Γεννησα στις 17/10, αλλα δεν ειχα ιντερνετ να το "φωναξω"!!

Γεννησα στις 17/10 (Παρασκευη) στις 21.25 την κορουλα μου στο λητω...

απο την τριτη 14 ξεκινησαν κατι ακανονιστα πονακια... την τεταρτη ειδα λιγο αιμα με βλεννες... πηγα λητω και ξαναγυρισα (false alarm που λενε)... πεμπτη πρωι ειδα παλι βλεννες με αιμα και ειχα παλι κατι ακανονιστους πονους, οι οποιοι οποιοι ηταν σαφως πιο εντονοι απο της τριτης... οι δυνατοι και "κανονικοι" πονοι με επιασαν απο την πεμπτη το βραδυ στις 20.00 με συχνοτητα 10'... αφου περασα ενα βραδυ μαρτυρικο και διχως υπνο (μαζι με εμενα και ο καλος μου και η μαμα μου που ειχε ερθει για συμπαρασταση )

το πρωι της παρασκευης οι πονοι ειχαν ξαναγινει ακανονιστοι (μια καθε 7' & μια καθε 20') αλλα εντονοι, ειχα πολλες βλεννες με αιμα και δεν "ακουγα το μωρο" απο το βραδυ...ειχα αρχισει να μην αντεχω πια... τοτε ξανακαλω τη μαια μου και της τα λεω (την ειχα παρει και το βραδυ της πεμπτης και μου ειχε πει οτι αν δεν γινουν οι πονοι ανα 5' τουλαχιστον δεν μπορουμε να κανουμε κατι)... μου λεει να κανω ζεστα ντους και να παω να με δει ο γιατρος μου στι λητω στις 4 αντι για τις 7 που ειχαμε ραντεβου καθως την κυριακη 19/10 ηταν η πητ και αν δεν γινοταν κατι την τριτη 21/10 θα εμπαινα μεσα... παμε οντως στις 4 εγω, ο καλος μου και η μαμα μου και μου κανει υπερηχο (μου λεει οτι το μωρο θα ειναι γυρω στα 3400 και ψηλο), με "κοιταει" και απο κατω και με στελνει για καρδιογραφημα του εμβρυου (δε θυμαμαι τον ακριβη ορισμο ) για να προχωρησουμε καθως τελικα οντως θα γενναγα!!!
εκει αρχιζουν τα δυσκολα... στην ωρα εκεινη (σε κρατανε γυρω στη μιση ωρα ξαπλωμενη υπτια-ανασκελα για να παρακολουθουν τις σφυξεις του μωρου) εξακολουθουσα να εχω ολοενα και πιο εντονους πονους και να μην ακουω το μωρο.. ο υπευθυνος γιατρος εκει μπαινοβγαινε, κοιταγε το καρδιογραφημα και με ρωταγε πως πανε οι πονοι. Καποια στιγμη μου λεει οτι ισως να με κρατησουν λιγο παραπανω απο 30'... τον ρωτησα αν συμβαινει κατι και μου ειπε να μην ανησυχω... ομως τελικα με περασαν διπλα (εκει που γινονται οι υπερηχοι β-επιπεδου ) για να κανω ενα ακομα υπερηχο... ερχεται και ο γιατρος μου επανω και ο καλος μου μεσα... τελικα μαθαινω εκει οτι η καρδια του μωρου παρουσιασε καμψη κατα την ωρα του καρδιογραφηματος και οτι ηθελαν να δουν τι γινοταν... οπως φανηκε ειχε 2 φορες τυλιχτει ο ομφαλιος λωρος γυρω απο το λαιμο της και αυτο τα δημιουργουσε ολα... και πως θα ηταν γυρω στα 3300 γρ! (το λιγοτερο που ενοιαζε εκεινη τη στιγμη ηταν το βαρος της) φανταστειτε αγχος δικο μου.. οι πονοι πια καθε 7 λεπτα και αρκετα δυνατοι... μου λεει ο γιατρος μου "καντε καμια βολτα με τον αντρα σου γυρω απο τη λητω μεχρι να πεσουν οι πονοι στα 3 λεπτα γιατι αν σε βαλω μεσα για προκληση παμε 100% για καισαρικη ενω μπορουμε να προσπαθησουμε οσο μας "επιτρεπει το μωρο" για φυσιολογικο τοκετο"... του λεω εγω "γιατρε ο,τι ειναι καλυτερο και ασφαλεστερο για το μωρο και την καρδια του".. και μου απαντα "μα φυσικα πανω απο ολα ειναι το μωρο... μην ανησυχεις... απλα ειναι κριμα να μην προσπαθησουμε για φυσιολογικο... και αν δεν.. τοτε θα παμε για καισαρικη..." ξεκιναμε τις βολτες γυρω γυρω απο το λητω... με σταματημα τις ωρες των πονων.. μας κοιταγαν οι περαστικοι εκεινες τις στιγμες με ενα υφος "μα καλα εδω εξω θα το κανεις?" τελικα πεφτει η συχνοτητα στα 3 '+καποια δευτερολεπτα και παμε στο γιατρο ξανα.. με βαζει για ενα τελευταιο υπερηχο και με κοιταει απο κατω... "ολα καλα, μου λεει.. διαστολη 2! πηγαινε μεσα με τη μαια να σε ετοιμασουν! ολα καλα θα πανε"... οντως παμε μεσα με τη μαια (εξω ο καλος μου και η μαμα μου) και αρχιζει η "ετοιμασια" ξυρισμα, κλυσμα, ξανα ελεγχος των σφυξεων του μωρου.. παω μεχρι την πορτα να με δουν τελευταια φορα με την κοιλια και τη ρομπιτσα του λητω και μετα επανω "αιθουσα ωδινων"... οι πονοι πια αρκετα εντονοι (ωρα γυρω στις 18,30).. η μαια μου συνεχεια μαζι να κραταει το μηχανημα στην κοιλια μου για να βλεπει τις σφυξεις της μικρης~ οσο ημουν ανασκελα επεφταν απο 140-160 στις 60-70 σφυξεις... με βαζει στο αριστερο πλαι (σχεδον ολην την ωρα του τοκετου ετσι ημουν~ για να ειναι ασφαλες το μωρο μιας και ετσι ηταν ενταξει οι παλμοι της μικρης) και αρχιζει η δευτερη φαση ετοιμασιας ~ οροι, αιμοληψιες κλπ ερχεται και καρδιολογος, καθως ειχα προπτωση μιτροειδους βαλβιδας,με γυρναει ανασκελα να μου κανει το καρδιογραφημα και την ακουω να του λεει "γρηγορα γιατρε δε μας παιρνει!" γυρναω στο μηχανημα που εγραφε τις σφυξεις του μωρου και τι να δω...? τις εβλεπα να πεφτουν ωσπου ειδα την ----- τα'χασα! με ξανακουναει η μαια και ακουσαμε ξανα τις σφυξεις του μωρου... τελικα ουτε θυμαμαι πως εγινε το καρδιογραφημα αυτο...η η επισκληριδιος... τα νερα εσπασαν εκει μεσα... την ωρα των εξωθησεων η μαια με "τραβαγε" απο τα χερια να σηκωνομαι να σπρωχνω απο βαθυ καθισμα πατωντας πανω στο κρεβατι! (πως εισαι οταν πας σε αραβικη-τουρκικη τουαλετα?) καποια στιγμη ειχα κουραστει πια (ειχα κλεισει ενα 24+ ωρο πονωντας, ειχα κουραστει και να σπρωχνω ετσι) λεω στο γιατρο μου "δεν κανουμε καισαρικη?" και μου απαντα "μια χαρα τα πας... συνεχισε ετσι... αν ειναι θα σου πω εγω.." σε ολη την διαρκεια που ημουν στο δωματιο των ωδινων ειχαν το μηχανημα για τον ελεγχο των σφυξεων του μωρου που το κρατουσε καποια μαια εναλλαξ "κολλημενο" στην κοιλια μου... μια στιγμη που επαιρνα μια ανασα γυρναω να δω... 148 σφιξεις-100-80-40 κατι... ξανα στο πλαι... ξανα ανεβαιναν... η μαια μου να με ενθαρρυνει συνεχεια και να με βοηθαει... ο καλος μου εμπαινε οποτε τον αφηναν ψιλοαγχωμενος και αυτος... τελικα καποια στιγμη εχοντας βγαλει ολες τις εξωθησεις ουσα σε βαθυ καθισμα εκτος απο 2-3 απο υπτια θεση μπαινει ο γιατρος μου και ρωταει τη μαια "καλα εδω θα το βγαλεις το παιδι? εχει βγει σχεδον ολο..." και μου κανει αυτη " μην τον ακους! αλλα 2 σπρωξιματα και φυγαμε για μεσα...να ξερεις οσο περισσοτερη δουλεια κανουμε εδω μεσα τοσο καλυτερα θα ειναι και για σενα και για το μωρο με ολους αυτους εκει μεσα στη αιθουσα τοκετου" και δεν ειχε αδικο! οντως μετα απο 2 ακομα σπρωξιματα με πανε μεσα γρηγορα (διπλα και ο καλος μου), με φτιαχνουν και μετα απο 2 εξωθησεις βγηκε η μπεμπα! βασικα εγω εκανα τη 1.5 καθως προς το τελος ειχα ζαλιστει και μια μαια εβαλε το αντιβραχιο της στην κοιλια μου και εσπρωξε και αυτη την κοιλια μου να βγει το μωρο καθως ειχε βγει το κεφαλι του απο ο,τι μου ειπαν! περιττο να σας πω πως ενιωσα οταν την ακουμπησαν πανω μου! τα μονα που της ειπα ηταν" εσυ ησουν τελικα μεσα μου? καλως ορισες πλασματακι στη ζωη μας! σ'αγαπαμε πριν σε γνωρισουμε καν!" και εμεινα εκστασιαμενη να την κοιταζω! ο καλος μου ειχε βουρκωσει... η μπεμπα τελικα γεννηθηκε στις 21.25, με βαρος 2780 γρ ( ο γιατρος ειπε οτι πρωτη φορα επεσε τοσο εξω στο βαρος αλλα ηταν καλυτερα ετσι καθως ισως και να μην "εβγαινε" αν ηταν πιο μεγαλη ), 52 ποντους υψος και με πεγκυ ζηνα-"εγω τα σπαω εγω πληρωνω" στο cdplayer της αιθουσας τοκετου (ειχαν κεφια οι γιατροι)! ΑΑΑΑ ξεχασα να πω οτι το μωρο ερχοταν και αναποδα και το γυρισε η μαια μου με το χερι μεσα στην αιθουσα ωδινων! περα απο τα αλλα οσα εκανε εκεινες τις στιγμες! αναπνοες, συμπαρασταση κοκ
ποσα της χρωσταω αυτης της κοπελας!!!

