Απορώ (part 1)

Επιτέλους έχω για 2 ώρες συνεχώς ιντερνετ!!! από την παρασκευή μου έκανε πλακίτσες! έμπαινε για 1 ώρα περίπου και μετά γιοκ για 20 λεπτά! στο περίπου ε? αλλά συνέχεια!!! έκλεινα το ρούτερ ξανάμπαινα και πάλι τα ίδια! μου είχε σπάσει τα νεύρα... και μέσα σε όλα αυτά οι τεχνικοί της 4νετ να μου λένε ότι α.δε φαίνεται να έχει κάτι η γραμμή μου β.να δοκιμάσω να βγάλω όλα τα τηλέφωνα του σπιτιού να δω μήπως κάτι παίζει εκεί και γ.ότι δεν μπορούν να με βοηθήσουν!!! τελικά είπα να κάνω μια τελευταία προσπάθεια σήμερα το απόγευμα ρωτώντας στο inout και όπως όλα δείχνουν μέχρι τούτη τη στιγμή τα παιδιά εκεί-βασικά ό spyrakos μου έλυσε το πρόβλημα!!! συνέδεσα το router με καλώδιο ethernet-γιατί πριν το είχα με usb- με τον υπολογιστή! και ναι!!! από εκείνη τη στιγμή -φτου κακά- όλα πάνε καλά!!! το γράφω αυτό α. για να πω και απο εδώ ένα μεγάλο ευχαριστώ στο spyrako και στο inout που με βοήθησαν β.για να πω ότι τελικά αναρωτιέμαι αν πληρώνω τσάμπα λεφτά στη 4νετ που χώρια που όταν τηλεφωνώ, περιμένω για 15-20 λεπτά, στην καλύτερη περίπτωση, στην αναμονή&που προσωπικά έχω ταλαιπωρηθεί πολύ με λάθος χρεώσεις, μη ουσιαστική εξυπηρέτηση & κάποιες φορές λανθασμένη ενημέρωση... για να μην αναφερθώ στο τι ταχύτητες πληρώνω & τι έχω!!! αλλά το βασικότερο είναι ότι τo γράφω για να εξηγήσω γιατί πάλι είχα να ανεβάσω κάτι τόσες μέρες! ουφ! τα'πα! (βασικά ακόμα νεύρα έχω !)

τσα! να'μαι πάλι εδώ!

Και όμως συμβαίνουν θαύματα! μετά από 2,5 προς 3 μήνες μακριά από υπολογιστή και ίντερνετ το καλό μου το pc αποφάσισε να με λυπηθεί και να μου το κάνει το δώρο!!! αφού πήραμε την τελευταία διαθέσιμη θύρα της περιοχής για το ίντερνετ ("οι επόμενες κανείς δεν ξέρει πότε θα δημιουργηθούν!" κατά τους τεχνικούς του οτε), αφού "χτύπησε ο σκληρός μας" και ευτυχώς δεν σκοτώθηκε - που σημαίνει ότι κατάφερε ένας "γιατρός" να σώσει αρκετά τα αρχεία που είχαμε μέσα, αν και του πήρε κοντά 3 βδομάδες (και να αποτρέψει το επερχόμενο εγκεφαλικό να με βρει) πλέον σουλατσάρουμε στο διαδίκτυο!!! δεν το πιστεύω! χαμογελάω στην αρχική μου σελίδα (google.gr), έχω πατήσει ήδη πόσες αναζητήσεις δίχως λόγο, έχω κάνει μια περαντζάδα από φιλικά sites και τελικά το παραδέχομαι!!! μου έλειψε!!! ένα ψιλο-χοντρο-εθισμό τον έχω τελικά αποκτήσει με το "μωρό μου"... αφού πέρναγα και του έριχνα λοξές ματιές, μέχρι και μούτρα του έκανα που δε λειτουργούσε! τελικά όμως μου έκανε τη χάρη!!! αλλά το ομολογώ! έχω χάσει τη φόρμα μου! θέλω ξανά προπόνηση.. να θυμηθώ που είναι τα γράμματα στο πληκτρολόγιο, να μπορώ να κάνω multitasking ξανά! (λες και έκανα πριν! βρε σεις, λέμε και καμιά χαζομάρα να περνάει η ώρα!) πω πω τα δαχτυλάκια μου σέρνονται στο πληκτρολόγιο! έχω τόσα που θέλω να κάνω... να βρω όλα τα σπιτικά σας και να μάθω τα νέα σας! (φαντάζομαι κάποιοι θα είναι περισσότερο χαζομπαμπάδες πια) να "ξαναπιούμε τον καφέ μας και να τα πούμε".. πω πω θέλω να ανοίξω 800 σελίδες και να τα μάθω όλα μονομιάς! δυστυχώς όμως δε γίνεται... θα το κάνω με ρέγουλα πια.. έχω και το μονάκριβό μου που μου λέει "δεν πιστεύω τώρα που έφτιαξε το pc να αράξεις εκεί?" "ε βρε καλέ μου θα κάτσω λιγάαααακι παραπάνω"... του απαντώ χαμογελώντας! και αυτός καταλαβαίνει... αλλά οι κούτες με τα βιβλία ή τα υπόλοιπα ατακτοποίητα πράγματα που ακόμα είναι μέσα στη μέση του σαλονιού δεν συμμερίζονται τις επιθυμίες μου... σε λίγο τα βιβλία θα αρχίσουν να βγαίνουν και να τακτοποιούνται μόνα τους... πω πω είχα ξεσυνηθίσει τελικά! ουφ!πολλές δουλειές θέλει ένα σπιτικό για να στηθεί πάλι από την αρχή... (σκέφτομαι να γράψω έναν οδηγό αγοράς καναπέδων, σύνθετου κοκ καθώς πλέον έχω γίνει ειδική στα ξύλα, στα υφάσματα, στις κατασκευές... θα τα πούμε μια άλλη φορά όλα αυτά όμως, ναι?)
πω πω μου λείψατε! η παρεούλα η καλή που μου κρατάγατε συντροφιά στις δύσκολες στιγμές στην "απομόνωση"... και αυτό δεν το ξεχνώ! ποτέ! να'στε όλοι καλά και να σας δίνει ο Θεός πάντα όση χαρά μου δίνατε τότε... ρε γμτ αλλιώς το ξεκίνησα και αλλιώς μου βγήκε... άντε μη με πάρουν τα ζουμιά... το σταματώ εδώ... φίλοι μου καλώς σας βρήκα και πάλι! καλό χειμώνα να έχουμε!

