Η ώρα του παιδιού...

Γυρίσαμε! ήταν πολύ όμορφα.. οι διαπιστώσεις και οι εντυπώσεις σε ανάρτηση αύριο...

για την ώρα...

Μου τα έστειλαν με email.... άντε να γελάσουμε λιγάκι όσοι είμαστε στην καυτή Αθήνα!!! εσείς οι υπόλοιποι να κάνετε και καμιά βουτιά και για μας ναι???



blogoτσαρκα αύριο με τον καφέ!!!!

Φε-φε-φευγουμε!!!!

Επιτέλους φεύγουμε!!! Για ολιγοήμερες (λέγε με 1 βδομάδα) διακοπές!!! Οδηγίες γιατρού: στάση ανά μια ώρα για περπάτημα 10 λεπτών! βασικά με την εγκυμοσύνη έτσι και αλλιώς θα σταμάταγα για επίσκεψη εκεί που και ο βασιλιάς πάει μόνος του... απαπα τι ειν' τούτο!!! να κάνω ένα βράδυ σερί ύπνο και τι στον κόσμο! πιο χαρούμενος από όλους είναι ο Νίκος που επιτέλους δε θα πάρω τη μισή ντουλάπα μαζί μου~ γιατί πολύ απλά δε μου κάνουν τα ρούχα!!! οπότε θα περιοριστώ σε ένα σακβουαγιάζ με λίγες αλλαξιές! αναπιστέφταμπλ!!! αυτό και αν είναι για φωτογραφία! ένα ψιλο-άγχος το'χω για το πώς θα σκάσω μύτη με την κοιλιά στην παραλία.. αλλά σκασίλα μου! πλέον συνήθισα να με κοιτάνε στην κοιλιά... έτσι και αλλιώς πάντα κάτι τράβαγε τα βλέμματα πάνω μου!! (λέμε και καμιά βλακεία να περάσει η ώρα... μην τα παίρνετε της μετρητοίς :D )



Σας ασπάζομαι σταυρωτά μέχρι την επόμενη φορά που θα τα ξαναπούμε!!!! Α, και αν δείτε καμιά παλαβή με την κοιλιά ναααα, να κάνει χαζομαρούλες στην παραλία Καλογριάς (ο Νίκος θέλει να πάρουμε και τις ρακέτες μαζί!) μην το σκέφτεστε καθόλου! Ξέρετε ποια θα είναι....

κοιλιά "δανεισμένη" από το ίντερνετ...

Καλές βουτιές σε όλους και όλες μέχρι την επόμενη φορά που θα τα ξαναπούμε!!!

Νέα από το γιατρό...

Πήγαμε χτες στο γιατρό για την καθιερωμένη μηνιαία επίσκεψη... κάθε φορά με πιάνει ένα άγχος ότι θα βρει κάτι να μου πει πως δεν είναι καλά.... παραδόξως δεν είχε κόσμο στην αναμονή... (δείγμα ότι πλέον καλοκαίριασε!) καταφέραμε να μπούμε μετά από 40 λεπτά αναμονής περίπου... "καλό σημάδι αυτό!" σκέφτηκα! και....

Η μικρή είναι πολύ καλά! (ουφ!) αλλά είναι τεράστια...(Παναγία μου!) στις μετρήσεις που έκανε στο πόδι της σε όλες βγήκε από 1,5 βδομάδα ως 3 βδομάδες μπροστά.... τελικά μας είπε ότι είναι γύρω στις 2 βδομάδες μπροστά... και ότι τα γόνατά της είναι κοντά στο στομάχι μου κοντά και γι' αυτό με τις κλωτσιές μου πιέζουν το διάφραγμα και δεν μπορώ να αναπνεύσω ώρες ώρες... Κάποια στιγμή κατάφερα να ξεπεράσω το αρχικό σοκ,σαν άκουσα το γιατρό να λέει "καλέ είναι τεράστιο το μωρό!" και τον ρώτησα "και πόση θα βγει?" ... και η απάντηση του γιατρού "αν συνεχίσει έτσι πολύ μεγάλη, αλλά μπορεί τον άλλο μήνα να μην πάρει τόσο..." και η χαζή ερώτηση της ανίδεης μέλλουσας μαμάς "υπάρχει κάτι να κάνω για να μη μεγαλώνει με τέτοιους ρυθμούς?" πέρα από το γέλιο του γιατρού η απάντηση του ήταν αναμενόμενη "όχι! αφού ούτε σάκχαρο δεν έχεις (συνήθως γύρω στο 70-78), η καμπύλη σακχάρου βγήκε καλή δεν υπάρχει κάτι... απλά το μωρό μπορεί να έχει γονίδια να βγει ψηλό, εξάλλου και σεις είστε ψηλοί" σκέψη μετά από λίγο... "αυτό ήταν για να μου χρυσώσει το χάπι ότι είμαι λίγο πιο large από το μινιατούρα? (πώς το έφερα πάλι!!)"