θα με πειτε τρελη αν μετα απο ολα αυτα το μονο που θυμαμαι ενοχλητικο ηταν το χρατς απο το ψαλιδι στην περινεοτομη...? αυτον τον ηχο ακομα τον εχω στα αυτια μου!
μολις ειδα την μπεμπα οτι ειναι καλα και την ειδε και η παιδιατρος και μου ειπε οτι ειναι μια χαρα δε με ενοιαζε τιποτα.. ουτε που τοτε συνειδητοποιησα οτι ηταν ενα καρο αγνωστοι νοσηλευτες-τριες, γιατροι, μαιες γυρω και με εβλεπαν~ βοηθουσαν την ωρα που εβγαινε το μωρο.. η που ειχε καθισει ενας γιατρος απεναντι να μου κανει τα ραμματα απο "κατω" εκεινην την ωρα δεν το σκεφτομουν! μετα ομως... την αλλη μερα οταν τα θυμομουν με επιασαν οι ντροπες!
στη συνεχεια αφου με πηγαν να με δουν οι δικοι μου εξω (τελικα εχω μεγαλο σοι!!!) με ξαναπηγαν στην αιθουσα ωδινων και εφεραν και την μπεμπα για την πρωτη αποπειρα θηλασμου! βασικα η μαια μου τα εκανε ολα! εγω ημουν ξαπλωμενη και εκστασιασμενη με το πλασματακι που μου φαινοταν τοσο ευθραυστο... οταν μου την πηραν να την πανε επανω βουρκωσα! ηθελα να την εχω συνεχεια κοντα μου... στη συνεχεια "ξεχαστηκα" βλεποντας το grey's anatomy στην τηλεοραση που ειχε το δωματιο μεχρι να με ανεβασουν επανω... αλλα ηδη η "σκατουλα" μου ελειπε... χαιδευα την κοιλια μου "ψαχνοντας" την... ηταν η παρειτσα μου τοσο καιρο...
οι επομενες μερες στο λητω κυλησαν ομορφα! παρα τα οσα ειχα ακουσει η μαλλον διαβασει, οι κοπελες ηταν πολυ ευγενικες και οποτε ζηταγα κατι μεσα στο 5λεπτο ειχε γινει!!! σε αντιθεση με τη διπλανη μου που απο την αρχη γκρινιαζε ποσο ασχημα ειναι τα ιδιωτικα νοσοκομεια κ.α. και που δεν ξερω για ποιο λογο ολα της πηγαιναν αναποδα... απο το ο,τι π.χ. μπηκε για μπανιο και τη μια της χυθηκε ολο το αφρολουτρο κατω και παραλιγο να γλιστρησει, η πηγε να φαει και της επεσε ο δισκος κατω η ζηταγε μια παυσιπονη ενεση και εκαναν 10' να της την κανουν! και αλλα τετοια παρομοια πραγματα! δεν ξερω.. θεωρω οτι ειναι και θεμα διαθεσης.. αν πιστευεις οτι ολα θα σου πανε καλα ε θα σου πανε βρε αδερφε.. γιατι αλλιως πως να το εξηγησω οτι ο,τι ζηταγα εγω μου το εφερναν αμεσως ενω σε αυτη αργουσαν? σαμπως τις ηξερα τις κοπελες και απο χτες? η πως παρα τα ραμματα και τις ενοχλησεις "εκοβα βολτες" στο διαδρομο απο το επομενο πρωινο και δεν πηρα ουτε ενα παυσιπονο? η χαρα μου ειχε επισκιασει καθετι "ενοχλητικο" η εν δυναμει αρνητικο! ημουν μεσα στο ροζ συννεφακι μου πλεον! και θα τα ξαναπερναγα αυτα και αλλα τοσα οσες φορες και αν χρειαζοταν προκειμενου να αγκαλιασω το μωρακι μου!

σε καθε περιπτωση συμβουλη προς ολες τις μελλουσες μαμαδες... κοιμηθειτε στο μαιευτηριο οσο παραπανω μπορειτε! ειναι ισως οι τελευταιες ξεκουραστες μερες σας για πολυ καιρο!

οταν κλεισαμε τους 2 μηνες ημασταν και 5240 γρ (θα γραψω σε αλλο ποστ για εναν ανεκδιηγητο νεογνολογο που κοντεψε να μας τρελανει οταν ηρθαμε σπιτι με το μωρο) και 60 ποντους μποι! κοτζαμ κοπελαρες!!!

φωτογραφιες προσεχως!

