφύτευση της Πάρνηθας τώρα, οι μπλόγκερ διεκδικούν εφαρμογή του διευρυμένου ωραρίου στο μετρό. Ποιοι είναι λοιπόν οι μπλόγκερ με τα τόσο ανομοιογενή αιτήματα;
Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 100 εκατομμύρια μπλογκ σε όλο τον κόσμο, εκ των οποίων 15 εκατομμύρια ενεργά. Στην Ιαπωνία τα ανενεργά ή εγκαταλελειμμένα μπλογκ ονομάζονται «ισικόρο», δηλαδή βοτσαλάκια. Αν και υπήρχαν πρόγονοι του μπλογκ από τη δεκαετία του ’80 με τη μορφή δικτυακών ημερολογίων, newsletter κ.λπ., η λέξη μπλογκ καθαυτή γεννήθηκε το 1999 και στα αγγλικά χρησιμοποιείται είτε ως ουσιαστικό είτε ως ρήμα. Υπάρχουν μπλογκ πολιτικά, επιστημονικά, τεχνολογικά, φωτογραφικά και χιλιάδες άλλα είδη. Ορισμένοι μπλογκάρουν κατά μόνας και άλλοι σε ομάδες.
Κάθε εφημερίδα ή περιοδικό που σέβεται τον εαυτό του έχει ορισμένους ρεπόρτερ ή κριτικούς που διαθέτουν μπλογκ, αναμεσά τους, οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ο «Γκάρντιαν», το «Νιου Γιόρκερ» και φυσικά η «Καθημερινή». Κάθε άθλημα, κάθε πόλεμος, κάθε τυφώνας γεννάει μια νέα φουρνιά μπλόγκερ, οι οποίοι ενίοτε ξεπερνούν σε εγκυρότητα και ταχύτητα τα συμβατικά ΜΜΕ, επισημαίνει σε πρόσφατο άρθρο του το New York Review of Books. Για την όπερα μπορεί κανείς να διαβάσει το Sieglinde’s Diaries ή το My Favorite Intermissions, που συντάσσεται από τακτικούς επισκέπτες της Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης ή ακόμη το Opera Chic με έδρα το Μιλάνο, το οποίο παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στη Σκάλα. Για το Ιράκ υπάρχουν μπλογκ που γράφονται από Ιρακινούς μπλόγκερ, Αμερικανούς στρατιώτες ή ακαδημαϊκούς, όπως το Informed Comment του Χουάν Κόουλ, που αναλύει και μεταδίδει νέα από το μέτωπο. Το ενδιαφέρον στοιχείο των μπλογκ είναι ο τρόπος γραφής, η αμεσότητα και οι νεολογισμοί, που προκύπτουν από την τεχνολογική αργκό. Είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί κανείς τους μπλόγκερ που επενδύουν τα γραπτά τους με μουσική υπόκρουση, βιντεάκια και links, τα οποία παραπέμπουν απευθείας τον χρήστη σε άλλες πηγές. Οσο για το στυλ γραψίματος, είναι ελλειπτικό, χωρίς σημεία στίξης. Μοιάζει με προφορικό λόγο και τα συναισθήματα ενίοτε περιγράφονται με σύμβολα όπως :-) ή :-( (που υποδηλώνουν χαρά και λύπη αντίστοιχα).
Ορισμένες φορές οι μπλόγκερ δεν γράφουν πρωτότυπα πράγματα, λειτουργούν καπως σαν επιμελητές, επιλέγοντας αξιοπρόσεκτα κείμενα και προσθέτοντας πνευματώδη σχόλια. Συνήθως οι άνθρωποι που διαθέτουν μπλογκ προσπαθούν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και να συνδεθούν με όσο το δυνατόν περισσότερα μπλογκ. Η δημοτικότητα ενός μπλογκ μπορεί να αποτιμηθεί με βάση τη συχνότητα με την οποία εμφανίζεται στα links άλλων μπλογκ ή ιστοσελίδων.
Για να κατακτήσουν λοιπόν τη δόξα στον κυβερνοχώρο, οι μπλόγκερ δοκιμάζουν τα πάντα, σκορπούν φήμες, διαδίδουν ψεύδη, δημιουργούν τεχνητές αντιπαραθέσεις, κατασκευάζουν ανύπαρκτα πρόσωπα και μεταδίδουν τα πλέον εξωφρενικά βίντεο, διεκδικώντας επάξια τον τίτλο των ιερόδουλων του κυβερνοχώρου. Το 2005 μία πρώην κάλλιτεχνις του στριπ τιζ από τη Μινεσότα και δεινή μπλόγκερ έγραψε ένα επιτυχημένο βιβλίο. Φέτος, το σενάριο της ταινίας «Τζούνο», που παίζεται αυτές τις μέρες και στους αθηναϊκούς κινηματογράφους.
από την καθημερινή... 07/02/2008http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_167424_07/02/2008_258371
Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2008
Σαν σήμερα...