και φεύγοντας είπε τη θεϊκή ατάκα κάνοντας και τον μπαμπά μας να χαρεί, καθώς είναι ολυμπιακάκιας... "ε, εντάξει το πολύ πολύ να φέρεις στον κόσμο το θηλυκό Μίλκοβιτς!" καθότι και φανατικός με το βόλεϋ ο γιατρός και ολυμπιακός (νομίζω)... τώρα αυτό γιατρέ το' πες για καλό???? ο Μίλκοβιτς έχει ύψος 2.06 μ!!! πλάκα μου κάνεις????

πού θα χωρέσει όλο αυτό γιατρέεεεεεε???? Ε? ε?

"Θερμά επεισόδια"

Δεν το κουνάω... δεν το κουνάω.... Σαν τα σαλιγκάρια εμφανίζομαι και γω... Το πρωί πρωί με τη δροσιά και το βραδάκι σαν "μαλακώσει" η ζέστη για να κάνω τις όποιες εξωτερικές μου δουλειές ή καμιά βόλτα με τα πόδια τριγύρω... Ομολογώ ότι είμαι σχεδόν συνέχεια με το κλιματιστικό! (έχω τρομερές οικολογικές τύψεις) Δε θέλω να δω το λογαριασμό της ΔΕΗ όταν θα έρθει... θα τον παραδώσω στον καλό μου με κλειστό το φάκελο! ας είναι και το δώρο για τα γενέθλια μου αυτό, δε με πειράζει! Αφού δεν αντέχω τη ζέστη!!! Δεν ξεμυτίζω από το σπίτι... Μόνο να, που ανοίγω κάποιες (μπόλικες) φορές την πόρτα και κοιτάω μήπως δω κανα καπνό τριγύρω... Ανεβαίνω και στην ταράτσα αν κάτι μου μυρίσει να δω τι τρέχει... Ο Νίκος με κοροϊδεύει γι' αυτό... "θα σου πάρω κιάλια και θα σου βάλω και μια ομπρέλα να ελέγχεις την περιοχή! Δασοφύλακα μου εσύ" μου λέει (βασικά τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι κακή ιδέα! θα γλιτώσω και τα ανεβοκατεβάσματα στην ταράτσα!) Πώς να μην κάνω έτσι όμως? Ε? 3 μας "μπουμπούνισαν" μέσα σε λίγες μέρες...

Το χρονικό....

Η πρώτη φωτιά ξεκίνησε από κάτι ξύλινες καρότσες που έχει ένας "καλός γείτονας" που "εκτρέφει (?)" άλογα... Ανάμεσα σε σπίτια, δίπλα σε πεύκα... Αυτός ο τύπος δεν έχω καταλάβει ακόμα, γιατί δεν έχει φάει τουλάχιστον πρόστιμο... Αφού έχει καταπατήσει το δρόμο για να βάλει τα των αλόγων, έχει μπάλες άχυρου στοιβαγμένες σε ξένο οικόπεδο και δίπλα στο δρόμο, έχει τα άλογα και τα γαϊδουράκια να βοσκάν χύμα στο δρόμο και τα περιττώματα τους να "βρωμάνε" από μακριά... Έχουν γίνει προσπάθειες (καταγγελίες) μπας και τον μαζέψει το υγειονομικό ή άλλη υπηρεσία του δήμου ή της νομαρχίας αλλά.... αλλά.... " Ήλθον, είδον και απήλθον!" που λένε... κατάλαβες? κατάλαβα να λες... Τέλος πάντων, ας είναι καλά κάποιοι κάτοικοι της περιοχής που έτρεξαν και έσωσαν την κατάσταση! και φυσικά να'ναι καλά οι πυροσβέστες που έσπευσαν και τα κατάφεραν να την "μαντρώσουν" πριν να φτάσουμε να τρέχουμε και να μη φτάνουμε... (τελικά το ότι έχουμε πυροσβεστικό σταθμό στην περιοχή μας είναι πολύ σημαντική υπόθεση, αφού μέσα σε 5-10 λεπτά ήταν κοντά μας και τις 3 φόρες φέτος!)