πριν κλεισω να πω ενα μεγαλο ευχαριστω στον γιατρο μου και στη μαια μου γιατι περα απο πολυ καλοι επιστημονες ειναι και εξαιρετικοι ανθρωποι! με στηριξαν απο την πρωτη στιγμη και δεν επελεξαν την ενδεχομενως πιο ευκολη λυση της καισαρικης ενω θα μπορουσαν... τους ευχαριστω που με εκαναν να νιωθω καθε στιγμη ασφαλεια και για μενα και για το παιδι μου! (τα ονοματα τους οποια-ος ενδιαφερεται στη διαθεση τους) ευχαριστω τον αντρα της ζωης μου που ηταν διπλα μου και που καθε στιγμη μας κανει να νιωθουμε μοναδικες και γω και η μπεμπα! τελικα ειναι γεννημενος πατερας και ας μην το ειχε καταλαβει! αλλα πανω απο ολα και ολους το Θεο που τα "εφερε ολα δεξια" και εχουμε την αγαπιτσα μας στην αγκαλια μας υγιη! την περιμεναμε τοσο καιρο και σκοπευουμε καθε στιγμη να της δειχνουμε ποσο πολυτιμη ειναι στη ζωη μας!

α και να πω οτι η προισταμενη στον 2ο οροφο του λητω ειναι τρελη και παλαβη υπερμαχος του μητρικου θηλασμου! και υπερβολικα συνεργασιμη και εξυπηρετικη! ποσο με βοηθησε και ψυχολογικα δε λεγεται!!!! να'ναι καλα η γυναικα!!!


Συγγνωμη για την πολυλογια,αλλα ξαναλλαξαμε παροχο στο ιντερνετ και με αυτα και με αυτα για να μας το φτιαξουν ρημαδοt(ρ)ellas περασαν 2 μηνες!!! καθε φορα συγκινουμαι που τα σκεφτομαι! μεχρι να τη δω να μου χαμογελα.. τοτε παλι επανερχομαι στο ροζ συννεφακι μου...

ηδη ειμαι τρελαμενη με τη μικρη... μου χαμογελαει οταν με κοιταει να της μιλαω και λιωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωνω!!!! εκεινη τη στιγμη ξεχναω τα παντα και νιωθω τοσο τυχερη!!! αχαχ! μια χαζομαμα ειμαι τελικα!!!

Βασικα η μικρη μου εχει παρει τα μυαλα και τον χρονο (βεβαιως βεβαιως) οποτε δνε ξερω ποτε θα μπαινω να τα λεμε... μεχρι να στρωσουν τα ωραρια της την ακολουθω με ευλαβεια!! ακομα ξυπναμε στις 4 για να φαμε... και στη 1 παλι τρωμε.... οποτε τα ξενυχτια μου συνεχιζονται.... αληθεια ειμαι η μοναδικη που την εχει "κακομαθει" οπως μου λενε στην αγκαλια?????? αλλα αν δεν την παρω τωρα στην αγκαλαι μου ποτε θα την παρω???? ειμαστε αυτοκολλητακια ολη μερα!!!!

ουφ! περασε η ωρα!!! και ποσο μου λειψατε!!! θα κανω φιλοτιμες προσπαθειες να "περασω" για ευχες... Σας ευχομαι μεσα απο την ψυχη μου "Καλα Χριστουγεννα!!! Με υγεια, ευτυχια και ηρεμια!!!!" (για καθε περιπτωση!)




ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ!!!

Νέα γενικώς...

Τελικά αυτό το αύριο έχει σχετική έννοια... Είπα στην τελευταία ανάρτηση ότι " αύριο θα περάσω για τσάρκα" και πέρασαν τόσες μέρες! Κάτι επισκέψεις, κάτι μια γενική στο σπίτι, κάτι η καρέκλα που δεν αρέσει τη μικρή και πολύ με έκαναν να τα καταφέρω να μπω στο "σπιτικό" σήμερα!




Τα νέα από το γιατρό (την Πέμπτη πήγαμε) το βάρος της το μέτρησε 2823 γραμμάρια με τις σχετικές αποκλίσεις πάντα ναι? *-10% αλλά το μπόι της είναι ένα μήνα μπροστά!!! δε μας είπε πόσο ακριβώς αλλά οι μετρήσεις της είναι για 38+ εβδομάδων! Αναλυτικά
FL 74.3 (38W 5D)
AC 307.4 (34W5D)
BPD 88 (35W4D)
και η εγκυμοσύνη ήταν 35w 4d τότε...
αν ξέρει κανείς-καμια να μου πει κάτι παραπάνω ευπρόσδεκτος-η!!!

Επόμενο ραντεβού στις 30 του μήνα! Ως τότε κάνω ασκήσεις για να στρίψει το μωρό... το κεφάλι της είναι κάτω και μας κοιτάει μπροστά ενώ ο γιατρός θέλει να κοιτάει πίσω... Μας πώς γίνεται γιατρέ? Εσύ αν κοιτάς προς τα πίσω σε ένα τρένο που κινείται προς τα μπροστά δε θα ζαλιστείς??? Α όλα τα δύσκολα μας βάζεις και ακόμα δε βγήκαμε στην πιάτσα!!!!



Μέχρι τότε προσπαθώ να μορφώνομαι στο parents.gr αλλά είναι τόσα πολλά που ώρες ώρες με πιάνει σύγκρυο!!!! πχ το πιο απλό.. πήγα η δικιά σου και πήρα ένα αφρόλουτρο-σαμπουάν για νεογέννητα 1 της fissan και 1 proderm... και ταλκ και κρέμα... όλα καλά νόμιζα.. μέχρι που διάβασα ότι καλύτερα είναι να πάρω φυτικά... πχ weleda (που όμως ειναι ακριβά και καλό θα ήταν να τα παραγγείλω μέσω ίντερνετ), ή Aderma (που κάποια όμως εχουν paraben και να προσέξω) ή frezyderm (σαν και τα aderma) ή lavera (που είναι καλά αν και δυσευρετά!)... Επίσης διάβασα ότι και η bepanthol είναι καλή... Μια απλά μέλλουσα μάνα είμαι όχι βιολόγος!!!! πόσα πρέπει να μάθω πια??? Επίσης διάβασα ότι δεν πρέπει να τρώμε (και στην εγκυμοσύνη και κατά τον θηλασμό) προϊόντα με ασπαρτάμη και τα τεχνητά γλυκαντικά...

συγκεκριμένα όπως διάβασα...
"Το πρόβλημα δεν είναι η γλυκόζη αλλά τα τεχνητά γλυκαντικά (ασπαρτάμη κλπ) που δεν μπορούν να μεταβολισθούν από τα μωρά μέχρι περίπου 6 μηνών αν θυμάμαι καλά.

Τεχνητά γλυκαντικά περιέχονται στις τσίχλες χωρίς ζάχαρη, στα αναψυκτικά χωρίς ζάχαρη και στα γλυκά όπως το ζελέ χωρίς ζάχαρη.

Τα τεχνητά γλυκαντικά και το γλουταμινικό μονονάτριο είναι ουσίες που δεν πρέπει να καταναλώνονται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης όμως οι περισσότεροι γυναικολόγοι ούτε που το πήραν χαμπάρι παρόλο που τα στοιχεία έχουν δημοσιευτεί εδώ και δεκαετίες...

το msg (monosodium glutamate) στα ελληνικά είναι το γλουταμινικό μονονάτριο που είναι βελτιωτικό γεύσης και περιέχεται σε πάρα πολλά τρόφιμα (πχ στα περισσότερα πατατάκια κλπ -΄ακια που δεν έχουν φυσική γεύση) συσκευασμένα και μη (πχ στους περισσότερους κιμάδες που αγοράζουμε είτε στα εστιατόρια είτε συσκευασμένους από το σούπερ μάρκετ και στα περισσότερα αλλαντικά). "

σχετικά άρθρα εδώ και εδώ...