κι όμως είμαι ακόμα εδώ...

Αναπνέω άρα υπάρχω... θέλω να πιστεύω ότι όλα τα άσχημα τα έχω αφήσει πίσω μου... θα δείξει σύντομα... αυτό είναι το μόνο σίγουρο... προς το παρόν είμαι στο Λ.Α. (Λεκανοπέδιο Αττικής) και ένας άσχημος κύκλος της ζωής μου, επαγγελματικός κυρίως, θέλω να πιστεύω ότι έκλεισε... θα δείξει όμως... απλά για την ώρα είμαι στη φάση της μετακόμισης που σημαίνει δίχως τηλέφωνο (λόγω μεταφοράς) και δίχως ιντερνετ (λόγω μη κατοχής τηλεφώνου) οπότε δανείστηκα τον υπολογιστή του αδερφού μου να πω ένα "γεια χαρα"... ευελπιστώ ότι με τους ρυθμούς που κινούνται τα πράγματα στην Ελλάδα μας θα έχω ξανά ιντερνετ μέχρι τέλος σεπτεμβρίου... οπότε και θα τα λέμε πάλι συνέχεια... μέχρι τότε θα μπαίνω όσο συχνά μπορώ για να μαθαίνω νέα σας και να λέω τα δικά μου... ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ..για την παρέα... για τις κουβεντούλες μας... για όλα... θα τα ξαναπούμε λογικά προς το τέλος του μήνα... τουλάχιστον όπως τα λέγαμε "παλιά"..σε συχνή βάση...

Να πω ότι απεγκατέστησα αρκετά πράγματα από το σπιτικό μου και εύχομαι να μη βγάζει πάλι "κουλά" μηνύματα όταν μπαίνετε μέσα... αν βγάζει ενημερώστε με... αν και το σκέφτομαι να ξεκινήσω το νέο κύκλο μου επαγγελματικό, προσωπικό (αν και εκεί δεν άλλαξε κάτι απλά είμαι μαζί με τον καλό μου συνέχεια! :) ) και "μπλογκικό" σε άλλη τοποθεσία... και το wordpress φαντάζει αρκετά ελκυστικό...

Να μου ταίζετε τη miss piggy μου...

Ραντεβού στα Νεοπαλλήνεια 2007!

Κλειστό μέχρι...

Το έχω γράψει εδώ, εδώ και εδώ...

Πόσα να αντέξω πια...? Θα το πω... Εύχομαι να χύσετε τα μισά δάκρυα που έχω χύσει εξαιτίας σας... Τα μισά όμως!!!

Όπως μου είπε ο αδερφός μου... λένε πως... "η πιο σκοτεινή ώρα είναι πριν την αυγή..."
μόνο σε αυτό ελπίζω...

θα τα ξαναπούμε...

Δίχως σχόλια...

by gavin penn-crying ballerina






Εκτείνω προς σε τας χείρας μου· η ψυχή μου σε διψά ως γή άνυδρος.

Ποιο 3 να βάλω πρώτο τελικά???

23 Αυγούστου
παγκόσμια ημέρα για την υπενθύμιση του δουλεμπορίου και της κατάργησής του

Σαν σήμερα....

Έγιναν όλα αυτά, αυτά, αυτά και αυτά.
Επίσης για την παγκόσμια ιστορία έχουμε και άλλη version

Στη Γη στις 23 Αυγούστου 1974 συνέβαιναν αυτά, το φεγγάρι έδειχνε κάπως έτσι

ενώ αν είχα γεννηθεί και έμενα στον Άρη σήμερα θα ήμουν 17,5 χρονών...