αν ξαναφτιάξουν το λινκ στην τοπική εφημερίδα θα τα διαβάσετε καλύτερα!

http://www.neologos.gr (πρώτο θέμα 62ο φύλλο)

Δεύτερη φωτιά... Είναι δυνατόν μια μέρα, με πολύ δυνατό αέρα και ανακοινώσεις από την Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς, να πάει κάποιος να κάψει χόρτα στο οικόπεδο του???? ε ναι! και όμως το έκαναν και αυτό! Τουλάχιστον έτσι ακούσαμε γιατί οπτική επαφή με το σημείο που ξεκίνησε η φωτιά δεν είχαμε... ήταν οριακά πίσω από το λόφο του πανοράματος...και ξαφνικά ένα μεσημέρι (πάντα γύρω στις 4-5) βλέπουμε καπνό στο Πανόραμα... που δεν απέχουμε και πολύ από τον οικισμό αυτό... και ο αέρας να’ ναι προς τη μεριά μας...αμέσως τηλεφωνήματα, κινητοποίηση και τελικά ευτυχώς πάλι την πρόλαβαν! Αν και κάποιες πυροσβεστικές πήγαν αρχικά χωρίς νερό για να γεμίσουν από τον κρουνό που υπάρχει στον οικισμό ~ο όποιος όμως δεν έβγαζε στάλα νερό!!!! όποτε πήγαν και πήραν από τον κρουνό που είναι στη βιανεξ, στη λεωφόρο που είναι &κοντά (πάλι καλά) και την έσβησαν!

Τρίτη φωτιά ~και η πιο μυστήρια... Στο ύψωμα, πίσω από ένα εργοστάσιο που υπάρχει, ξαφνικά πάλι γύρω στις 4,30 καπνός και φλόγες! με τον αέρα να τη "σπρώχνει" προς το μουσικό γυμνάσιο και μια άλλη "σταλιά" πράσινου που έχει απομείνει από την άλλη πλευρά του οικισμού... αμέσως κινητοποίηση και τηλεφωνήματα... πετάει ο αδελφός μου δυο φτυάρια στ' αμάξι και φεύγει πάλι από τους πρώτους για να κάνει ό,τι μπορεί εκεί... μετά ακολουθούν ο πατέρας μου, άλλοι γείτονες, καθώς και ο καλός μου... Στο μεταξύ έχουν ειδοποιηθεί όλοι και μετά από λίγο φτάνουν πυροσβεστικές, τα οχήματα του δήμου και 2 αεροπλάνα (που ευτυχώς ήταν στον αέρα για άλλη πυρκαγιά και έτσι ήρθαν μέσα σε σκάρτα 10λεπτα) και μετά από λίγο ένα ελικόπτερο... Το μεγαλύτερο ευτύχημα ήταν ότι εκείνη την ημέρα δε φύσαγε τόσο πολύ σαν τις προηγούμενες μέρες, αλλιώς.... ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω..... τα δυο αεροπλάνα μετά από κάποιους αναγνωριστικούς κύκλους (γιατί πλέον υπήρχε αρκετός κόσμος στο έδαφος κοντά στη φωτιά, χώρια οι πόσοι πυροσβέστες, αλλά και σπίτια γύρω γύρω) ρίχνουν το νερό με μαθηματική ακρίβεια στις φλόγες... Ειδικά ο ένας ο πιλότος το κατέβαζε τόσο πολύ το αεροπλάνο που εμείς τρομάξαμε για τη ζωή του! Να’ ναι καλά αυτός ο Άνθρωπος, όπου και αν είναι! Μετά από αυτές τις ρίψεις, κάτι έχει αρχίσει να γίνεται... και τότε... έρχεται το ελικόπτερο (μη με ρωτήστε αν ήταν Απάτσι ή Σινούκ ,λίγη άξια έχει... μάννα εξ ουρανού ήταν! έτσι το είδαμε ..) και ρίχνει 3 φόρες νερό στη φωτιά, λες και έριχνε βρε παιδί μου με τη μάνικα ακριβώς από πάνω από τις φλόγες.... τέτοια ακρίβεια! ε αυτό ήταν!!! η φωτιά είχε ηττηθεί κατά κράτος και στη "γέννηση" της!!!! Αφού κοντέψαμε να τον χειροκροτήσουμε τον πιλότο! μετά έμειναν οι πυροσβέστες να σβήνουν τις μικροεστίες που είχαν μείνει... όμως ο πατέρας μου, ο όποιος είχε πάει να ελέγξει ένα χωματόδρομο, που τον ξέρουμε μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι, για να δει αν είναι καλός και να στείλει τις πυροσβεστικές από εκεί, έτσι ώστε να βγουν πιο κοντά στη φωτιά, γλίστρησε στα νεροφαγώματα του δρόμου και αν δεν ήταν το συρματόπλεγμα ενός οικόπεδου θα έπαιρνε τούμπες με το αμάξι στην πλαγιά... χωριά που αν γύριζε η φωτιά ίσως και να τον έκλεινε εκεί... τελικά ευτυχώς, όταν όλα πήγαιναν καλύτερα, πήγε ένας γείτονας με ένα 4*4 και τον τράβηξε... να'χαμε και αλλά μετά.... τέλος πάντων όλα πήγαν καλά.... και αυτή τη φορά... μέχρι πότε?