και τώρα νιώθω τόσες τύψεις που είχα τρελάνει τις τσίχλες καθώς ήταν το μόνο πράγμα που μου έκοβε την αναγούλα! γμτ!!!!!!!!

μες στη βδομάδα θα πάμε να πάρουμε και τα τελευταία πραγματάκια της μικρής να'μαστε έτοιμοι εμείς (αν και τα πράγματά της από το κατάστημα δεν έχουν έρθει ακόμα!!!!) και αυτή όπτε το αποφασίσει ας έρθει με το καλό!


ΑΑΑΑ και η τελευταία μου "μανία".... RadioNeverland ακόμα βέβαια είναι στο "φτιάξιμο", αλλά τα καλύτερα έρχονται.... θυμηθείτε το!!!!




Φωτογραφίες από τα μέρη που είχα υποσχεθεί σε επόμενη ανάρτηση...
Τώρα μια " σκαναρισμένη" της μικρής από το β-επιπέδου τον Ιούνιο! ομολογώ ότι είναι αυτή που με έχει συγκινήσει εξαρχής!!! και φυσικά η αγαπημένη μου!!!! όχι πείτε μου!!!!


δεν έχουμε καταπληκτική γάμπα??????????????

Πέρασε καιρός...

από την τελευταία ανάρτηση... και τα νέα δεν είναι και τόοοοσα πολλά!

Πήγαμε Πόρτο Χέλι-Βερβερόντα για τις διακοπές μας! Ήταν πολύ ωραία... Αν εξαιρέσεις ότι δεν μπορούσα να κοιμηθώ και ξύπναγα κάθε μέρα στις 6,30-7 με συνέπεια να ξυπνάει μετά από λίγο και ο καλός μου... Αλλά ο πρωινός καφές παρέα με το βιβλίο στην ξαπλώστρα στην παραλία όπου κατά τις 9 ήμασταν μόνοι μας σε όλην την παραλία ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσα να ζητήσω μετά το νυχτερινό "ξενύχτι"... Ο καλός μου στη διπλανή ξαπλώστρα να απολαμβάνει και αυτός την ηρεμία (και που και που να κοιμάται αφού ξύπναγε και αυτός ο έρμος πολύ πρωί για τα δεδομένα του)... Η θάλασσα πολύ ζεστή με χαλίκι έξω έξω και άμμο μέσα... "Συνάδελφους" είδα 2... Η μια ήταν "συναγωνισιμη" ως προς το μέγεθος της κοιλιάς αλλά όχι ως προς το χρώμα! Ήταν κατάμαυρη!!!! Δεν το ρίσκαρα να κάτσω στον ήλιο... Μετακινούσα την ξαπλώστρα με τη σκιά... ούτε το δαχτυλάκι μου να μη δει ο ήλιος! παρ'ολα αυτά ένα χρωματάκι το πήρα! έτσι κυλούσαν οι μέρες θάλασσα-ταβερνάκι-πίσω στο σπίτι για μπιρίμπα, τάβλι ή διάβασμα... Ήσυχα, ήρεμα, ξεκούραστα... Οι τελευταίες μας διακοπές πριν την έλευση της μικρής! Πρώτα ο Θεός του χρόνου θα την έχουμε μαζί μας στις εξορμήσεις μας! (αναρωτιέμαι που θα μπορούμε να πάμε από τώρα...)
Στο γυρισμό μας σταμάτησε και μπλόκο της αστυνομίας αλλά ο φανταστικός αστυνομικός (θυμάστε τη διαφήμιση?) μας άφησε να φύγουμε αφου έτσι και αλλιώς είχαμε ξεπεράσει όχι και τρομερά το όριο ταχύτητας!

Γυρίσαμε πίσω την Πέμπτη στις 4/09 καθώς είχαμε και τις εκδηλώσεις μας~ τα Νεοπαλλήνεια! Ό,τι και αν πω θα'ναι λίγο! Εκτιμώ ότι σχεδόν πιάσαμε το τέλειο σε όλα! Στη διοργάνωση, στην προσέλευση κόσμου, στο κέφι(αν και αυτό δε μας λείπει ποτέ) και πάνω από ολα στο μεράκι! Μόνο καλα σχόλια ακούγαμε από όλον τον κόσμο! Αλλά το ευχαριστηθήκαμε και μεις! Τη διπλάσια πλατεία να είχαμε δε θα χώραγαν και πάλι οι φίλοι μας!
(καμια ιδέα για τα επόμενα υπάρχει? ήδη έχουμε αρχίσει και τα "δουλεύουμε"... θα'ναι επετειακά! 30 χρόνια πέρασαν από τα πρώτα!!!)

Απο κει και πέρα τρέξιμο για τα της μικρής.... καποια ρουχαλακια, καποια δικα μου πραγματα για το μαιευτηριο, τα πρωτα μας παμπερς!!!! (Αν και ο καλός μου με κοίταγε και γέλαγε! κατα βάθος όμως ξέρω ότι είχε συγκινηθεί!) Μάζεμα ντουλαπών (ακόμα δεν έχω τελειώσει με τους ρυθμούς που πάω) μάζεμα καποιων καλοκαιρινών, αναδιάρθωση των ντουλαπών, καποια πρώτα φθινοπωρινά κατέβηκαν (ναι ναι φαρδουλα για τις πρώτες μέρες) κοκ... Φτιαξιμο της περιφημης "βαλίτσας του μαιευτηρίου" ~ αν και σακ βουαγιαζ καθώς τα προτιμώ... (βασικά όλο βαζω και βγαζω πράγματα οπότε μαλλον δε θεωρείται ολοκληρωμένη!)

Λογικά από βδομάδα μας έρχονται και τα πράγματά της, κρεββάτι, σιφονιέρα, καρότσι, παρκοκρέβατο, μπανακι, καρέκλα φαγητού, προίκα δωματίου) κα... Ανυπομονώ να τα δω...
Α η ζωγραφιά που αποφασίσαμε για το κρεββάτι της είναι αυτή (συνδέσαμε την πανω με τα γράμματα απο την κάτω και "παίξαμε" με το photoshop-δεν μπορώ να την ανεβάσω δεν την αναγνωρίζει! )



Σήμερα έχουμε ξανά ραντεβού με το γιατρό-γυναικολόγο! Άντε να δούμε τι θα μας πει... αν και το ξέρω... θα μου πει γιατί πήρα 2,5 κιλά σε ένα μήνα ενώ το περιθώριο ήταν 2 το πολύ! δεν πειράζει ομως! θα τα χάσω μετά! το υποσχέθηκα στον εαυτό μου και στον καλό μου! αμαν αυτα τα κιλά! και στην τελική 13,2 εχω πάρει! ούτε καν 15!!!! (καλά ξέρω ότι θα έπρεπε λιγότερα αλλά... αλλά....) ο ενδοκρινολόγος μου μου "τα'χωσε" ήδη οπότε κάτι περισσότερο δεν μπορεί να μου πει αυτός! τουλάχιστον παρηγορούμαι ότι οι εξετάσεις μου είναι καλές!!!! ούτε σάκχαρο, ούτε λευκώματα και αιματοκρίτη καλό!!!! Αντε πια!!!!

ΑΑΑΑ και για όλες τις μαμάδες και τους μπαμπάδες! Μπορεί και να το ξέρετε αλλά εγώ πρόσφατα ανακάλυψα το http://www.parents.gr/ (μπείτε και στο forum!)

και έχω "πάθει πλάκα" με τα τόσα χρήσιμα πράγματα που βρήκα εκεί!