Ναι ναι καλά το καταλάβατε... σήμερα είναι τα γενέθλιά μου!!! και οκ πέρυσι τη βόλεψα λέγοντας ότι εκ παραδρομής έγραφαν ανάποδα την ηλικία μου (όχι ότι με βόλευε έτσι... :PPPP) φέτος όμως πώς θα το παλέψω??? όχι πείτε μου??? ποιο 3 να βάλω πρώτο???



και για να εξηγηθώ... είμαι γεννημένη την ημέρα που αλλάζει ο λέοντας με την παρθένο... το λεπτό (02.45 νομίζω τα ξημερώματα... θα επιβεβαιωθεί για ααλλη μια φορά από τη μαμά) που αλλάζει ο ωροσκόπος από δίδυμο σε καρκίνο...οπότε είμαι μια τετραχασμένη προσωπικότητα... και αν πιάσεις και το δίδυμο για διπλό...άστα να πάνε!!! πενταχασμένη!!! πολύυυυυ βάρος για έναν άνθρωπο ρε γμτ!!!

τέλος
Celtic astrology: your sign is
Poplar








Aztec astrology: your sign is
Flint (tecpatl)









Egyptian astrology: your sign is
Geb










Chinese astrology: your sign is
Tiger of wood








οπότε έχασα το μέτρημα!!!!


και για να μη λένε και κάποιοι... να και το γλυκό μου!!!

E-E-E-Eρχεται!!!

έρχεται σας λέω έρχεται... ούτε εν τω μέσω της νυκτός ούτε το άλλο καλοκαίρι... σήμερα το απογευματάκι... έκπληξη!!! εισιτήριο επιστροφής δεν έχει βρει.. το πολύ πολύ λέει να φύγει με το καράβι... και κατάστρωμα! (αφού άλλες θέσεις σε αεροπλάνα ή πλοία προς το παρόν δεν υπάρχουν για Κυριακή απόγευμα!) δεν τον νοιάζει λέει... ο μονάκριβός μου έρχεται! για τα γενέθλια μου... επιτέλους μετά από 5 χρόνια θα τα περάσουμε μαζί! το 2003 test event για την ολυμπιάδα (εγώ Αθήνα, αυτός εδώ-στο νησί), 2004 ολυμπιάδα (εγώ πάλι Αθήνα, αυτός πάλι στο νησί), 2005 ετοιμασίες για το κοινό μας ταξίδι στη ζωή (εγώ πάλι Αθήνα, αυτός ακόμα μια φορά στο νησί) και 2006 λόγω δουλειάς (αυτός διορισμένος πλέον στην Αθήνα και γω μοναχή μου στο νησί)... όχι πείτε μου δεν έχω έναν εκπληκτικό άνθρωπο δίπλα μου??? που όταν διορίστηκα στο νησί αυτός τον επόμενο μήνα παραιτήθηκε από τη δουλειά του για να μη με αφήσει μόνη μου... και άφησε μια πολύ καλή δουλειά με πολύ καλές οικονομικές απολαβές αρκεί να είμαστε μαζί... και όταν του ήρθε ο διορισμός του το σκεφτόταν που θα με αφήσει μόνη μου εδώ... Ε-ε-έρχεται σας λέω... επιτέλους θα τον δω μετά από 1.5 μήνα... αχ πώς θα με βρει? πόσο άραγε άλλαξα σε ενάμιση μήνα? πόσο άλλαξε? πω πω με έπιασε άγχος...τι να βάλω για να πάω στο αεροδρόμιο να τον πάρω...τα μαλλιά μου πώς να τα κάνω? πώς να μακιγιαριστώ? λες και είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό...θα ρουφήξω όση από τη μυρωδιά του μπορώ για να την έχω συνέχεια στα ρουθούνια μου...θα τον ακουμπάω συνέχεια για να έχω ξανά την αφή του...θα τον χαζεύω συνέχεια για να έχω συνέχεια την εικόνα του στα μάτια μου... και τα πιο απλά... θα κάθομαι πλέον συνοδηγός στο αμάξι δίπλα του όταν οδηγεί! να έχω το χέρι μου στο μηρό του και ας γκρινιάζει ότι του πιέζω το γκάζι έτσι... θα ξέρω πως ό,τι και να γίνει θα είναι εδώ...για μένα... θα χωθώ στην αγκαλιά του και θα νιώθω ασφαλής...σα στρείδι θα κολλήσω εκεί... θα κοιμάμαι πια χωρίς φώτα αναμμένα, χωρίς τηλεόραση ανοιχτή (γιατί φοβάμαι αλλιώς..) και αν ακούσω θόρυβο στη νύχτα δε θα σηκωθώ... γιατί θα με χαϊδέψει στα μαλλιά και θα μου πει "ησύχασε!τώρα εγώ είμαι εδώ..." το βράδυ θα καθίσουμε αγκαλιά στο μπαλκόνι να χαζέψουμε τ'αστέρια... θα μπλέξουμε τα πόδια μας στην απέναντι καρέκλα... θα τον νιώθω δίπλα μου ...επιτέλους θα είναι εδώ ρε γμτ! και ας μου ανακατέψει τα πράγματα στο μπάνιο ή στη ντουλάπα για να βάλει τα δικά του... και ας θέλει να τρώει συνέχεια μακαρόνια όσες μέρες θα είναι εδώ... και ας μου γκρινιάζει για τον υπολογιστή και για την τρέλα που έχω με το ίντερνετ... θα τον έχω εδώ επιτέλους! το γλυκό βασανάκι μου ε-ε-έρχεται! ακόμα δεν το πιστεύω!