Φωτογραφίες από το κινητό...

και κάποιες παλαιότερες από τη φωτιά στα Γλυκά Νερά (από ταράτσα τραβηγμένες)

και ρωτάω... υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσουν τα παραπάνω θεάματα???? δε ματώνουν οι ψυχές τους βλέποντας αυτά???

Σήμερα ζέστη δεν έχει, αλλά φυσάει πολύ! Έτσι θα’ ναι μου φαίνεται τα πράγματα… Ή θα έχει ζέστη ή θα φυσάει με κίνδυνο για φωτιές… και μετά μου λέει ο Νίκος να μην είμαι κάθε 3 και λίγο έξω να ελέγχω, μήπως δω τίποτα... μια σταλιά πράσινο έμεινε... μια σταλιά ρε γμτ....

Να΄μαστε πάλι εδώ Ανδρέα! (όπως λέει και το άσμα...)

Και ναι! Συμβαίνουν θαύματα! Έχω πάλι ίντερνετ!!! "Φυσικά" η 4νετ κατάφερε να κάνει το θαύμα της, ακόμα και την τελευταία στιγμή!!! Αντί να δώσει για διακοπή μόνο τη γραμμή adsl που είχαμε σ' αυτούς, έδωσε διακοπή 2play, οπότε μείναμε και μια μέρα χωρίς σταθερό εξαιτίας τους!!! Μετά σου λένε....
άντε ας μην γκρινιάζω άλλο γι'αυτό θέμα! Θέλω να ελπίζω ότι η altec θα είναι σαφώς καλύτερη και αξιόπιστη πάνω από όλα!!!!

Ακόμα δεν έχω αξιωθεί να "περάσω τσάρκα"... αλλά θα γίνει εντός της ημέρας και όσους δεν προλάβω θα "περάσω για καφέ" αύριο!!! (ουφ! ξέχασα να γράφω, που λέει ο λόγος! τα δάχτυλα μου προσπαθούν να ξετρυπώσουν που κρύβονται τα γράμματα στο πληκτρολόγιο...)

Όπως φαντάζομαι κάποιοι από εσάς θα είναι ήδη σε κάποια παραλία απολαμβάνοντας την ελληνική θάλασσα! Κάντε μια βουτιά και για μένα βρεεεεε!!! Εμείς, αν τα καταφέρουμε, θα φύγουμε 1 βδομάδα τέλη Ιουλίου και 1 βδομάδα τέλη Αυγούστου!!! άντε να δούμε!!!

Νέα εν συντομία...
Είμαστε όλοι καλά!!! Άνθρωποι και σκυλιά!!! Τώρα βέβαια είχαμε 3 φωτιές στην περιοχή μας, αλλά τα καταφέραμε και πάλι!!! Θα ακολουθήσουν φωτογραφίες από τις 2, με λήψη από το κινητό. Να'ναι καλά πάντως όλοι οι πυροσβέστες όλου του κόσμου... και ειδικά οι πιλότοι των πυροσβεστικών αεροπλάνων και ελικοπτέρων! Στη μια φωτιά αν δεν ήταν αυτοί, ίσως να τρέχαμε και να μη φτάναμε!!!!

Ο Σπίθας μας έχει μεγαλώσει πολύ και θα μεγαλώσει και άλλο τόσο από ό,τι μας λένε!!! Σε λίγο να δω τι θα τρώει.. Προς το παρόν του φτάνει δεν του φτάνει η 30κιλη σακούλα ξηρής τροφής για να περάσει το μήνα!!!! Και έχει και μια μανία να χύνει το νερό του κάθε 3 και λίγο!!! Ουφ! (ξανά!)

(Πριν από κάποιους μήνες είναι αυτή η φωτογραφία! Έχει μεγαλώσει αρκετά από τότε. Αν καταφέρω θα τον "στήσω" για μια νέα...)

Ο Λάρυ είναι στους γονείς μου~ εκεί μένει άλλωστε, και κάθε φορά που τον βλέπω μου φαίνεται όλο και πιο όμορφος! (ακολουθεί δροσιστική φωτογραφία...)