Α έχω κολλήσει με το "colors" του compact disc club!!!
το'χα τόσο καιρό και μόλις πρόσφατα το "ανακάλυψα"... εκπληκτική μουσική...

και στις διακοπές διάβασα "Το Σμήνος"
1000 και κάτι ψηλά σελίδες! ναι ναι το κατάφερα! αρκετά ενδιαφέρον αν και κάποιες στιγμές λιγο κουράζει! όπως είπε και καποιος "Βέβαια 1020 σελίδες και να μη γίνεσαι βαρετός δεν έχει εφευρεθεί ακόμα. Ναι, είναι στιγμές που το βιβλίο κουράζει, αλλά και στιγμές που τρέχει με 200" και είναι η αλήθεια!


Αυτά για την ώρα... Θα "περάσω αύριο για καφεδάκι"... και με τα νεότερα και από μας! και κάποιες φωτογραφίες από τη Βερβεροντα και από τα Νεοπαλλήνεια!

Σας φιλώ!

Ετσι στα βιαστικα....

Ενα χρονο πριν εγραφα αυτο! Μεσα σε ενα χρονο εχουν αλλαξει τοσα πολλα στη ζωη μου! Ομολογω οτι καποιες στιγμες περυσι ενιωθα οτι δεν εβλεπα φως στην ακρη του τουνελ... Ηταν πολυ δυσκολα τα πραγματα εκει κατω στο νησι... Σε καθε περιπτωση ενα χρονο μετα και μη εχοντας ακομα μονιμη λυση για την οριστικη παραμονη μου στην Αθηνα δεν αγχωνομαι! Δε θελω να σκεφτομαι αλλο τα παλια και κοιταω μονο μπροστα! Ο,τι ειναι να γινει στον εργασιακο μου τομεα θα γινει... Αλλα δε θα επιτρεψω να μου "ασχημαινει" αλλο τη ζωη αυτο το θολο τοπιο... Ειμαι με τους ανθρωπους που με αγαπουν και τους αγαπω και σε λιγο καιρο η μικρη μας θα μας κοιταει στα ματια!!! και αυτα δε θα αφησω να μου τα "αγγιξει" κανεις και τιποτα πια! Οφειλω ενα μεγαλο ευχαριστω σε ολους και ολες εσας που σας "γνωρισα" σε πολυ δυσκολες συνθηκες για μενα και ας μην με "ξερατε" με στηριξατε με τα λογια σας η με την "παρεα" σας... Ειναι κατι που δε θα το ξεχασω ποτε! και ναι θα το πω...υπαρχουν και καλες ψυχες στον κυβερνοχωρο ρε γμτ! ανθρωποι πραγματικοι και οχι ips! οσο αρνητικη και αν ειχα γινει παλαιοτερα με το ιντερνετ... Σας ευχαριστω απο καρδιας!




Επειδη αυριο το πρωι φευγουμε για 10 και κατι ημερουλες ξεκουρασης και ο χρονος τρεχει αδυσωπητα και που να τον προλαβω η ερμη με την κοιλια θα χρωσταω το κερασμα σαν γυρισω! και αυτο γιατι χτες ειχα τα γενεθλια μου!!!


Ευχαριστω πολυ τη Νατασσουκο, τη Λενα και τη unamama που τα θυμηθηκαν πριν τα γραψω! Με συγκινησατε!


και να πω ενα μεγααααλο ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στην καταπληκτικη Αμαλια-unamama καθως εχουμε την ιδια μερα γενεθλια!!! Να τα εκατοστησεις μοναδικη μαμα!

και ενα μεγαλο επισης ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον μπαμπα μιας αλλης μαμας- της Νατασσουκως!!! και αυτος φυσικα την ιδια μερα γενεθλια εχει!!! (μα καλα εκεινη την ημερα γεννιουνται ολο καλοι ανθρωποι??? χεχε!!!)


Α ενημερωση και απο τον γιατρο! Η μικρη εξακολουθει να ειναι 1,5-2 βδομαδες μπροστα στο υψος, εχει γυρισει προς τα αριστερα και κατω (παιρνει θεση σιγα σιγα οπως ειπε ο γιατρος!), αριστερη μου ιερολαγονιος και ο αριστερος μου ρομβοειδης στην πλατη που με πονουν ειναι φυσιολογικες αντιδρασεις ειπε ο γιατρος και το βαρος της μικρης ειναι περιπου 2250 γρ (συμφωνα με το βιβλιο θα επρεπε να ειναι γυρω στα 1600 γρ στην 32η εβδομαδα! αλλα μας βγαινει μεγαλη! ε ρε κοριτσαρο που θα δωσουμε!) Δεν πιστευω να ειπατε τιποτα περι χαζομαμας??????? ε? ε?


Τρεχω τρεχω να ετοιμασω βαλιτσα γιατι δεν εχω μαζεψει τιποτα και τον τελευταιο καιρο "θελω τον χρονο μου βρε αδερφε!" :) και ΟΧΙ δε θα παρουμε αυτη τη φορα τις ρακετες μαζι μας! παλι βολτα να τις κανουμε???



Επειδη λογικα θα γυρισουμε γυρω στις 4 Σεπτεμβριου σας ενημερωνω απο τωρα για...


Νεοπαλλήνεια 2008!!!!

Πρόκειται για μια εκδήλωση του συλλόγου «Νέα Παλλήνη».

Το ξεκίνημα της γίνεται το 1979, όταν το τέλος του καλοκαιριού έβρισκε τους κατοίκους της περιοχής και τους φίλους τους στην πλατεία για τον αποχαιρετισμό του καλοκαιριού και το καλωσόρισμα του φθινοπώρου. Παραδοσιακά, η γιορτή των "Νεοπαλληνείων" γινόταν το τριήμερο πριν την "έναρξη" των σχολείων, καθώς οι παραθεριστές της περιοχής έφευγαν για να "επιστρέψουν" στις μόνιμες κατοικίες τους.

Τα τελευταία χρόνια, έχοντας πλέον σταθεροποιήσει το βήμα μας, ενισχύουμε την εξωστρέφειά μας και θέλουμε όλη αυτή η ενέργεια, το κέφι και το μεράκι να περάσει σε ακόμα περισσότερο κόσμο... Αγωνιζόμαστε για να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα κάνουν πιο εύκολο στον κάθε ένα να "ξεκολλήσει" από την συνήθεια του καναπέ, να βγει έξω στο κοινωνικό παιχνίδι και να θέσει τις σκέψεις, το κορμί και τα συναισθήματα του σε κίνηση...

Φέτος περιμένουμε και σένα...

Την Παρασκευή μαζί μας οι:

Palyrria

Maraveyas Ilegal

Sugah Galore

Συμμετέχει το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Γέρακα
- Με χορευτικά δρώμενα &
- τη βραβευμένη κινητή έκθεση χειροποίητων εικονογραφημένων βιβλίων με θέμα το "Ρατσισμό"

Το Σάββατο μαζί μας η:

Στέλλα Κονιτοπούλου και η ορχήστρα της

στο βιολί τη συντροφεύει ο Νίκος Χατζόπουλος

Συμμετέχει το νεανικό τμήμα του Πνευματικού & Πολιτιστικού Κέντρου Παλλήνης με παραδοσιακούς χορούς.

μετακίνηση

χάρτης περιοχής

περισσότερες πληροφορίες εδώ

Χώρος:

Πλατεία Αγίου Γεωργίου ~ Νέα Παλλήνη Αττικής
(όπισθεν Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής)

τηλέφωνα επικοινωνίας: 6984196203 ~ 6984196214

Εισιτήριο:

Δωρεάν - Free

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

neopallineia@gmail.com

http://www.myspace.com/neopallineia

Διοργάνωση:

Σύλλογος "Νέα Παλλήνη"





και φέτος όλοι μαζί... στην πλατεία!