Σαν σήμερα
το 1825... καταδικάζεται και φυλακίζεται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
φωτογραφίες από την εξόρμηση στο Ναύπλιο.... (τραβηγμένες με το κινητό δυστυχώς)
το αναφέρω, γιατί πάντα μου έκανε εντύπωση πόσο εύκολα ξεχνάμε ως λαός!!! και αυτό το γεγονός πάντα μου προκαλούσε έκπληξη και αγανάκτηση!
όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες εδώ
(θα ανεβάσω τα νέα από το Ναύπλιο... I promise! απλά έχω ιδιαίτερα τρεξίματα αυτήν την περίοδο γμτ!)
ΑΑΑΑΑ αύριο θα πάμε στο tablo!!!!!!
αχ μακάρι να μην είναι πατάτα σαν τον αλλον!
συγγνώμη που δεν περνάω από τα σπιτικά σας, αλλά έχω γμτ λίγο χρόνο "δικό μου"... θα επανορθώσω σύντομα όμως! το υπόσχομαι!!!
το 1825... καταδικάζεται και φυλακίζεται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
φωτογραφίες από την εξόρμηση στο Ναύπλιο.... (τραβηγμένες με το κινητό δυστυχώς)
το αναφέρω, γιατί πάντα μου έκανε εντύπωση πόσο εύκολα ξεχνάμε ως λαός!!! και αυτό το γεγονός πάντα μου προκαλούσε έκπληξη και αγανάκτηση!όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες εδώ
(θα ανεβάσω τα νέα από το Ναύπλιο... I promise! απλά έχω ιδιαίτερα τρεξίματα αυτήν την περίοδο γμτ!)
ΑΑΑΑΑ αύριο θα πάμε στο tablo!!!!!!
αχ μακάρι να μην είναι πατάτα σαν τον αλλον!
συγγνώμη που δεν περνάω από τα σπιτικά σας, αλλά έχω γμτ λίγο χρόνο "δικό μου"... θα επανορθώσω σύντομα όμως! το υπόσχομαι!!!
Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008
Σκέψεις ενός απλού ανθρώπου πάνω από όλα! (μέρος Ι )
Διάβασα αυτή την είδηση... ότι τιμωρήθηκε ο Κασναφέρης με ένα μήνα αποκλεισμό από τις αθλητικές εκδηλώσεις λόγω της αποχώρησής του από το γήπεδο εν μέσω υβριστικών συνθημάτων και μάλιστα είχε παραπεμφθεί για "δυσφήμιση του αθλήματος"!!!! Δεν έχω παρακολουθήσει ακριβώς τη σκηνή από το γήπεδο αλλά έχω να πω τούτο...
Είναι κάποιες φορές που και οι διαιτητές θα φτάνουν στα όριά τους ως άνθρωποι! Γιατί αυτό ακριβώς ξεχνάνε (?) οι όποιοι φίλαθλοι (που δεν είναι)! Ότι βρε άνθρωπε μέσα σε αυτή τη στολή του διαιτητή υπάρχει ένας άνθρωπος! Με μυαλό, με καρδιά, με συναισθήματα! με τα σωστά του και τα λάθη του! με τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του! Δεν καταλαβαίνω γιατί το όποιο λάθος ανάγεται πάντα σε σκοπιμότητα! Δηλαδή αν βάλουμε τον όποιον @@##$%^& από την κερκίδα να σφυρίζει, θα τα βλέπει πάντα όλα??? Αποκλείεται να του ξεφύγει το οτιδήποτε? (και δε μιλώ μόνο για το ποδόσφαιρο να το διευκρινίσω...) Γιατί στο διαιτητή δε συγχωρείται ποτέ τίποτα! Αν θυμάμαι καλά όμως μόνο ο πάπας έχει το αλάθητο από τους κοινούς θνητούς! οι υπόλοιποι έχουν δικαίωμα στα λάθη! δε μιλάω για τις περιπτώσεις που σκόπιμα μπορεί να γίνεται η να μη γίνεται το οτιδήποτε... (αυτές τις καταλαβαίνει ο καθένας!) μιλάω για τις περισσότερες~ έτσι θέλω να πιστεύω... που σε ένα ανοιγοκλείσιμο του ματιού θα χάσεις τη λεπτομέρεια... και τότε αρχίζουν τα γαλλικά! το τι ακούει η μάνα σου, ο πατέρας σου και όλο σου το σόι δε λέγεται! το τι απειλές μπορείς να ακούσεις για τη σωματική σου ακεραιότητα δεν μπορούν να περιγραφούν...