Τα νέα τα υπόλοιπα!!! Κατάφερα να κολλήσω και γω την ίωση της εποχής (χιχι! γελάκι πονηρό!) Μέσα σε όλο αυτό το baby boom δεν κατάφερα να μείνω απ' έξω! (νοκ, νοκ! χτύπημα ξύλου! ευτυχώωωως!!!) Έτσι κατά Οκτώβρη μερια ~ πρώτα ο Θεός~ θα έχουμε κοντά μας.... την κορούλα μας!!!!! (όλεεεεεεεεεεεεεεε!) μέχρι στιγμής πέρα από κάποιες εμφανίσεις σε υπερήχους και κάποιες κλωτσιές ή "μπουνιές " που μου "δίνει", άλλη επικοινωνία δεν κρατάει μαζί μας! Ας είναι! Έτσι είναι η σημερινή νεολαία!!! Πάντως όλα βαίνουν αισίως προς το ευτυχές γεγονός και αν είχε και λιγότερη ζέστη~ παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των κλιματιστικών~ θα ήταν ακόμα καλύτερα!!!!
(φωτογραφία από υπέρηχο δεν έχει, γιατί δε δουλεύει το scanner! Θα προσπαθήσω να βγάλω μια με το κινητό τα φιλμάκια.)

Ουφ! Σας αφήνω για τώρα! Η καρέκλα του υπολογιστή δε με "σηκώνει" για πολλή ώρα! (και δεν είναι λόγω κιλών νταξ'????)

Φιλάκιαααααααααααααααααααααααααααα

Ενημέρωση...

Αγαπημένοι μου φιλοι και φιλες,

Δε χαθηκα ξανα! Απλα απο μια @#$% ενος υπαλληλου της μεγαλης εταιριας που ηταν ο παροχος μου στο ιντερνετ (αλλαξε τις ρυθμισεις κατα την αναβαθμιση της γραμμης μου απο ρυθμισεις για pstn γραμμη σε ρυθμισεις για isdn γραμμη ~ακομα δεν καταλαβα το γιατι!~ με αποτελεσμα να με "πεταξει" εξω το συστημα και να περιμενω για να εχω πρτα σα να εκανα νεα αιτηση για νεα γραμμη ιντερνετ), δεν εχω ιντερνετ απο τις 26/05! το χειροτερο? θα ξαναειχα μετα τις 23/06!!!! ομως πλεον εκανα αιτηση για καταγγελια συμβασης~και να μου ζητανε και να πληρωσω το penalty διακοπης, ανεξαρτητα αν η ολη ταλαιπωρια προκληθηκε απο αυτους τους @#$%^!

(θα σας τα πω ολα οταν καταφερω να ξεμπερδεψω με το καλο... προς το παρον αναλωνομαι σε διαρκη τηλεφωνηματα στο 13831 και 2119559000, εχοντας μιλησει με τους μισους υπαλληλους της 4νετ! χωρις φυσικα να εχω βγαλει ακρη ακομα και φυσικοτατα (!) μετα απο πολυωρες αναμονες!!!)

Ειμαι καλα...Πολυ καλα!!! θα τα πουμε ξανα, ελπιζω, προς το τελος του μηνα οταν εχω το νεο μου παροχο και φυσικα τη νεα μου συνδεση ιντερνετ!

Σας φιλω! Να περνατε καλα!

Ειρηνη


Υ.Γ. Τωρα μπηκα απο τη γραμμη του αδερφου και σας γραφω.... Απο τη δουλεια δυστυχως δεν μπορω να μπαινω στο σπιτικο μου...

Ένας χρόνος…

Ένας χρόνος χωρίς την Αμαλία... Εύχομαι από εκεί ψηλά που μας βλέπει να μη στενοχωριέται περισσότερο με αυτά που έχουν ή δεν έχουν γίνει (κυρίως) από τότε... Αρκετά βασανίστηκε εδώ… Ας ηρεμήσει τουλάχιστον εκεί πάνω...

Δανείζομαι αυτό από το κείμενο για τη νέα διαμαρτυρία την 1^η Ιουνίου 2008

25.05.07: Η Αμαλία Καλυβίνου πεθαίνει μετά από απίστευτη ταλαιπωρία στα χέρια του Ε.Σ.Υ.

Η οργή όλων μας ξεχειλίζει. Όπως και η Αμαλία, ευγνωμονούμε τους γιατρούς εκείνους που υπερβάλλουν εαυτόν και τιμώντας το λειτούργημά τους σώζουν ζωές. Αλλά όπως κι εκείνη, θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο "ΟΧΙ!" σε κάθε γιατρό που απαιτεί φακελάκι και σε κάθε γραφειοκρατικό κώλυμα που μας στερεί την ισότιμη, έγκαιρη και ολοκληρωμένη περίθαλψη.