πατήστε το κουμπάκι να ακούσετε το νέο τραγουδάκι!

θα μου κάνετε σιγόντο???

ΑΑΑπόψε το ξέρω-απόψε το ξέρω
κοντά μου θα 'ρθεις,
μεεε θέλεις σε θέλω-με θέλεις σε θέλω
λεπτό μην αργείς.....

Γέλα μου... όπως και χτες...γέλα μου!

Άλλο είχα σκοπό να ανεβάσω, αλλά το είδα αυτό και λύθηκα στα γέλια... και το "δανείστηκα"... εξάλλου, το γέλιο ως γνωστόν....βοηθάει στο σιδέρωμα και στα πλυντήρια

Αφιερωμένο και στην ξαδερφο-κουμπάρα μου που σιιιιγουρα ακούει τέτοια καθημερινά στην τράπεζα!!!!


Τηλεφωνικές ατάκες σε τράπεζα

- Θέλω να φρακάρω την κάρτα μου
Μήπως αν την φρικάρεις δουλέψει καλύτερα;

- Η Eurobank είναι θυγατρική της Έβρομπανκ;
Ναι!! Το πέτυχες!!

- Μπορώ να κάνω ανάληψη με κάρτα της Eurobank από λογαριασμό της Εμπορικής;
Πως σου πέρασε τέτοια τρελή ιδέα;

- Ήρθε ο σκιούριερ και πήρε τα χαρτιά.
Βρε τον άτιμο...

- Να δούμε για την κάρτα μου τη Μάστα;
Ναι! Είμαι πολύ περίεργη, μια που δεν έχω ξαναδεί τέτοια κάρτα!!

- Έχω ραντεβού με courier. Μπορούμε να το ελέγξουμε γιατί με πήραν
πρωταπριλιά και φοβάμαι μη μου έκαναν πλάκα;
ΟΕΟ

- Ενδιαφέρομαι να δηλώσω μια απώλεια κάρτας. Με θυμάστε; Είχα πάρει παραμονή πρωτοχρονιάς και το κλείσαμε επειδή δεν είχα ταυτότητα.
Αμέ! Σε σκέφτομαι κάθε μέρα!

- Η κάρτα μου δεν έχει ενεργηθεί ακόμα...
Μήπως αν κατανάλωνε περισσότερες φυτικές ίνες;

- 11 Ιανουαρίου.
- 11 Πρώτου;
- Όχι 11 Ιανουαρίου!
Πάλι καλά και θα το έγραφα λάθος

- Είμαι μια τρομακτική πελάτισσα της Eurobank.
Δηλώσεις!!

- Δεν είχε φάκελο στο μηχάνημα, και πήρα ένα διαφημιστικό, τα τύλιξα και τα έβαλα μέσα. Δεν πειράζει, ε;
Όχι βέβαια! Δίνεις χρώμα στη ζωή μας

- Έχω κάνει αίτηση. Εγκρίθηκε, ή έφαγα χυλόπιτα;
Ναι! Ούτε η κάρτα δεν σε θέλει γκόμενο.

- Ταυτότητα;
- Χ.....
- Χι όπως Χρήστος;
- Όχι, Χι όπως Χαριστέας.
Αυτό το Χ γράφεται με πιο κεφαλαίο

- Μου στείλατε ένα πίνκ.
Στείλε μας πίσω ένα πονκ

- Έχω κάνει εξουσιοδότηση στο μηχάνημα κάθε μήνα να πληρώνει το λογαριασμό.
Τεχνολογία!!

- Για να πληρώσω στο ΑΤΜ τι χρειάζεται;
- Απλώς χρειάζεται η κάρτα σας.
- Πρέπει να έχω και χρήματα;
Ποιος σου βάζει τέτοιες τρελές ιδέες στο μυαλουδάκι σου, ε;

- Μου κράτησε το μηχάνημα την κάρτα. Κουμπί eject δεν έχει; .
Ναι, δίπλα απ΄το play και κάτω από το idiot

- Πήγε η γυναίκα μου να κάνει πληρωμή της κάρτας της στο μηχάνημα και έβαλε κατά λάθος τη δική μου.
- Πραγματοποίησε δηλαδή πληρωμή στη δική σας κάρτα;
- Όχι, έβαλε την κάρτα μου μέσα στο φάκελο...
Ξανθιά ε;

- Έκανα αίτημα για κάρτα αλλά μου εγκρίθηκε μόνο το ΡΙΝ. Μπορώ να κάνω συναλλαγές με αυτό;
Ναι αμέ. Θα το βάζεις στο ΑΤΜ χωρίς την κάρτα.

- Έχασα την κάρτα και έχω χαράξει πάνω το ΡΙΝ.
Αλήτες με τα γκράφιτί σας!!