θα μου πεις τι σοι ανθρωποι ειναι αυτοι~ οι διαιτητες που μπαινουν στη διαδικασια αυτη? το να ρισκαρουν δηλαδή κάθε στιγμή να ακουσουν τα σχολιανα τους! απλοί ανθρωποι ειναι που γουσταρουν αυτό που κάνουν! που πονανε το αθλημα, που προσπαθούν και αυτοί με τον τροπο τους να συμβάλλουν στη διάδοση του οποιου αθλήματος και γενικότερα του αθλητισμού... έτσι θελω να πιστευω τουλαχιστον... ότι ετσι ειναι!απλά κάποιες φορές φτάνουν και αυτοί στα όριά τους! γιατί πόση υπομονή να κάνεις όταν συμβαίνουν οοοολα αυτά? που έρχεται ο καθένας και σου λέει το μακρύ του και το κοντό του... που αρχίζεις να αναρωτιέσαι "τώρα αν του απαντήσω και γω έτσι, τι θα γίνει?" που παίζεις με τα ορια της υπομονής σου κάθε στιγμή? που όταν φεύγεις κάποιες φορές από το γήπεδο είσαι τόσο εξουθενωμένος ψυχικά, που είσαι ράκος... που χάνεις στιγμές από την προσωπική σου ζωή, γιατι απλά εισαι κουρέλι μετά από τον αγώνα... που αναρωτιέσαι αν τελικά το αξίζει το άθλημα να το περνάς όλο αυτό... υπάρχουν και οι ακόμα πιο δύσκολες στιγμές που φεύγεις από το γήπεδο και κοιτάς συνεχεια πίσω σου, δεξια, αριστερα, που αναρωτιεσαι "αραγε με περιμενει κανεις? μου την εχουν στημενη?" που φοβασαι ακομα και για την ιδια σου τη σωματικη ακεραιοτητα! καποιες φορες (ευχομαι να ειναι ελαχιστες για ολους!) μπορει και να εφυγες απο το γηπεδο συνοδεία κάποιων ~ συνήθως απρόθυμων~ αστυνομικών... οι οποιοι μπορεί και να σου εχουν πετάξει την ακόλουθη απίστευτη ατάκα "αντε προχωρηστε! δε θα περιμενουμε και πολυ! δεν ειμαστε σωματοφυλακες!" λες και συ ως ελληνας φορολογουμενος πολιτης δε δικαιουσαι προστασια αν νιωσεις οτι απειλεισαι... λες και αυτο γινεται καθε μερα!!!
όλα αυτά ομως τα σκέφτεσαι συνήθως για λίγες στιγμές.. γιατι μετα συνειδητοποιείς ότι το αγαπάς αυτό που κάνεις... οτι μπαίνεις σε αυτην για τους πολλούς αδιανόητη "ταλαιπωρία", γιατί απλά το πονάς το άθλημα... αν εξαιρέσεις τους λίγους πολύ υψηλής κατηγορίας που μπορεί και να αμείβονται ικανοποιητικά, σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι το κάνουν, γιατι το γουστάρουν και οχι για την αμοιβή~που συνήθως είναι ιδιαίτερα χαμηλή σε σχεση με το ό,τι δίνεις εσυ! ακόμα ακόμα γιατι προσπαθείς και κατω απο αυτές τις συνθήκες να βελτιωθείς ως άνθρωπος, ως προσωπικότητα... (η υπομονή σου και το στομάχι σου εκπαιδεύονται να αντέχουν σχεδόν τα πάντα!) προσπαθείς να είσαι δίκαιος! να είσαι διαιτητής! να είσαι στη μέση... προσπαθείς να αφήσεις τους αθλητές να ειναι μπροστά στα φωτα και συ να είσαι ο άνθρωπος ο "αθέατος"... θυμάμαι κάπου ειχα ακούσει ότι "ο καλύτερος διαιτητής είναι αυτος που στο τέλος του αγώνα δε θυμάται κανείς εύκολα το όνομά του..." όλο αυτό ονομάζεται the art of refereeing η αλλιώς η τέχνη του σφυρίγματος! Να προωθείς το άθλημα, να είσαι δίκαιος και να κρατάς τις ισορροπίες (ακόμα και όταν πρόκειται για τις δικές σου)....
είμαι σίγουρη ότι κάθε διαιτητής τα έχει σκεφτεί αυτά έστω και μια φορά!
Αθώα? μπορεί...
Είναι κάποιες φορές που και οι διαιτητές θα φτάνουν στα όριά τους ως άνθρωποι! Γιατί αυτό ακριβώς ξεχνάνε (?) οι όποιοι φίλαθλοι (που δεν είναι)! Ότι βρε άνθρωπε μέσα σε αυτή τη στολή του διαιτητή υπάρχει ένας άνθρωπος! Με μυαλό, με καρδιά, με συναισθήματα! με τα σωστά του και τα λάθη του! με τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του! Δεν καταλαβαίνω γιατί το όποιο λάθος ανάγεται πάντα σε σκοπιμότητα! Δηλαδή αν βάλουμε τον όποιον @@##$%^& από την κερκίδα να σφυρίζει, θα τα βλέπει πάντα όλα??? Αποκλείεται να του ξεφύγει το οτιδήποτε? (και δε μιλώ μόνο για το ποδόσφαιρο να το διευκρινίσω...) Γιατί στο διαιτητή δε συγχωρείται ποτέ τίποτα! Αν θυμάμαι καλά όμως μόνο ο πάπας έχει το αλάθητο από τους κοινούς θνητούς! οι υπόλοιποι έχουν δικαίωμα στα λάθη! δε μιλάω για τις περιπτώσεις που σκόπιμα μπορεί να γίνεται η να μη γίνεται το οτιδήποτε... (αυτές τις καταλαβαίνει ο καθένας!) μιλάω για τις περισσότερες~ έτσι θέλω να πιστεύω... που σε ένα ανοιγοκλείσιμο του ματιού θα χάσεις τη λεπτομέρεια... και τότε αρχίζουν τα γαλλικά! το τι ακούει η μάνα σου, ο πατέρας σου και όλο σου το σόι δε λέγεται! το τι απειλές μπορείς να ακούσεις για τη σωματική σου ακεραιότητα δεν μπορούν να περιγραφούν...