Εμείς σ' αυτή τη γειτονιά τα περιμένουμε πώς και πώς.... μαζί και σας... τους φίλους μας!

και μη ρωτηστε αν θα'μαι εκει!!!! Φυσικα!!!

Γενέθλια part I (ένα χρόνο μετά)

Πέρασε ένας χρόνος από τότε που έγραφα αυτό....


Τι να πρωτοθυμηθώ και τι να πρωτογράψω... Κάθε χρονιά νιώθω όλο και περισσότερο ευλογημένη που περιτριγυρίζομαι από τόση αγάπη και τόσο καλούς ανθρώπους! και αν όπως λένε τους φίλους τους επιλέγεις, ενώ τους συγγενείς τους "βρίσκεις" και τους"παντρεύεσαι", τότε νιώθω πολλαπλά ευτυχισμένη που δεν "αναγκάζομαι" να το ζω αυτό, αφού και αν δεν ήξερα τους συγγενείς μου, πάλι θα τους διάλεγα για φίλους!!!



Χρόνια πολλά πατεροκουμπάρε! Να τα εκατοστήσεις! είθε να γειτονοκουμπαριάσουμε ακόμα περισσότερο!!! (ξέρεις ;-) )
τσάκω και μια κλωτσιά δώρο από τη μικρή.. μάλλον ήρθε στο τσακίρ κέφι και αυτή!

o brother louie louie...



(νέα δεν έχω... καθώς τρέχω και δεν προλαβαίνω να δω κρεββάτι, έπιπλα, καρότσι και ένα κάρο άλλα πράγματα για το μωρό πριν τελειώσουν οι εκπτώσεις ~ έτσι και αλλιώς όλοι έχουν ένα μηνα για παράδοση, όπως κατάλαβα~, να φτιάξω τα χαρτιά για το κτηματολόγιο, να δω τους δικούς μου που επιτέλους γύρισαν μετά από ένα μήνα διακοπές~ άλλη φορά δε θα τους αφήσω να φύγουν τόσο καιρό, μου έλειψαν παααρα πολυ~και μέσα σε όλα αυτά, αν πάνε όλα καλά, την άλλη βδομάδα να ξαναφυγουμε για διακοπουλες!)

Σας φιλώ!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (θα προσπαθησω να περασω μια e-βολτα)

Ενημέρωση από τη μίνι εξόρμηση...

Τελικά αυτό το «αύριο» είναι μια σχετική έννοια! Αρκεί μια τελετή έναρξης ολυμπιακών αγώνων ( με την ευκαιρία δε σε συγκλόνισε κιόλας! Ίσως, γιατί τη δικιά μας την είδα μέσα από το Στάδιο, ίσως γιατί ήταν η δικιά μας βρε αδερφέ, πολλά τα «ίσως» ένα το σίγουρο η δικιά μας μου άρεσε πολλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλλυ περισσότερο!) να σου αλλάξει τα όσα είχες προγραμματίσει για την Παρασκευή… Αρκει μια προσωρινή αδιαθεσία να σου «ρίξει» έξω το Σάββατο και μια πολύωρη (7 ώρες) διακοπή ρεύματος μαζί με κάποιες επισκέψεις να σου «πάρουν» και την Κυριακή!

Σε κάθε περίπτωση η ενημέρωση θα γινει… Οι μίνι διακοπές μας ήταν πολύ καλές! Αρχικά δυο μέρες Αγρίνιο… μετά στο χωριό~ Τσακώνικα Αχαΐας… Το σπίτι αν και ταλαιπωρήθηκε από το σεισμό μας φιλοξένησε μια χαρά… Για μπάνιο πηγαίναμε στη φημισμένη παραλία Καλογριάς και στη Λακκόπετρα (είπαμε μίνι διακοπές ήταν!)! αν και είναι η πολλοστή φορά που πάω εκεί αυτά τα μερη εξακολουθούν να εκπλήσσουν πολύ ευχάριστα....

αααα, και για παραλία Καλογριάς μετά τον καταπληκτικό δρόμο μεσα στις κουκουναριές να πάτε τέρμα δεξιά στην καντίνα "οι φίλοι", δωρεάν ξαπλώστρες και δίπλα στον καταπληκτικό αμμόλοφο για καταβάσεις αξέχαστες (μετά από δυο τέτοιες καταβασεις αγαπάς οοοοολον τον κοσμο! Χώρια που μέσα στη μέρα βλέπεις αστεράκια!

Σαν το τραγούδι του Νταλάρα μου κάνει αυτό…

«Ποιος είδε νύχτα με δυο φεγγάρια
ποιος είδε ήλιο σαν αχινό
κι ερωτευμένα πουλιά και ψάρια
να κολυμπάνε στον ουρανό...»

ε μετα από μια τέτοια άμμο-τσουλήθρα τα βλέπεις όλα αυτά και άλλα τόσα!) Πολύ καλή, όπως πάντα η θάλασσα, εκτός από τη μια μέρα που φύσαγε και ήταν και παγωμένη!!! Μπρρρρρρρρρρρρρρρρ…

Στη Λακκόπετρα πήγαμε προς τη καντίνα "μαύρη μυτη", άλλα όχι δεξιά στην τελευταία διχάλα, άλλα αριστερά... πήγαμε προς την καντίνα «παλίρροια» και μια άλλη τέρμα αριστερά καντίνα διπλα στην παλίρροια, πάλι δωρεάν ξαπλώστρες και καλή θάλασσα~ εκτός από μια μέρα που φύσαγε και ήταν πολύ ανακατεμένη και είχε βγάλει και φύκια… το ξέρω ότι είναι ένδειξη καθαρής θάλασσας τα καφέ αυτά πράγματα, αλλά πώς να το κάνουμε? Δεν μπορώ να τα βλέπω ρε γμτ…

Συμπεράσματα από τη μίνι απόδραση…

1. Αν ποτέ βρεθείτε Αγρίνιο πρωινό Κυριακής ΜΗ ζητήστε τυρόπιτα! Όλα τα μέρη απ’οπου θα μπορούσατε να προμηθευτείτε μια τυροπιτιτσα θα είναι κλειστά! Μα τα πάντα… Ρωτήστε και μας που μια επιθυμία είχα η έρμη σε όλην την εγκυμοσύνη~ αυτή για τυρόπιτα μια Κυριακή πρωί~ και γυρίσαμε όλο το Αγρίνιο, αλλά δε βρήκαμε τίποτα!!!! Και μετά σου λένε ότι σε μια έγκυο δε χαλάνε χατήρι! Μόνο στο Αντίρριο που δε φτάσαμε…
2. Ισχύει το «πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ αδυνατεί» ~δική μου παραλλαγή… Οι ρακέτες όπως πήγαν ήρθαν! Δε χρησιμοποιήθηκαν ούτε μισή φορά! Να πω ότι δεν το’χα πει?
3. Ο ήλιος και κάτω από την ομπρέλα σε βρίσκει! Για άλλη μια φορά με ξετρύπωσε ο μπαγάσας!
4. Δε χρειάζεται να είσαι έγκυος για να μπορέσεις να φας μετά από παγωτό, ποικιλία για ούζο! (το διαπίστωσα με τα ματάκια μου σε μια από τις καντίνες!) και
5. Μύθος όλο αυτό το baby boom! Δεν είδα ούτε μια έγκυο! Όλοι τη δικιά μου κοιλιά σχολίαζαν! Να μην έχω μια «συνάδελφο» να μοιραστώ το βάρος αλλά και τις εντυπώσεις????