- Να σας πω τον αριθμό της κάρτας μου;
- Μάλιστα.
- 6019 .
- Ονομάζεστε; _...
- Όνομα πατρός; _...
- Μια διεύθυνση; _...
- Ο αριθμός της ταυτότητάς σας; _...
- Και η ημερομηνία γέννησής σας; _...
- Πολύ ωραία. Τι θα θέλατε να δούμε;
- Την έχασα...
Βζζζζζζζζζζζντόινγκ! Του το έφερε όμως μαλακά, να μην τον αγχώσει τον υπάλληλο.

- Βάζω την κάρτα, δεν μου δίνει χρήματα. Τη βγάζω, υπογράφω, την ξαναβάζω, και πάλι τίποτα...
Μόνο υπογραφή βάλατε; Ένα "με αγάπη στο ΑΤΜ";
.
- Ναι γεια σας. Πριν 5 χρόνια είχα κάνει αίτηση για κάρτα και δεν μου
είπατε τι έγινε...
Θα σας ενημερώσουμε στα επόμενα 5

- Η κάρτα σας;
- Θα μου τη φέρει ο ταχυδρόμος. Του έχω δώσει και μπουρμπουάρ για τα
Χριστούγεννα! Θα μου τη φέρει σίγουρα!
Αυτό είναι να έχεις μέσον

- Ναι γεια σας. Μου στείλατε ένα φάκελο. Τι γράφει μέσα;
- Τον ανοίξατε;
- Όχι. Τι γράφει μέσα;
Μισό λεπτό να μυρίσω τα δάχτυλά μου

- Δε μου λέτε; Το ΡΙΝ όπως είναι κάθετα το διαβάζω από κάτω προς τα πάνω, ή από πάνω προς τα κάτω;
Εξαρτάται... Το χαρτί πως το κρατάτε;

- Είμαι μια τεράστια πελάτισσα της Eurobank.
Σε κιλά αναφέρεστε;

- Δηλαδή το ΡΙΝ που λέει Mastercard είναι για τη Mastercard;
Όχι βέβαια, για τον φούρνο μικροκυμάτων

- Έχετε στείλει ένα ΡΙΝ για μένα στο όνομα του άντρα μου...
Ισότητα δεν θέλατε;

- Έχει επιστρέψει η κάρτα μου και μου είπαν ότι θα τη στείλουν στο
κατάστημα Ζακύνθου.
- Ωραία.
- Δεν γίνεται να την πάρω νωρίτερα και όταν έρθει να την κρατήσουν; .
Αμέ! Μισό λεπτό να σας συνδέσω με τον Κόπερφιλντ

- Μου λέει προηγούμενο υπόλοιπο μηδέν, πήγα κι έβαλα 200 ευρώ και λέει νέο υπόλοιπο 200 (δηλαδή -200). Πρέπει να τα πληρώσω;
Ναι. Κι αν σας πει άλλο ποσό μετά να το πληρώσετε κι αυτό!!

---------------------------------------------------------------
και να ξέρετε ότι σας βλέπω!!!! χαχα! Πατήστε και το κουμπάκι να ακούσετε το τραγουδάκι ντε! το έβγαλα από το autoplay, γιατί το έχει να παίζει πολύ δυνατά!

Γενέθλια (part I)

Μπαίνουμε στην περίοδο γενεθλίων του σογιού! Η οποία ξεκινάει από σήμερα με τα γενέθλια του θείου Αντρέα! Βασικά θείο δεν το λέω πια εδώ και καιροοοο! Τον λέω γειτονοκουμπάρο (καθότι και γείτονας και νονός του αδελφού μου) πατεροκουμπάρο (καθότι πατέρας της ξαδέλφης μου-κουμπάρας μου) και αυτός με λέει brother Louie Louie (επειδή ένα καλοκαίρι στους Νέους Πόρους, στην Πιερία, και στη Ραψάνη, στον Όλυμπο, τους είχα πρήξει τα συκώτια με το εν λόγω άσμα… ούτε που θυμάμαι ακριβή χρονολογία…και όσοι τη θυμούνται παρακαλούνται να την ξεχάσουν… απλά για την ιστορία ήμουν πααααααρα πολύ μικρή… χμμ μήπως να πω σε βρεφική ηλικία?? Χαχα)