θα μου πεις τι σοι ανθρωποι ειναι αυτοι~ οι διαιτητες που μπαινουν στη διαδικασια αυτη? το να ρισκαρουν δηλαδή κάθε στιγμή να ακουσουν τα σχολιανα τους! απλοί ανθρωποι ειναι που γουσταρουν αυτό που κάνουν! που πονανε το αθλημα, που προσπαθούν και αυτοί με τον τροπο τους να συμβάλλουν στη διάδοση του οποιου αθλήματος και γενικότερα του αθλητισμού... έτσι θελω να πιστευω τουλαχιστον... ότι ετσι ειναι!απλά κάποιες φορές φτάνουν και αυτοί στα όριά τους! γιατί πόση υπομονή να κάνεις όταν συμβαίνουν οοοολα αυτά? που έρχεται ο καθένας και σου λέει το μακρύ του και το κοντό του... που αρχίζεις να αναρωτιέσαι "τώρα αν του απαντήσω και γω έτσι, τι θα γίνει?" που παίζεις με τα ορια της υπομονής σου κάθε στιγμή? που όταν φεύγεις κάποιες φορές από το γήπεδο είσαι τόσο εξουθενωμένος ψυχικά, που είσαι ράκος... που χάνεις στιγμές από την προσωπική σου ζωή, γιατι απλά εισαι κουρέλι μετά από τον αγώνα... που αναρωτιέσαι αν τελικά το αξίζει το άθλημα να το περνάς όλο αυτό... υπάρχουν και οι ακόμα πιο δύσκολες στιγμές που φεύγεις από το γήπεδο και κοιτάς συνεχεια πίσω σου, δεξια, αριστερα, που αναρωτιεσαι "αραγε με περιμενει κανεις? μου την εχουν στημενη?" που φοβασαι ακομα και για την ιδια σου τη σωματικη ακεραιοτητα! καποιες φορες (ευχομαι να ειναι ελαχιστες για ολους!) μπορει και να εφυγες απο το γηπεδο συνοδεία κάποιων ~ συνήθως απρόθυμων~ αστυνομικών... οι οποιοι μπορεί και να σου εχουν πετάξει την ακόλουθη απίστευτη ατάκα "αντε προχωρηστε! δε θα περιμενουμε και πολυ! δεν ειμαστε σωματοφυλακες!" λες και συ ως ελληνας φορολογουμενος πολιτης δε δικαιουσαι προστασια αν νιωσεις οτι απειλεισαι... λες και αυτο γινεται καθε μερα!!!
όλα αυτά ομως τα σκέφτεσαι συνήθως για λίγες στιγμές.. γιατι μετα συνειδητοποιείς ότι το αγαπάς αυτό που κάνεις... οτι μπαίνεις σε αυτην για τους πολλούς αδιανόητη "ταλαιπωρία", γιατί απλά το πονάς το άθλημα... αν εξαιρέσεις τους λίγους πολύ υψηλής κατηγορίας που μπορεί και να αμείβονται ικανοποιητικά, σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι το κάνουν, γιατι το γουστάρουν και οχι για την αμοιβή~που συνήθως είναι ιδιαίτερα χαμηλή σε σχεση με το ό,τι δίνεις εσυ! ακόμα ακόμα γιατι προσπαθείς και κατω απο αυτές τις συνθήκες να βελτιωθείς ως άνθρωπος, ως προσωπικότητα... (η υπομονή σου και το στομάχι σου εκπαιδεύονται να αντέχουν σχεδόν τα πάντα!) προσπαθείς να είσαι δίκαιος! να είσαι διαιτητής! να είσαι στη μέση... προσπαθείς να αφήσεις τους αθλητές να ειναι μπροστά στα φωτα και συ να είσαι ο άνθρωπος ο "αθέατος"... θυμάμαι κάπου ειχα ακούσει ότι "ο καλύτερος διαιτητής είναι αυτος που στο τέλος του αγώνα δε θυμάται κανείς εύκολα το όνομά του..." όλο αυτό ονομάζεται the art of refereeing η αλλιώς η τέχνη του σφυρίγματος! Να προωθείς το άθλημα, να είσαι δίκαιος και να κρατάς τις ισορροπίες (ακόμα και όταν πρόκειται για τις δικές σου)....
είμαι σίγουρη ότι κάθε διαιτητής τα έχει σκεφτεί αυτά έστω και μια φορά!
Αθώα? μπορεί...
Καλή αντάμωση...
Σήμερα τελικά είναι μια δύσκολη μέρα...