Και θα τελειώσω με κάτι που είχε αναφέρει η Αμαλία στο δικό της blog…

Κλείνοντας, θα ήθελα να πω μια φράση του γιατρού του Ανευλαβή, που για κάποιο λόγο τριγυρίζει απ' το πρωί στο κεφάλι μου "Είτε δώσεις φακελάκι είτε δε δώσεις, την ίδια δουλειά ξέρει να σου κάνει ο γιατρός"

Οπότε ας το κρατάμε αυτό στο μυαλό μας… Ειδικά όλοι εμείς οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία από όποιο πόστο και αν υπηρετούμε τον άνθρωπο και ειδικά στην πιο δύσκολη στιγμή του, μες στον πόνο του!

Καλώς σας ξαναβρίσκω φίλοι μου! (και το εννοώ!) Τα νέα μου προσεχώς... Είναι πολλά και δόξα τω Θεώ καλά!

Δεν είναι όλα τα δάκτυλα ίδια κυρία μου!!!!

το διάβαζα και δεν το πίστευα....

Μικρή... ανθολογία των μπλογκ

Oι μπλόγκερ δεν θέλουν να δουν το βίντεο του Ζαχόπουλου, οι μπλόγκερ απαιτούν δεντροφύτευση της Πάρνηθας τώρα, οι μπλόγκερ διεκδικούν εφαρμογή του διευρυμένου ωραρίου στο μετρό. Ποιοι είναι λοιπόν οι μπλόγκερ με τα τόσο ανομοιογενή αιτήματα;

Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 100 εκατομμύρια μπλογκ σε όλο τον κόσμο, εκ των οποίων 15 εκατομμύρια ενεργά. Στην Ιαπωνία τα ανενεργά ή εγκαταλελειμμένα μπλογκ ονομάζονται «ισικόρο», δηλαδή βοτσαλάκια. Αν και υπήρχαν πρόγονοι του μπλογκ από τη δεκαετία του ’80 με τη μορφή δικτυακών ημερολογίων, newsletter κ.λπ., η λέξη μπλογκ καθαυτή γεννήθηκε το 1999 και στα αγγλικά χρησιμοποιείται είτε ως ουσιαστικό είτε ως ρήμα. Υπάρχουν μπλογκ πολιτικά, επιστημονικά, τεχνολογικά, φωτογραφικά και χιλιάδες άλλα είδη. Ορισμένοι μπλογκάρουν κατά μόνας και άλλοι σε ομάδες.

Κάθε εφημερίδα ή περιοδικό που σέβεται τον εαυτό του έχει ορισμένους ρεπόρτερ ή κριτικούς που διαθέτουν μπλογκ, αναμεσά τους, οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ο «Γκάρντιαν», το «Νιου Γιόρκερ» και φυσικά η «Καθημερινή». Κάθε άθλημα, κάθε πόλεμος, κάθε τυφώνας γεννάει μια νέα φουρνιά μπλόγκερ, οι οποίοι ενίοτε ξεπερνούν σε εγκυρότητα και ταχύτητα τα συμβατικά ΜΜΕ, επισημαίνει σε πρόσφατο άρθρο του το New York Review of Books. Για την όπερα μπορεί κανείς να διαβάσει το Sieglinde’s Diaries ή το My Favorite Intermissions, που συντάσσεται από τακτικούς επισκέπτες της Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης ή ακόμη το Opera Chic με έδρα το Μιλάνο, το οποίο παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στη Σκάλα. Για το Ιράκ υπάρχουν μπλογκ που γράφονται από Ιρακινούς μπλόγκερ, Αμερικανούς στρατιώτες ή ακαδημαϊκούς, όπως το Informed Comment του Χουάν Κόουλ, που αναλύει και μεταδίδει νέα από το μέτωπο. Το ενδιαφέρον στοιχείο των μπλογκ είναι ο τρόπος γραφής, η αμεσότητα και οι νεολογισμοί, που προκύπτουν από την τεχνολογική αργκό. Είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί κανείς τους μπλόγκερ που επενδύουν τα γραπτά τους με μουσική υπόκρουση, βιντεάκια και links, τα οποία παραπέμπουν απευθείας τον χρήστη σε άλλες πηγές. Οσο για το στυλ γραψίματος, είναι ελλειπτικό, χωρίς σημεία στίξης. Μοιάζει με προφορικό λόγο και τα συναισθήματα ενίοτε περιγράφονται με σύμβολα όπως :-) ή :-( (που υποδηλώνουν χαρά και λύπη αντίστοιχα).