Mε την οικογένεια του θείου έχουμε κάνει απίστευτες διακοπές σε πολλά μέρη της Ελλάδας… και οι πλέον αξιομνημόνευτες στη Ραψάνη & στους Νέους Πόρους, όπως ήδη ανέφερα! Όπου το εξής φοβερό! Έχει φαγωθεί μέρες ο θείος να μας μαγειρέψει σε ένα γκάζι που είχαμε εκεί, τη φοβερή μακαρονάδα του με ζαμπόν-κάτι σαν τούλιπ- και κόκκινη σάλτσα (μακαρονάδα Andrew!).. αφού τα φτιάχνει όλα αυτά και τα έχει βάλει σε πλαστικά πιατάκια, για να φάμε όλοι οι παρευρισκόμενοι (4 αυτοί και 4 εμείς), πιάνει ένα μπουρίνι, μα ένα μπουρινι άλλο να σας λέω και άλλο να το ζείτε! Και μια βροχή… Ο πανικός! Για πότε μαζευτήκαν όλα και την κάναμε για τη Ραψάνη, ούτε και γω δεν ξέρω… τελικά την άλλη μέρα το πρωί, όπως κατεβαίναμε από το βουνό, σταματήσαμε σε μια πηγή και ξεχωρίζαμε τα πράγματα μέσα από το τραπεζομάντιλο που τα είχαμε πετάξει όλα χύμα… τα πιατάκια..τα μακαρόνια… το ζαμπόν… τα πιρουνάκια… για να τα πετάξουμε τελικά πάλι όλα μαζί σε ένα κάδο σκουπιδιών… τελικά αυτή η μακαρονάδα πότε δε μάθαμε τι γεύση είχε! Αυτό όμως που δε θα ξεχάσω ποτέ, ήταν κάποιες διακοπές που είχαμε πάει (ο αδερφός μου-η μαμά μου εγώ-η θεία μου – η ξαδελφοκουμπάρα μου-ο ξάδελφός μου) στη Σέριφο, δίχως τους μπαμπάδες γιατί δεν είχαν άδεια…. Τότε λοιπόν είδα μια άλλη πλευρά του κατά τα άλλα «σκληρού» θείου.. έπαιρνε τη θεία μου τηλέφωνο (δε θυμάμαι αν υπήρχαν κινητά τότε αλήθεια..) και της έβαζε να ακούσει το «ζήτα μου ό,τι θες» της πρωτοψάλτη.. απλά για να της πει ότι του λείπει… βασικά το είχε τόσο δυνατά που το ακούγαμε και μείς που ήμασταν παραδίπλα… και συγκίιιινηση η θεία μου!!!!

Αυτό που μου «χτυπάει» ακόμα είναι όταν με μια ξαδέλφη μου την Άννα- σχεδόν συνομήλικη (πάντα θα της θυμίζω ότι με περνάει 1 ολόκληρο μήνα και 16 ημέρες… δηλαδή με τις στρογγυλοποιήσεις σχεδόν δυο μήνες!!! Χα!) καθόμασταν στη βεράντα ένα βράδυ Ιουλίου νομίζω και συζητάγαμε περί μαγειρικής… τότε σκεφτόμασταν να ξεκινήσουμε τις πρώτες μας συνδυασμένες μαγειρικές απόπειρες (οι οποίες ουσιαστικά ξεκίνησαν και τελείωσαν με το τραπέζι για κάποια επέτειο γάμου των γονιών μου, γιατί η Άννα καθώς έπλαθε κάτι ατομικά ρολακια με αυγό βρασμένο μέσα, έχασε το δαχτυλίδι της και όλοι αποφάσισαν ότι καλυτέρα να παίρνουμε απέξω παρά να χάνουμε δαχτυλίδια κάθε φορά ~ οικονομικά είπαν δεν τους συνέφερε! Εύχομαι να μην ήταν άλλοι οι λόγοι οι πραγματικοί!) τεσπα… αφού λοιπόν συζητάγαμε με την Άννα τι να μαγειρέψουμε την άλλη μέρα και αφού είχαμε κατεβάσει τα βιβλία μαγειρικής της μαμάς της και σχολιάζαμε όποια συνταγή υπήρχε στην ελληνική και όχι μόνο κουζίνα, καταλήξαμε ότι καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε με κάτι εύκολο.. βλέπε καγιανά! (ντομάτες με αυγά τουρλού στο τηγάνι, για τους μη μυημένους! :P )… και έτσι καληνυχτίσαμε το θειο… στον οποίο υποσχεθήκαμε ότι όταν γυρίσει από τη δουλειά του το επόμενο απόγευμα θα του έχουμε ένα καγιανά μούρλια!!!! Τελικά την άλλη μέρα έρχεται ο θείος πεινασμένος ~δεν είχε φάει τίποτα ο άνθρωπος όλη μέρα στη δουλειά του για να τιμήσει τον καγιανά μας~ και τι να δει??? Το απόλυτο τίποτα! Είχαμε φύγει για διακοπές!!! Τώρα αυτό πως προέκυψε δε θυμάμαι καθόλου... ειλικρινά!!! αλλά ακόμα το χτυπάει ρε γμτ!!!