Εκτιμώ ότι το καλύτερο που μπορεί να ειπωθεί τούτη τη στιγμή δεν είναι άλλο από το τελευταίο πρωτοχρονιάτικο άγγελμα του Χριστόδουλου....
ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Δ Ο Υ Λ Ο Σ
Αγαπητά μου Παιδιά,
ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ που δεν τιθασσεύεται, αυτό είναι η αέναη κίνηση του χρόνου. Το σήμερα γίνεται χθες εν ριπή οφθαλμού, και το αύριο σήμερα και χθες. Κι εμείς παρασυρόμεθα προς το τέρμα της πορείας μας, εκόντες άκοντες, παρακολουθούντες τα γεγονότα που περνούν από μπροστά μας, χωρίς αναστρέψιμη ελπίδα. Αυτή είναι η μοίρα των θνητών. Κι αλλοίμονο σ' εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρη την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. Κι εμείς συμπράττουμε σ' αυτό, άλλοι για το καλό και άλλοι για το κακό. Η ελευθερία μας είναι το κριτήριο της ευθύνης μας. Μακάριοι οι έχοντες προοπτική αιωνιότητας στη ζωή τους. Αλλοιώς είναι σάρκες, έκδοτοι σε πάθη ατιμίας, πρόθυμοι για κάθε τι που ευτελίζει την ύπαρξή μας. Ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν κάθε άνθρωπος θυμόταν την θεία καταγωγή του και ευθυγράμμιζε τη ζωή του με τις αρχές που απορρέουν από αυτή. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει.
ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας. Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ' ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού. Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών.
ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ' επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ο,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ο,τι κινδυνεύει.
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ 2008 - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Με πατρική αγάπη και ευχές
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ 
Σ' ευχαριστούμε για όλα...
Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ...
Καλή αντάμωση...
(Σε σχέση με την προηγούμενη ανάρτηση... Μια χαρμολύπη είναι η ζωή... Μια χαρμολύπη...)
Εκτιμώ ότι το καλύτερο που μπορεί να ειπωθεί τούτη τη στιγμή δεν είναι άλλο από το τελευταίο πρωτοχρονιάτικο άγγελμα του Χριστόδουλου....
Μήνυμα Πρωτοχρονιάς 2008
28/12/2007Αγαπητά μου Παιδιά,
ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ που δεν τιθασσεύεται, αυτό είναι η αέναη κίνηση του χρόνου. Το σήμερα γίνεται χθες εν ριπή οφθαλμού, και το αύριο σήμερα και χθες. Κι εμείς παρασυρόμεθα προς το τέρμα της πορείας μας, εκόντες άκοντες, παρακολουθούντες τα γεγονότα που περνούν από μπροστά μας, χωρίς αναστρέψιμη ελπίδα. Αυτή είναι η μοίρα των θνητών. Κι αλλοίμονο σ' εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρη την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. Κι εμείς συμπράττουμε σ' αυτό, άλλοι για το καλό και άλλοι για το κακό. Η ελευθερία μας είναι το κριτήριο της ευθύνης μας. Μακάριοι οι έχοντες προοπτική αιωνιότητας στη ζωή τους. Αλλοιώς είναι σάρκες, έκδοτοι σε πάθη ατιμίας, πρόθυμοι για κάθε τι που ευτελίζει την ύπαρξή μας. Ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν κάθε άνθρωπος θυμόταν την θεία καταγωγή του και ευθυγράμμιζε τη ζωή του με τις αρχές που απορρέουν από αυτή. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει.
ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας. Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ' ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού. Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών.
ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ' επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ο,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ο,τι κινδυνεύει.
Σ' ευχαριστούμε για όλα...
Δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ...
Καλή αντάμωση...
(Σε σχέση με την προηγούμενη ανάρτηση... Μια χαρμολύπη είναι η ζωή... Μια χαρμολύπη...)
Η πιο όμορφη καλημέρα!!!
Αντιγράφω από το blog του μπαμπά της....
χαμόγελο....
φιλάκι σκαστό....
και γλωσσίτσα έξω κοροϊδευτικά
είναι η καλύτερη καλημέρα που έχω δει!!! Δε συμφωνείτε???
το supergirl μας είναι εδώ και πολεμά.... και κερδίζει!!!!
και θα συνεχίσει να κερδίζει....
Να'σαι πάντα χαμογελαστή η κουκλίτσα μας.... Πάντα....
χαμόγελο....
φιλάκι σκαστό....
και γλωσσίτσα έξω κοροϊδευτικά
είναι η καλύτερη καλημέρα που έχω δει!!! Δε συμφωνείτε???
το supergirl μας είναι εδώ και πολεμά.... και κερδίζει!!!!
και θα συνεχίσει να κερδίζει....
Να'σαι πάντα χαμογελαστή η κουκλίτσα μας.... Πάντα....
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2008
Εφιάλτης στο δρόμο με το χιόνι πρωινιάτικα!
Σήμερα το πρωί φοβήθηκα πολύ!