Ορισμένες φορές οι μπλόγκερ δεν γράφουν πρωτότυπα πράγματα, λειτουργούν καπως σαν επιμελητές, επιλέγοντας αξιοπρόσεκτα κείμενα και προσθέτοντας πνευματώδη σχόλια. Συνήθως οι άνθρωποι που διαθέτουν μπλογκ προσπαθούν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και να συνδεθούν με όσο το δυνατόν περισσότερα μπλογκ. Η δημοτικότητα ενός μπλογκ μπορεί να αποτιμηθεί με βάση τη συχνότητα με την οποία εμφανίζεται στα links άλλων μπλογκ ή ιστοσελίδων.

Για να κατακτήσουν λοιπόν τη δόξα στον κυβερνοχώρο, οι μπλόγκερ δοκιμάζουν τα πάντα, σκορπούν φήμες, διαδίδουν ψεύδη, δημιουργούν τεχνητές αντιπαραθέσεις, κατασκευάζουν ανύπαρκτα πρόσωπα και μεταδίδουν τα πλέον εξωφρενικά βίντεο, διεκδικώντας επάξια τον τίτλο των ιερόδουλων του κυβερνοχώρου. Το 2005 μία πρώην κάλλιτεχνις του στριπ τιζ από τη Μινεσότα και δεινή μπλόγκερ έγραψε ένα επιτυχημένο βιβλίο. Φέτος, το σενάριο της ταινίας «Τζούνο», που παίζεται αυτές τις μέρες και στους αθηναϊκούς κινηματογράφους.

από την καθημερινή... 07/02/2008

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_167424_07/02/2008_258371

Σαν σήμερα...

Σαν σήμερα

το 1825... καταδικάζεται και φυλακίζεται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

φωτογραφίες από την εξόρμηση στο Ναύπλιο.... (τραβηγμένες με το κινητό δυστυχώς)



το αναφέρω, γιατί πάντα μου έκανε εντύπωση πόσο εύκολα ξεχνάμε ως λαός!!! και αυτό το γεγονός πάντα μου προκαλούσε έκπληξη και αγανάκτηση!

όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες εδώ

(θα ανεβάσω τα νέα από το Ναύπλιο... I promise! απλά έχω ιδιαίτερα τρεξίματα αυτήν την περίοδο γμτ!)

ΑΑΑΑΑ αύριο θα πάμε στο tablo!!!!!!




αχ μακάρι να μην είναι πατάτα σαν τον αλλον!

συγγνώμη που δεν περνάω από τα σπιτικά σας, αλλά έχω γμτ λίγο χρόνο "δικό μου"... θα επανορθώσω σύντομα όμως! το υπόσχομαι!!!

Σκέψεις ενός απλού ανθρώπου πάνω από όλα! (μέρος Ι )

Διάβασα αυτή την είδηση... ότι τιμωρήθηκε ο Κασναφέρης με ένα μήνα αποκλεισμό από τις αθλητικές εκδηλώσεις λόγω της αποχώρησής του από το γήπεδο εν μέσω υβριστικών συνθημάτων και μάλιστα είχε παραπεμφθεί για "δυσφήμιση του αθλήματος"!!!! Δεν έχω παρακολουθήσει ακριβώς τη σκηνή από το γήπεδο αλλά έχω να πω τούτο...

Είναι κάποιες φορές που και οι διαιτητές θα φτάνουν στα όριά τους ως άνθρωποι! Γιατί αυτό ακριβώς ξεχνάνε (?) οι όποιοι φίλαθλοι (που δεν είναι)! Ότι βρε άνθρωπε μέσα σε αυτή τη στολή του διαιτητή υπάρχει ένας άνθρωπος! Με μυαλό, με καρδιά, με συναισθήματα! με τα σωστά του και τα λάθη του! με τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του! Δεν καταλαβαίνω γιατί το όποιο λάθος ανάγεται πάντα σε σκοπιμότητα! Δηλαδή αν βάλουμε τον όποιον @@##$%^& από την κερκίδα να σφυρίζει, θα τα βλέπει πάντα όλα??? Αποκλείεται να του ξεφύγει το οτιδήποτε? (και δε μιλώ μόνο για το ποδόσφαιρο να το διευκρινίσω...) Γιατί στο διαιτητή δε συγχωρείται ποτέ τίποτα! Αν θυμάμαι καλά όμως μόνο ο πάπας έχει το αλάθητο από τους κοινούς θνητούς! οι υπόλοιποι έχουν δικαίωμα στα λάθη! δε μιλάω για τις περιπτώσεις που σκόπιμα μπορεί να γίνεται η να μη γίνεται το οτιδήποτε... (αυτές τις καταλαβαίνει ο καθένας!) μιλάω για τις περισσότερες~ έτσι θέλω να πιστεύω... που σε ένα ανοιγοκλείσιμο του ματιού θα χάσεις τη λεπτομέρεια... και τότε αρχίζουν τα γαλλικά! το τι ακούει η μάνα σου, ο πατέρας σου και όλο σου το σόι δε λέγεται! το τι απειλές μπορείς να ακούσεις για τη σωματική σου ακεραιότητα δεν μπορούν να περιγραφούν...