Ο πατεροκουμπάρος λοιπόν έχει τα ακόλουθα χαρίσματα! Τρελαίνεται για αναλυτικότατες συζητήσεις την ώρα του φαγητού! Και αυτό είναι προσόν αρκεί να μην πεινάς… τρώει πιο αργά από όσο μίλαγε ο Καραμανλής~ ο αείμνηστος… ένα «φαγητό» μπορεί να διαρκέσει ωωωωρες ατελείωτες! Αλλά πέρα από αυτό στο ενδιάμεσο θα συζητάει κιόλας!!! Έχει απίστευτες γνώσεις στα οικονομικά… (κάνει και τις δηλώσεις όλης της οικογένειας).. έχει τρομερή υπομονή με τα μαστορέματα του (μιλάμε Ο τεχνίτης!).. έχει φοβερό κρασί πάντα ( «κάβα Andrew» τη λέει! Μέχρι και εμφιάλωση κάνει για ειδικές περιστάσεις. Και μάλιστα ψάχνει στο ιντερνετ να βρει που είχε βρέξει ή όχι (?) ~πότε δε το θυμάμαι ποιο είναι το σωστό~ για να πάρει μούστο από εκείνη την περιοχή και να βάλει κρασί! Μια φορά είχε φέρει και από κάποιο νησί- Λέσβο θαρρώ πως ήταν…αλλιώς πάει με την μπαγαζιερα να φέρει η από το χωριό… ή από τη Νεμέα! Όχι παίζουμε!)… φτιάχνει φοβερή τσιντσιρελλλα (ανάμιξη απροσδιόριστης ποσότητας λευκού κρασιού-σόδας-σεβεν απ-κοκα κολα νομίζω) που ακόμα και στην Εύβοια που είχαμε πάει μαζί οι οικογένειες για διακοπές στην Κύμη~ τη ζήλεψε ο κύριος που είχε το ξενοδοχείο όπου μέναμε και τρώγαμε ενίοτε και ήθελε να του πει τη συνταγή ο θείος… κάνει καταπληκτική παρέα στο μπαμπακά μου με τα «καψούλια» τους κάποια βράδια καλοκαιριού, όταν έχουν τα «δικά» τους και κάθονται στη βεράντα μας για ένα «καψούλι» (βλ. ουίσκι με κόκα κόλα) όπου κάθονται και συζητααανε… βασικά το μεγαλύτερο προσόν του είναι ότι μένει απέναντι μας! (χα! Σιγά μην έλεγα κάτι άλλο! ) Μια φορά θυμάμαι, παλιά, είχα βάλει δυνατά μουσική, όταν έλειπαν οι δικοί μου για διακοπές, και σιδέρωνα στη βεράντα μας, και είχα λιώσει το “why does my heart feel so bad ”του Moby…από τις τόσες φορές που το έπαιξα μάλλον ανησύχησε ο άνθρωπος και κάποια στιγμή τον άκουσα να μου φωνάζει από απέναντι…«όλα καλά Ρηνούλι?» Ακόμα και τώρα με παίρνει τηλέφωνο να μου πει το ίδιο… «Γερά Ρηνούλι! Αγάντα!» Πέρα από την πλάκα είναι ένας εκπληκτικός άνθρωπος με μια καταπληκτική οικογένεια που έχει δημιουργήσει μαζί με τη θεία μου-αδερφή της μαμάς μου, στην οποία δεν είναι τυχαίο βεβαίως βεβαίως ότι ανήκει και η κουμπάρα μου! (Ειρήνη μικρή είδες πώς το έφερα? Σεμνά και ταπεινά!! Εξάλλου εμείς είμαστε άνθρωποι χαμηλών τόνων!!! Ούτε κόκκινα χαλιά! Ούτε ελικόπτερα… :P ) Την οικογένεια απλά συμπληρώνει ο φανταστικός ξάδερφος Τάκης! :PPP (λέγε με “οδοστρωτήρα”! Ξέρεις εσύ!!! Χα!χα!)

Χρόνια πολλά γειτονοκουμπάρε!!! Να τα χιλιάσεις!!!

Και φυσικά το τραγούδι που συμπληρώνει το κείμενο δε θα μπορούσε να ήταν άλλο από το…

top 5 (part 1)

Ο Μάνος έβαλε τον ακόλουθο προβληματισμό… 5 αγαπημένοι ηθοποιοί… βασικά και γω το ίδιο πρόβλημα έχω με πολλούς…. 5 επί ποσο??? Αφού λατρεύω τις ταινίες… με συνέπεια να έχω δει παααρα πολλές και να έχω λατρέψει πολύ περισσότερους ηθοποιούς! Και γω θυμάμαι Σαββατόβραδα στημένη την οικογένεια να βλέπουμε τις ταινίες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου και, μόλις τελείωνε αυτή που βλέπαμε, να περιμένουμε πως και πως μέχρι το επόμενο Σαββατόβραδο… πολύ μίλησα όμως… ας μιλήσουν οι ηθοποιοί…

(θα κλέψω λιγάκι ε?)

Λατρεμένοι ξένοι!


Τον λατρεύω ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον… κάτι η παρουσία του, κάτι η φωνή του με κάνουν να θέλω να βλέπω τις ταινίες του ξανά και ξανά… από τον 007, "το κυνήγι του κόκκινου Οκτώβρη" ή το "όνομα του ρόδου" ως το «βράχο»…τη "διπλή παγίδα"...ή το "finding Forrester"…και πολλές άλλες...






Λατρεμένος, γιατί έχει ένα βλέμμα απίστευτο… που με κέρδισε από την πρώτη φορά που τον είδα…και στον "πληροφοριοδότη" ήταν απλά συγκλονιστικός… παραθέτω από τη συνέντευξη του Ντι Κάπριο στο Γιάννη Ζουμπουλάκη στο Βήμα