Σε μια κατηφορική στροφή, αν και πήγαινα με 30-40 χιλιόμετρα, το αμάξι μου"έφυγε"... πάτησα μάλλον απότομα ή παραπάνω φρένο στη στροφή και με το που την πήρα, κάτι το χιόνι, κάτι ο πάγος(?), καθώς ο δρόμος δεν είχε πατηθεί που λέμε, άρχισε το αμάξι να πηγαίνει διαγώνια-πλάγια...(έχετε δει κάτι βίντεο από τρακαρίσματα, λόγω γλιστρήματος των αυτοκινήτων στο χιόνι? ένα τέτοιο πράγμα!) είδα το σκουπιδοτενεκέ να μου "έρχεται"... έκοψα το τιμόνι αντίθετα, αλλά μάλλον το έκοψα πολύ και έτσι άρχισα να πηγαίνω πάλι διαγώνια προς ένα αμάξι που ανέβαινε από το αντίθετο ρεύμα! πρώτη φορά ένιωσα ότι δεν είχα το έλεγχο του αυτοκινήτου που οδηγούσα...γιατί συνοδηγός σε τροχαίο με "κέρδος" μια διάσειση και ένα μήνα ξαπλωμένη με εμετούς και πονοκεφάλους μου έχει συμβεί! οδηγώ από το 1992 και έχω κάνει και αρκετά χιλιόμετρα, αλλά αυτό δε μου είχε ξανατυχει! η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει... αύριο το πρωί είπα ήδη στη δουλειά ότι θα αργήσω, καθώς φοβάμαι ότι θα έχει πάγο και πάλι θα κάνω πατινάζ... τουλάχιστον να πατηθεί λιγάκι ο δρόμος!
Ο σκοπός αυτής της ανάρτησης δεν είναι να σας πω τι μου έτυχε... αλλά να ανεβάσω αυτό που βρήκα και κάθισα και διάβασα γιατί τελικά έπρεπε να το είχα διαβάσει από χτες!
Αλλά ποτέ δεν είναι αργά!
Στη χώρα μας, από τις πρώτες κιόλας νιφάδες χιονιού, στήνονται τηλεοπτικοί μαραθώνιοι από δημοσιογράφους και κανάλια, που μας «ξορκίζουν» να μη βγούμε από τα σκεπάσματά μας, προκειμένου να γλιτώσουμε από τους ολέθριους κινδύνους που κρύβει η οδήγηση στο χιόνι!
Όμως, πόσο επικίνδυνη είναι τελικά η οδήγηση αυτή; Κι αν όντως είναι επικίνδυνη, τι πρέπει να προσέχουμε, ώστε να κινούμαστε με ασφάλεια στο χιονισμένο οδόστρωμα;
Σε μια κατηφορική στροφή, αν και πήγαινα με 30-40 χιλιόμετρα, το αμάξι μου"έφυγε"... πάτησα μάλλον απότομα ή παραπάνω φρένο στη στροφή και με το που την πήρα, κάτι το χιόνι, κάτι ο πάγος(?), καθώς ο δρόμος δεν είχε πατηθεί που λέμε, άρχισε το αμάξι να πηγαίνει διαγώνια-πλάγια...(έχετε δει κάτι βίντεο από τρακαρίσματα, λόγω γλιστρήματος των αυτοκινήτων στο χιόνι? ένα τέτοιο πράγμα!) είδα το σκουπιδοτενεκέ να μου "έρχεται"... έκοψα το τιμόνι αντίθετα, αλλά μάλλον το έκοψα πολύ και έτσι άρχισα να πηγαίνω πάλι διαγώνια προς ένα αμάξι που ανέβαινε από το αντίθετο ρεύμα! πρώτη φορά ένιωσα ότι δεν είχα το έλεγχο του αυτοκινήτου που οδηγούσα...γιατί συνοδηγός σε τροχαίο με "κέρδος" μια διάσειση και ένα μήνα ξαπλωμένη με εμετούς και πονοκεφάλους μου έχει συμβεί! οδηγώ από το 1992 και έχω κάνει και αρκετά χιλιόμετρα, αλλά αυτό δε μου είχε ξανατυχει! η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει... αύριο το πρωί είπα ήδη στη δουλειά ότι θα αργήσω, καθώς φοβάμαι ότι θα έχει πάγο και πάλι θα κάνω πατινάζ... τουλάχιστον να πατηθεί λιγάκι ο δρόμος!
Ο σκοπός αυτής της ανάρτησης δεν είναι να σας πω τι μου έτυχε... αλλά να ανεβάσω αυτό που βρήκα και κάθισα και διάβασα γιατί τελικά έπρεπε να το είχα διαβάσει από χτες!
Αλλά ποτέ δεν είναι αργά!
Η οδήγηση στο χιόνι - Μύθοι και πραγματικότητα!
[Γράφει ο Άρης Ζωγράφος]
Στη χώρα μας, από τις πρώτες κιόλας νιφάδες χιονιού, στήνονται τηλεοπτικοί μαραθώνιοι από δημοσιογράφους και κανάλια, που μας «ξορκίζουν» να μη βγούμε από τα σκεπάσματά μας, προκειμένου να γλιτώσουμε από τους ολέθριους κινδύνους που κρύβει η οδήγηση στο χιόνι!