θα μου πεις τι σοι ανθρωποι ειναι αυτοι~ οι διαιτητες που μπαινουν στη διαδικασια αυτη? το να ρισκαρουν δηλαδή κάθε στιγμή να ακουσουν τα σχολιανα τους! απλοί ανθρωποι ειναι που γουσταρουν αυτό που κάνουν! που πονανε το αθλημα, που προσπαθούν και αυτοί με τον τροπο τους να συμβάλλουν στη διάδοση του οποιου αθλήματος και γενικότερα του αθλητισμού... έτσι θελω να πιστευω τουλαχιστον... ότι ετσι ειναι!απλά κάποιες φορές φτάνουν και αυτοί στα όριά τους! γιατί πόση υπομονή να κάνεις όταν συμβαίνουν οοοολα αυτά? που έρχεται ο καθένας και σου λέει το μακρύ του και το κοντό του... που αρχίζεις να αναρωτιέσαι "τώρα αν του απαντήσω και γω έτσι, τι θα γίνει?" που παίζεις με τα ορια της υπομονής σου κάθε στιγμή? που όταν φεύγεις κάποιες φορές από το γήπεδο είσαι τόσο εξουθενωμένος ψυχικά, που είσαι ράκος... που χάνεις στιγμές από την προσωπική σου ζωή, γιατι απλά εισαι κουρέλι μετά από τον αγώνα... που αναρωτιέσαι αν τελικά το αξίζει το άθλημα να το περνάς όλο αυτό... υπάρχουν και οι ακόμα πιο δύσκολες στιγμές που φεύγεις από το γήπεδο και κοιτάς συνεχεια πίσω σου, δεξια, αριστερα, που αναρωτιεσαι "αραγε με περιμενει κανεις? μου την εχουν στημενη?" που φοβασαι ακομα και για την ιδια σου τη σωματικη ακεραιοτητα! καποιες φορες (ευχομαι να ειναι ελαχιστες για ολους!) μπορει και να εφυγες απο το γηπεδο συνοδεία κάποιων ~ συνήθως απρόθυμων~ αστυνομικών... οι οποιοι μπορεί και να σου εχουν πετάξει την ακόλουθη απίστευτη ατάκα "αντε προχωρηστε! δε θα περιμενουμε και πολυ! δεν ειμαστε σωματοφυλακες!" λες και συ ως ελληνας φορολογουμενος πολιτης δε δικαιουσαι προστασια αν νιωσεις οτι απειλεισαι... λες και αυτο γινεται καθε μερα!!!

όλα αυτά ομως τα σκέφτεσαι συνήθως για λίγες στιγμές.. γιατι μετα συνειδητοποιείς ότι το αγαπάς αυτό που κάνεις... οτι μπαίνεις σε αυτην για τους πολλούς αδιανόητη "ταλαιπωρία", γιατί απλά το πονάς το άθλημα... αν εξαιρέσεις τους λίγους πολύ υψηλής κατηγορίας που μπορεί και να αμείβονται ικανοποιητικά, σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι το κάνουν, γιατι το γουστάρουν και οχι για την αμοιβή~που συνήθως είναι ιδιαίτερα χαμηλή σε σχεση με το ό,τι δίνεις εσυ! ακόμα ακόμα γιατι προσπαθείς και κατω απο αυτές τις συνθήκες να βελτιωθείς ως άνθρωπος, ως προσωπικότητα... (η υπομονή σου και το στομάχι σου εκπαιδεύονται να αντέχουν σχεδόν τα πάντα!) προσπαθείς να είσαι δίκαιος! να είσαι διαιτητής! να είσαι στη μέση... προσπαθείς να αφήσεις τους αθλητές να ειναι μπροστά στα φωτα και συ να είσαι ο άνθρωπος ο "αθέατος"... θυμάμαι κάπου ειχα ακούσει ότι "ο καλύτερος διαιτητής είναι αυτος που στο τέλος του αγώνα δε θυμάται κανείς εύκολα το όνομά του..." όλο αυτό ονομάζεται the art of refereeing η αλλιώς η τέχνη του σφυρίγματος! Να προωθείς το άθλημα, να είσαι δίκαιος και να κρατάς τις ισορροπίες (ακόμα και όταν πρόκειται για τις δικές σου)....
είμαι σίγουρη ότι κάθε διαιτητής τα έχει σκεφτεί αυτά έστω και μια φορά!
Αθώα? μπορεί...