ΑΑΑΑΑ, μην ξεχάστε…

Στα Νιφορέικα ή Νιφοραίικα να πάτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ στο εστιατόριο "Έτσι"! αν δεν πάθετε πλάκα με τη θέα, με το τι έχει φτιάξει ο τύπος που το έχει, αλλά και με τα φαγητά να μη με λένε Ειρήνη! αμέ! (φωτογραφίες για του λόγου το αληθές προσεχώς!)

Η ώρα του παιδιού...

Γυρίσαμε! ήταν πολύ όμορφα.. οι διαπιστώσεις και οι εντυπώσεις σε ανάρτηση αύριο...

για την ώρα...

Μου τα έστειλαν με email.... άντε να γελάσουμε λιγάκι όσοι είμαστε στην καυτή Αθήνα!!! εσείς οι υπόλοιποι να κάνετε και καμιά βουτιά και για μας ναι???



blogoτσαρκα αύριο με τον καφέ!!!!

Φε-φε-φευγουμε!!!!

Επιτέλους φεύγουμε!!! Για ολιγοήμερες (λέγε με 1 βδομάδα) διακοπές!!! Οδηγίες γιατρού: στάση ανά μια ώρα για περπάτημα 10 λεπτών! βασικά με την εγκυμοσύνη έτσι και αλλιώς θα σταμάταγα για επίσκεψη εκεί που και ο βασιλιάς πάει μόνος του... απαπα τι ειν' τούτο!!! να κάνω ένα βράδυ σερί ύπνο και τι στον κόσμο! πιο χαρούμενος από όλους είναι ο Νίκος που επιτέλους δε θα πάρω τη μισή ντουλάπα μαζί μου~ γιατί πολύ απλά δε μου κάνουν τα ρούχα!!! οπότε θα περιοριστώ σε ένα σακβουαγιάζ με λίγες αλλαξιές! αναπιστέφταμπλ!!! αυτό και αν είναι για φωτογραφία! ένα ψιλο-άγχος το'χω για το πώς θα σκάσω μύτη με την κοιλιά στην παραλία.. αλλά σκασίλα μου! πλέον συνήθισα να με κοιτάνε στην κοιλιά... έτσι και αλλιώς πάντα κάτι τράβαγε τα βλέμματα πάνω μου!! (λέμε και καμιά βλακεία να περάσει η ώρα... μην τα παίρνετε της μετρητοίς :D )



Σας ασπάζομαι σταυρωτά μέχρι την επόμενη φορά που θα τα ξαναπούμε!!!! Α, και αν δείτε καμιά παλαβή με την κοιλιά ναααα, να κάνει χαζομαρούλες στην παραλία Καλογριάς (ο Νίκος θέλει να πάρουμε και τις ρακέτες μαζί!) μην το σκέφτεστε καθόλου! Ξέρετε ποια θα είναι....

κοιλιά "δανεισμένη" από το ίντερνετ...

Καλές βουτιές σε όλους και όλες μέχρι την επόμενη φορά που θα τα ξαναπούμε!!!

Νέα από το γιατρό...

Πήγαμε χτες στο γιατρό για την καθιερωμένη μηνιαία επίσκεψη... κάθε φορά με πιάνει ένα άγχος ότι θα βρει κάτι να μου πει πως δεν είναι καλά.... παραδόξως δεν είχε κόσμο στην αναμονή... (δείγμα ότι πλέον καλοκαίριασε!) καταφέραμε να μπούμε μετά από 40 λεπτά αναμονής περίπου... "καλό σημάδι αυτό!" σκέφτηκα! και....

Η μικρή είναι πολύ καλά! (ουφ!) αλλά είναι τεράστια...(Παναγία μου!) στις μετρήσεις που έκανε στο πόδι της σε όλες βγήκε από 1,5 βδομάδα ως 3 βδομάδες μπροστά.... τελικά μας είπε ότι είναι γύρω στις 2 βδομάδες μπροστά... και ότι τα γόνατά της είναι κοντά στο στομάχι μου κοντά και γι' αυτό με τις κλωτσιές μου πιέζουν το διάφραγμα και δεν μπορώ να αναπνεύσω ώρες ώρες... Κάποια στιγμή κατάφερα να ξεπεράσω το αρχικό σοκ,σαν άκουσα το γιατρό να λέει "καλέ είναι τεράστιο το μωρό!" και τον ρώτησα "και πόση θα βγει?" ... και η απάντηση του γιατρού "αν συνεχίσει έτσι πολύ μεγάλη, αλλά μπορεί τον άλλο μήνα να μην πάρει τόσο..." και η χαζή ερώτηση της ανίδεης μέλλουσας μαμάς "υπάρχει κάτι να κάνω για να μη μεγαλώνει με τέτοιους ρυθμούς?" πέρα από το γέλιο του γιατρού η απάντηση του ήταν αναμενόμενη "όχι! αφού ούτε σάκχαρο δεν έχεις (συνήθως γύρω στο 70-78), η καμπύλη σακχάρου βγήκε καλή δεν υπάρχει κάτι... απλά το μωρό μπορεί να έχει γονίδια να βγει ψηλό, εξάλλου και σεις είστε ψηλοί" σκέψη μετά από λίγο... "αυτό ήταν για να μου χρυσώσει το χάπι ότι είμαι λίγο πιο large από το μινιατούρα? (πώς το έφερα πάλι!!)"

και φεύγοντας είπε τη θεϊκή ατάκα κάνοντας και τον μπαμπά μας να χαρεί, καθώς είναι ολυμπιακάκιας... "ε, εντάξει το πολύ πολύ να φέρεις στον κόσμο το θηλυκό Μίλκοβιτς!" καθότι και φανατικός με το βόλεϋ ο γιατρός και ολυμπιακός (νομίζω)... τώρα αυτό γιατρέ το' πες για καλό???? ο Μίλκοβιτς έχει ύψος 2.06 μ!!! πλάκα μου κάνεις????

πού θα χωρέσει όλο αυτό γιατρέεεεεεε???? Ε? ε?

"Θερμά επεισόδια"

Δεν το κουνάω... δεν το κουνάω.... Σαν τα σαλιγκάρια εμφανίζομαι και γω... Το πρωί πρωί με τη δροσιά και το βραδάκι σαν "μαλακώσει" η ζέστη για να κάνω τις όποιες εξωτερικές μου δουλειές ή καμιά βόλτα με τα πόδια τριγύρω... Ομολογώ ότι είμαι σχεδόν συνέχεια με το κλιματιστικό! (έχω τρομερές οικολογικές τύψεις) Δε θέλω να δω το λογαριασμό της ΔΕΗ όταν θα έρθει... θα τον παραδώσω στον καλό μου με κλειστό το φάκελο! ας είναι και το δώρο για τα γενέθλια μου αυτό, δε με πειράζει! Αφού δεν αντέχω τη ζέστη!!! Δεν ξεμυτίζω από το σπίτι... Μόνο να, που ανοίγω κάποιες (μπόλικες) φορές την πόρτα και κοιτάω μήπως δω κανα καπνό τριγύρω... Ανεβαίνω και στην ταράτσα αν κάτι μου μυρίσει να δω τι τρέχει... Ο Νίκος με κοροϊδεύει γι' αυτό... "θα σου πάρω κιάλια και θα σου βάλω και μια ομπρέλα να ελέγχεις την περιοχή! Δασοφύλακα μου εσύ" μου λέει (βασικά τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι κακή ιδέα! θα γλιτώσω και τα ανεβοκατεβάσματα στην ταράτσα!) Πώς να μην κάνω έτσι όμως? Ε? 3 μας "μπουμπούνισαν" μέσα σε λίγες μέρες...

Το χρονικό....