Όμως, πόσο επικίνδυνη είναι τελικά η οδήγηση αυτή; Κι αν όντως είναι επικίνδυνη, τι πρέπει να προσέχουμε, ώστε να κινούμαστε με ασφάλεια στο χιονισμένο οδόστρωμα;
Α. Ελέγξτε και εξοπλίστε κατάλληλα το αυτοκίνητο σας
1. Αλλάξτε, εφόσον έχετε τη δυνατότητα, τα ελαστικά σας με χειμερινά ελαστικά. Η ειδική σύνθεση γόμας και το «ειδικής χάραξης» προφίλ διασφαλίζουν μικρότερη απόσταση φρεναρίσματος, όταν οδηγείτε στο χιόνι ή και γενικά σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.
2. Προσθέστε την κατάλληλη ποσότητα αντιπηκτικού στο ψυγείο της μηχανής, αλλά και κατάλληλο πρόσθετο αντιπηκτικό στο δοχείο της πλυστικής συσκευής. Θα προστατέψει το αυτοκίνητό σας από τον πάγο και τη διάβρωση.
3. Ελέγξτε την μπαταρία για να βεβαιωθείτε ότι έχετε αρκετή ισχύ για τις εκκινήσεις στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα και την υπερκατανάλωση ενέργειας.
4. Ελέγξτε τα φρένα σας. Εάν τα φρένα δεν έχουν την σωστή κατανομή, δεν αποδίδουν σωστά και το αυτοκίνητο μπορεί να «τραβάει» αριστερά ή δεξιά κατά το φρενάρισμα.
5. Έχετε μαζί σας εξοπλισμό ανάγκης. Αλυσίδες, φακός, μια κουβέρτα, ένα πτυοσκάπανο, μια ξύστρα χιονιού και γάντια είναι απαραίτητα.
6. Ελέγξτε το καλοριφέρ και το a/c. Θα σας εξασφαλίσουν άνεση και θα κρατήσουν το παρμπρίζ σας καθαρό από πάγο και συγκεντρώσεις ατμών.
7. Αλλάξτε τα λάδια. Τα λιπαντικά για χειμερινές συνθήκες εξασφαλίζουν εύκολη εκκίνηση.
8. Χρησιμοποιήστε τα κατάλληλα υγρά για το παρμπρίζ. Με κατάλληλους υαλοκαθαριστήρες, ένα αντιψυκτικό διάλυμα θα κρατά πάντα καθαρό το παρμπρίζ.
Β. Οδηγίες για πριν και κατά την οδήγηση
1. Φροντίζετε πριν από κάθε μετακίνηση σε χιόνια, το ρεζερβουάρ σας να είναι, για κάθε ενδεχόμενο, πάντα γεμάτο με καύσιμα.
2. Η απόσταση ακινητοποίησης στο χιόνι και τον πάγο είναι 10 φορές υψηλότερη από ότι είναι στο στεγνό οδόστρωμα. Προβλέψτε λοιπόν παραπάνω χρόνο για να φθάσετε στον προορισμό σας.
3. Τετραπλασιάστε την απόσταση ασφαλείας.Η απόσταση ανάμεσα σε εσάς και το προπορευόμενο αυτοκίνητο θα σας δώσει αρκετό χρόνο να σταματήσετε.
4. Προσπαθήστε να προβλέπετε τις κινήσεις των άλλων αλλά και την επόμενη κίνηση σας για να έχετε περισσότερο χρόνο χειρισμών και αντίδρασης.
5. Τα φώτα διασταυρώσεως (μεσαία) τα έχουμε πάντα αναμμένα, ώστε να μας βλέπουν και για να μην πιάνουν χιόνι.
6. Αν χρειαστεί να βάλετε αλυσίδες, θυμηθείτε:
- οι αλυσίδες μπαίνουν στους κινητήριους τροχούς,
- μετά από λίγα μέτρα κίνησης τις ξανατεντώνουμε, και
- όταν φοράμε αλυσίδες η ανώτατη ταχύτητα δεν υπερβαίνει τα 50 km/h
7. Κρατήστε το αυτοκίνητό σας καθαρό. Το τακτικό ξέπλυμα με καθαρό νερό μειώνει τη διάβρωση που προκαλείται από τα χημικά, το αλάτι και το χαλίκι που χρησιμοποιείται για την απόψυξη των δρόμων.
8. Προσοχή στις γέφυρες και τις άνω διαβάσεις. Σε αυτές τις επιφάνειες ο πάγος σχηματίζεται γρηγορότερα, για αυτό προσαρμόστε ανάλογα την οδήγησή σας.
9. Να βλέπετε και να σας βλέπουν. Φροντίστε την ορατότητα κρατώντας τα φώτα σας αναμμένα και το παρμπρίζ σας καθαρό.
10. Όταν πρόκειται να ακινητοποιήσετε για ώρες το αυτοκίνητό σας μην τραβάτε το χειρόφρενο γιατί παγώνει και δεν επανέρχεται.
11. Αν υποψιάζεστε ότι θα χιονίσει, σηκώστε τους υαλοκαθαριστήρες από το παρμπρίζ για να μην κολλήσουν με τον πάγο πάνω στο παρμπρίζ.
12. Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες ξεχάστε τα "πιτσιλιστήρια". Το νερό, ακόμα και με αντιπηκτικό, παγώνει ακαριαία, γίνεται φιλμ πάγου και θα χρειαστείτε σπάτουλα ή θα περιμένετε κάνα δίωρο να δουλέψει το καλοριφέρ για να λιώσουν οι πάγοι στα τζάμια.
13. Ξεκινάτε με πολύ λίγο γκάζι πατινάροντας ελαφρά τον συμπλέκτη, κι αν είναι δυνατόν, με την 2η ταχύτητα. Προσπαθήστε να αλλάζετε ταχύτητες όσο πιο απαλά και λιγότερο γίνεται.
14. Κατά την αλλαγή κατεύθυνσης, οι χειρισμοί πρέπει να είναι αργοί και προοδευτικοί, αφού πάνω στο χιόνι και ειδικά στον πάγο η αλλαγή πορείας και γενικά η μεταβολή της κινητικής κατάστασης του αυτοκινήτου πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ομαλότερη. Προχωρείτε αργά και σταθερά, παίρνετε τις στροφές "γλυκά" και προσοχή στο φρένο: το ABS βοηθάει αλλά δεν κάνει θαύματα!
15. Αποφύγετε τις ουρές βιαστικών και εκνευρισμένων, κάποιος αγανακτισμένος θα κάνει "τη στραβή".
16. Αν δε μπορείτε να τους προσπεράσετε με ασφάλεια, αφήστε τους να απομακρυνθούν, όπως ξέρετε η αγανάκτηση στο δρόμο είναι «κολλητική».
17. Το καλοριφέρ χρησιμοποιήστε το με μέτρο και σε θερμοκρασία ανθρώπινη: η υπερβολική ζέστη θα σας νυστάξει και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο.
18. Όταν γλιστράτε στο χιόνι και αυτό μπορεί να είναι συνεχές, οδηγείστε προς την πλευρά τις ολίσθησης, μη φρενάρετε απότομα, αλλά, πατήστε το συμπλέκτη (αυτό θα προσφέρει στους τροχούς περισσότερη πλευρική πρόσφυση) διορθώστε την πορεία με απαλές κινήσεις στο τιμόνι και φρενάρετε μαλακά, αν χρειαστεί!
Σημειώστε:
Με βροχή, ομίχλη, χιόνι με ή χωρίς αλυσίδες, τη διαφορά στην ασφάλεια την κάνει πάντα ο οδηγός. Ούτε τα ερπυστριοφόρα πάνε παντού και μόνο η εμπειρία με το καθαρό μυαλό μπορεί να βάλει ασφαλή όρια. Δε χρειάζεται να ρισκάρουμε αν δεν υπάρχει ανάγκη χάριν της οποιασδήποτε τετρακίνησης, και σε καμία περίπτωση δεν ξεκινάμε όταν τα καιρικά φαινόμενα είναι έντονα και σε εξέλιξη. Θυμηθείτε, ότι καλός οδηγός είναι αυτός που ξέρει πότε, πού κινείτε, με τι ρίσκο, με ποια ταχύτητα και τι κινδύνους διατρέχει αυτός και οι γύρω του.
Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008
"ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΕ"
Καλό του ταξίδι!
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του...
και όπως είπαν κάποιοι πολύ πιο εύστοχα...
«Είθε να φωτίσεις το δρόμο μας και από εκεί που θα βρίσκεσαι, καθώς και το έργο αυτών που θα σε διαδεχθούν».
Ελπίζουμε στις πρεσβείες του υπέρ ημών, στον Πανάγαθο.
Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008
Φυγαμεεεεεεεε!!!
Κλειστόν λόγω ολιγοήμερου ταξιδιού αναψυχής!!!
παίρνω για το blog άδεια από
και την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια!!!!
και όπως λέει μια ψύχη ...
"Για τα παράπονα θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας!"
(αν δε φαίνονται τα σχόλια σας, είναι γιατί έχω ενεργοποιήσει την επιλογή μετριασμού σχολίων από κάτι που είδα πριν τα Χριστούγεννα! μη νομίσετε ότι τα έσβησα! απλά θα φανούν, όταν με το καλό γυρίσουμε!! ινταξ'? )
Σας φιλώ!!!!
Να έχετε ένα υπέροχο ΠΣΚ, σαν και σας!!!!
παίρνω για το blog άδεια από
και την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια!!!!
σου ερχόμαστε!!!!
και όπως λέει μια ψύχη ...
"Για τα παράπονα θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας!"
(αν δε φαίνονται τα σχόλια σας, είναι γιατί έχω ενεργοποιήσει την επιλογή μετριασμού σχολίων από κάτι που είδα πριν τα Χριστούγεννα! μη νομίσετε ότι τα έσβησα! απλά θα φανούν, όταν με το καλό γυρίσουμε!! ινταξ'? )
Σας φιλώ!!!!
Να έχετε ένα υπέροχο ΠΣΚ, σαν και σας!!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.jpg)
.jpg)