«Τον είχα συναντήσει για μία και μοναδική φορά σε ένα παιχνίδι μπάσκετμπολ όταν ήμουν 17 χρόνων» λέει ο Ντι Κάπριο για τον θρυλικό συμπρωταγωνιστή του στον «Πληροφοριοδότη», τον Τζακ Νίκολσον. «Ανέκαθεν τον θαύμαζα. Ο άνθρωπος είναι από μόνος του κλάση και στα μέρη μου θεωρείται Θεός. Πολλοί μπορούν και τον μιμούνται αλλά κανείς δεν μπορεί να γίνει κύριος Νίκολσον...».
«Ομολογώ ότι είχα μεγάλη αγωνία όταν θα παίζαμε για πρώτη φορά μαζί. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το μούδιασμα της στιγμής που τον είδα να μπαίνει για πρώτη φορά στον χώρο των γυρισμάτων. Να 'μαι λοιπόν εκεί, να ξέρω ότι θα πρέπει να περιμένω το απρόβλεπτο, αυτό που δεν είναι γραμμένο στο σενάριο - αλλά τι στο διάολο θα είναι; Ο Νίκολσον σε αναγκάζει να βρίσκεις ασφαλιστικές δικλίδες. Λίγο πριν από τη σκηνή όπου με κατηγορεί ότι είμαι καρφί (σ.σ.: ο Ντι Κάπριο χρησιμοποιεί τη λέξη rat-αρουραίος) ένας από τους βοηθούς με είχε προειδοποιήσει: "Ο Νίκολσον κρατά ένα μπουκάλι ουίσκι, ένα πιστόλι, ένα καλάθι, ένα κουτί σπίρτα και έναν πυροσβεστήρα. Να 'σαι προετοιμασμένος. Κάτι θα συμβεί". "ΟΚ" λέω. "Cool". Λίγα λεπτά αργότερα το τραπέζι έχει ανάψει φωτιά με ουίσκι, πάνω του περπατούν αρουραίοι και εγώ παρακαλώ για τη ζωή μου με ένα πιστόλι καρφωμένο στο πρόσωπο. Τίποτε από όλα αυτά δεν ήταν στο αρχικό σενάριο. Ο Νίκολσον σε έχει διαρκώς σε ετοιμότητα - γεννάς πράγματα επί τόπου από το μυαλό σου. Σε βοηθά να υποδυθείς με αυθεντικότητα τον ήρωά σου».

Στο "άρωμα γυναίκας" με κέρδισε…στο "Ένταση" ήταν εκπληκτικός... στο "insomnia" με μάγεψε… Ακόμα και στο "Frankie&Johnny" ή στο "Simone" μου άρεσε… κάτι μου κάνει τελικά αυτός… κάτι!





Τι να πω γι’αυτόν??? Ξεκίνησα με το"Forrest Gump"... Ξαγρύπνησα στο Seattle.. Πήρα το "mail" του… Στο "πράσινο μίλι" είχα κλάψει πόσες φορές… Ναυάγησα μαζί του… Έτρεχα μαζί του να πιάσουμε το Ντι Κάπριο… Στο terminal δε με τρέλανε όπως περίμενα...Μόνο μελανό του σημείο για μένα η συμμορία των 5… κοιμήθηκα στα μέσα της ταινίας! (και όλα αυτά χωρίς να έχω δει το Φιλαδέλφεια ακόμα!)

Στην 5 θέση ισοβαθμούν τέσσερις όμως!


Γιατί απλά στο «dead poets society» πίστεψα ότι μπορώ να τα κατακτήσω όλα.,.. με πήρε μαζί του… με έκανε να ανέβω και γω πάνω στο τραπέζι του σπιτιού μας και να φωνάζω τον καπετάνιο μου… στο «θα σε βρω στον παράδεισο» με έκανε και έκλαψα… για τη δύναμη της αγάπης…


Γιατί στο 16 τετράγωνα ένιωθα ότι και γω κούτσαινα μαζί του… αν και αρχικά δε με είχε ξετρελάνει… (από το «αυτός, αυτή και τα μυστήρια»), όμως μετά ήρθαν οι "12 πίθηκοι", η «έκτη αίσθηση» και «τα 16 τετράγωνα»… αποδεικνύοντας και αυτός ότι όσο παλιώνει το κρασί γίνεται καλύτερο τελικά! και μάλλον είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει αυτός εδώ!



Γιατί στα "μαθήματα αμερικάνικης ιστορίας" o Έντουαρντ Νόρτον, για μένα, έδωσε μαθήματα ηθοποιίας!!!









και last but no least beloved!!!!



Γιατί αν και πανέμορφος, είναι τελικά πολύ καλός! Μοιάζει σκάνδαλο σχεδόν να τα έχει όλα αυτά! Και απλά μου αρέσει παααρα πολύ όμως! Μα πάααρα πολύ όμως! Θα παραφράσω μια αγαπημένη ταινία του… Meet Brad Pitt!








Και για να μην αναφερθώ στουςRobert Redford, Meryl Streep, Rodert De Niro, Michelle Pfeiffer, Meg Ryan, George Clooney, Julia Roberts, Johnny Depp και μου πείτε ότι κλέβω πολύ…


Και θα ακολουθήσει ανάρτηση με τους έλληνες!!!! Χα όχι παίζουμε!!!

Να πω ότι αυτό το γράψαμε μαζί με το μονάκριβό μου (δια τηλεφώνου)...αν και δε συμφώνησε με τις τελικές επιλογές μου...απλά αρκέστηκε από ένα σημείο και μετά να μου θυμίζει ταινίες που έχουμε δει...