Η πρώτη φωτιά ξεκίνησε από κάτι ξύλινες καρότσες που έχει ένας "καλός γείτονας" που "εκτρέφει (?)" άλογα... Ανάμεσα σε σπίτια, δίπλα σε πεύκα... Αυτός ο τύπος δεν έχω καταλάβει ακόμα, γιατί δεν έχει φάει τουλάχιστον πρόστιμο... Αφού έχει καταπατήσει το δρόμο για να βάλει τα των αλόγων, έχει μπάλες άχυρου στοιβαγμένες σε ξένο οικόπεδο και δίπλα στο δρόμο, έχει τα άλογα και τα γαϊδουράκια να βοσκάν χύμα στο δρόμο και τα περιττώματα τους να "βρωμάνε" από μακριά... Έχουν γίνει προσπάθειες (καταγγελίες) μπας και τον μαζέψει το υγειονομικό ή άλλη υπηρεσία του δήμου ή της νομαρχίας αλλά.... αλλά.... " Ήλθον, είδον και απήλθον!" που λένε... κατάλαβες? κατάλαβα να λες... Τέλος πάντων, ας είναι καλά κάποιοι κάτοικοι της περιοχής που έτρεξαν και έσωσαν την κατάσταση! και φυσικά να'ναι καλά οι πυροσβέστες που έσπευσαν και τα κατάφεραν να την "μαντρώσουν" πριν να φτάσουμε να τρέχουμε και να μη φτάνουμε... (τελικά το ότι έχουμε πυροσβεστικό σταθμό στην περιοχή μας είναι πολύ σημαντική υπόθεση, αφού μέσα σε 5-10 λεπτά ήταν κοντά μας και τις 3 φόρες φέτος!)

αν ξαναφτιάξουν το λινκ στην τοπική εφημερίδα θα τα διαβάσετε καλύτερα!

http://www.neologos.gr (πρώτο θέμα 62ο φύλλο)

Δεύτερη φωτιά... Είναι δυνατόν μια μέρα, με πολύ δυνατό αέρα και ανακοινώσεις από την Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς, να πάει κάποιος να κάψει χόρτα στο οικόπεδο του???? ε ναι! και όμως το έκαναν και αυτό! Τουλάχιστον έτσι ακούσαμε γιατί οπτική επαφή με το σημείο που ξεκίνησε η φωτιά δεν είχαμε... ήταν οριακά πίσω από το λόφο του πανοράματος...και ξαφνικά ένα μεσημέρι (πάντα γύρω στις 4-5) βλέπουμε καπνό στο Πανόραμα... που δεν απέχουμε και πολύ από τον οικισμό αυτό... και ο αέρας να’ ναι προς τη μεριά μας...αμέσως τηλεφωνήματα, κινητοποίηση και τελικά ευτυχώς πάλι την πρόλαβαν! Αν και κάποιες πυροσβεστικές πήγαν αρχικά χωρίς νερό για να γεμίσουν από τον κρουνό που υπάρχει στον οικισμό ~ο όποιος όμως δεν έβγαζε στάλα νερό!!!! όποτε πήγαν και πήραν από τον κρουνό που είναι στη βιανεξ, στη λεωφόρο που είναι &κοντά (πάλι καλά) και την έσβησαν!

Τρίτη φωτιά ~και η πιο μυστήρια... Στο ύψωμα, πίσω από ένα εργοστάσιο που υπάρχει, ξαφνικά πάλι γύρω στις 4,30 καπνός και φλόγες! με τον αέρα να τη "σπρώχνει" προς το μουσικό γυμνάσιο και μια άλλη "σταλιά" πράσινου που έχει απομείνει από την άλλη πλευρά του οικισμού... αμέσως κινητοποίηση και τηλεφωνήματα... πετάει ο αδελφός μου δυο φτυάρια στ' αμάξι και φεύγει πάλι από τους πρώτους για να κάνει ό,τι μπορεί εκεί... μετά ακολουθούν ο πατέρας μου, άλλοι γείτονες, καθώς και ο καλός μου... Στο μεταξύ έχουν ειδοποιηθεί όλοι και μετά από λίγο φτάνουν πυροσβεστικές, τα οχήματα του δήμου και 2 αεροπλάνα (που ευτυχώς ήταν στον αέρα για άλλη πυρκαγιά και έτσι ήρθαν μέσα σε σκάρτα 10λεπτα) και μετά από λίγο ένα ελικόπτερο... Το μεγαλύτερο ευτύχημα ήταν ότι εκείνη την ημέρα δε φύσαγε τόσο πολύ σαν τις προηγούμενες μέρες, αλλιώς.... ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω..... τα δυο αεροπλάνα μετά από κάποιους αναγνωριστικούς κύκλους (γιατί πλέον υπήρχε αρκετός κόσμος στο έδαφος κοντά στη φωτιά, χώρια οι πόσοι πυροσβέστες, αλλά και σπίτια γύρω γύρω) ρίχνουν το νερό με μαθηματική ακρίβεια στις φλόγες... Ειδικά ο ένας ο πιλότος το κατέβαζε τόσο πολύ το αεροπλάνο που εμείς τρομάξαμε για τη ζωή του! Να’ ναι καλά αυτός ο Άνθρωπος, όπου και αν είναι! Μετά από αυτές τις ρίψεις, κάτι έχει αρχίσει να γίνεται... και τότε... έρχεται το ελικόπτερο (μη με ρωτήστε αν ήταν Απάτσι ή Σινούκ ,λίγη άξια έχει... μάννα εξ ουρανού ήταν! έτσι το είδαμε ..) και ρίχνει 3 φόρες νερό στη φωτιά, λες και έριχνε βρε παιδί μου με τη μάνικα ακριβώς από πάνω από τις φλόγες.... τέτοια ακρίβεια! ε αυτό ήταν!!! η φωτιά είχε ηττηθεί κατά κράτος και στη "γέννηση" της!!!! Αφού κοντέψαμε να τον χειροκροτήσουμε τον πιλότο! μετά έμειναν οι πυροσβέστες να σβήνουν τις μικροεστίες που είχαν μείνει... όμως ο πατέρας μου, ο όποιος είχε πάει να ελέγξει ένα χωματόδρομο, που τον ξέρουμε μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι, για να δει αν είναι καλός και να στείλει τις πυροσβεστικές από εκεί, έτσι ώστε να βγουν πιο κοντά στη φωτιά, γλίστρησε στα νεροφαγώματα του δρόμου και αν δεν ήταν το συρματόπλεγμα ενός οικόπεδου θα έπαιρνε τούμπες με το αμάξι στην πλαγιά... χωριά που αν γύριζε η φωτιά ίσως και να τον έκλεινε εκεί... τελικά ευτυχώς, όταν όλα πήγαιναν καλύτερα, πήγε ένας γείτονας με ένα 4*4 και τον τράβηξε... να'χαμε και αλλά μετά.... τέλος πάντων όλα πήγαν καλά.... και αυτή τη φορά... μέχρι πότε?

Φωτογραφίες από το κινητό...

και κάποιες παλαιότερες από τη φωτιά στα Γλυκά Νερά (από ταράτσα τραβηγμένες)

και ρωτάω... υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσουν τα παραπάνω θεάματα???? δε ματώνουν οι ψυχές τους βλέποντας αυτά???

Σήμερα ζέστη δεν έχει, αλλά φυσάει πολύ! Έτσι θα’ ναι μου φαίνεται τα πράγματα… Ή θα έχει ζέστη ή θα φυσάει με κίνδυνο για φωτιές… και μετά μου λέει ο Νίκος να μην είμαι κάθε 3 και λίγο έξω να ελέγχω, μήπως δω τίποτα... μια σταλιά πράσινο έμεινε... μια σταλιά ρε γμτ....