Αναρωτιέμαι...

πότε επιτέλους το "κάντε υπομονή κι ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός" θα πραγματοποιηθεί... δε με νοιάζει τόσο για το γαλανό του ουρανού, ας ρίχνει και χαλάζι αρκεί επιτέλους να αλλάξει κάτι! Όλη αυτή η υπομονή να αποδώσει! Σκέφτεσαι θετικά (ή τουλάχιστον) το παλεύεις και τσουπ φτάνει ένα ασήμαντο κάτι να σε ρίξει... Τελικά όλα τα βιώματά μας πόσο θα μας ακολουθούν? Μπορώ να κάνω ένα επιλεκτικό delete? Να γεμίσω ξανά το σακουλάκι της υπομονής και να το έχω "καβάντζα"? Κάποια στιγμή νιώθεις ότι τα γεγονότα σε προλαβαίνουν και μπαίνεις σε ένα "τροχό" σαν τα ποντίκια που τρέχουν και τρέχεις, τρέχεις να προλάβεις... να προλάβεις τι? Τι? Ώσπου φτάνει εκείνη η ώρα που λες "Σώνει! Ως εδώ!!! Επιτέλους Εσύ εκεί ψηλά κάνε κάτι!" Όταν πια έχεις φτάσει στα όριά σου με τους ανθρώπους αρχίζεις να τα βάζεις με τους "αποπάνω"... και τότε συνειδητοποιείς ότι δεν έχει άλλο! Τελείωσες! Στέρεψες! Άδειασες! και τι σου μένει? Ανασυγκρότηση και από την αρχή (?) ή σκύβεις το κεφάλι και αφήνεσαι να σε πάρει το κύμα?


Μην περιμένετε να καταλάβετε κάτι από αυτά! Εδώ και γω που ξέρω σε ποια τα λέω (ναι είναι σε γυναίκα) δε με κατάλαβα! Καμιά φορά κάνω και την ψυχοθεραπεία μου εδώ μέσα! Αφού δεν μπορώ να τα πω εκεί που πρέπει τα λέω εδώ... Αειιιι χάσου μυρμηγκάκι!

ΥΓ Έχασε και ο Παναθηναϊκός!

Σε ένα γαλανόλευκο διαμάντι...

Πέρασαν τόσες μέρες και όμως μου λείπεις πιο πολύ από την πρώτη εκείνη στιγμή...

Εύχομαι να ανταμώσουμε ξανά... Με την ίδια μορφή.. Με μια άλλη.. Ποιος ξέρει.. Απλά εύχομαι και περιμένω...



Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους & σε όλες σας!

Δελτίο τύπου!

Σπίτι μου 05-02-2010

Μετά από 20 (και λίγα λέω..) χρόνια κοινής καταναλωτικής μανιας και τη σπατάλη αμέτρητων δραχμών (θεός σχωρέστες) και απροσδιόριστου ποσού ευρώ, αποφάσισα από μόνη μου να προχωρήσουμε πλέον ο καθένας χωριστά, αλλά πάντα μαζί ως αγοραστικές μονάδες που μοιράζονται την αγάπη τους για τα προϊόντα και την αγωνία για το μέλλον των τιμών τους. Είμαι σίγουρη ότι η απόφασή μου αυτή θα υποστηριχθεί και θα γίνει σεβαστή από όλους τους διευθυντές των εν λόγω καταστημάτων που έχω επισκεφτεί όλα αυτά τα χρόνια! (κοινώς χ3$τηκ@τ3)

Μια απελπισμένη από τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, δίχως όμως τη σύμφωνη γνώμη των σούπερ μάρκετ!

ΥΓ Ούτε το κουράγιο να σας απατήσω με το μπακάλη της γειτονιάς δεν έχω και ας μας βγάλουν φωτογραφίες οι paparazzi! Είναι πιο ακριβός "γκόμενος"!!

ΥΓ και επειδή είμαι large τύπος σας βάζω από μόνη μου φωτογραφίες αυτού που μπήκε ανάμεσά μας! Παρακαλώ μην το ενοχλείστε όμως!

Αλλαγή κατάστασης!

Όχι όχι δεν είναι για τα πολιτικά τεκταινόμενα! Ούτε για την οικονομική κατάσταση! Για να μην μακρηγορώ και γίνω σαν τους πολιτικούς μας που άλλο τους ρωτάς και άλλο σου απαντούν (λέμε τώρα..) πρόκειται για τα σχόλια στο "σπιτικό"... Ήμουν μακρυά του για πολύ καιρό και βρήκαν τρόπο αρκετοί Κινέζοι (?) και όχι μόνο φίλοι μας και στα "σχόλια" που έκαναν μας ανάδειξαν αρκετά $ε* site! Επειδή βαρέθηκα να σβήνω τέτοια "σχόλια" και επειδή φαντάζομαι ότι μπορούν να υπάρξουν αμέτρητα ακόμα τέτοια ατυχή (σικ) συμβάντα, ενεργοποιώ το μετριασμό σχολίων... Ευχαριστώ για την κατανόηση!

-------------------------------
I'd like to thank all my e-friends who've been visiting my blog but due to many "inappropriate" comments (links to $e* sites) I'm activating the "comment moderation" selection... It's better to be safe than sorry!!! Thank you in advance!


Θα τα λέμε πιο συχνά πλέον!!!

Υ.Γ Αν ξέρει κανείς τον τρόπο (αν υπάρχει) για να μπλοκάρω αυτά τα προφίλ που γράφουν κατά καιρούς τέτοια "σχόλια" παρακαλώ να μου το γράψει!!!

Εγώ θα είμαι εδώ...

Έδωσες πάρα πολλά, ίσως περισσότερα από όσα μπορούσες.. Ίσως περισσότερα από όσα άξιζε να δώσεις… Αλλά το ήθελες, το έκανες βρε παιδί μου με την ψυχή σου! Αυτήν την ψυχή που κανείς από εκεί δεν μπήκε στον κόπο να δει τι έχει μέσα… Ίσως γιατί το πρωτεύον ζήτημα ήταν να μη φανεί τι κρύβει η δικιά του.. Γιατί θα τρόμαζε(ς).. Έτσι χαμένοι μέσα στις ψευδαισθήσεις τους νοιάζονταν μόνο πόσοι καλοί έδειχναν...Ή για το πόσο καλοί θα «πουλιόνταν»..Τελικά αυτό μάλλον είναι.. Ή αιώνια διαμάχη της ουσίας με το περιτύλιγμα.. Κάποια στιγμή πήγες και συ να παρασυρθείς, αλλά ευτυχώς οι άμυνες σου λειτούργησαν.. και τότε αποφάσισες να ακολουθήσεις το δρόμο σου. Το δρόμο που κάποια στιγμή πίστευες ότι θα αναγνωριζόταν η αξία του. Δεν είναι θέμα έπαρσης ή μιζέριας… Είναι θέμα αξιοπρέπειας! Αλλά… Αλλά…

Αλλά δεν είναι έτσι! Δεν είσαι έτσι!

Δεν είμαι έτσι!!!

«Δε βαριέσαι.... Το χειρότερο είναι να μουρμουρίζεις.

Να τρέχει από τα χείλη σου χολή. Τρώγε τη μερίδα σου

με κέφι, χωρίς να βρωμίζεις τον τόπο που κάθεσαι.

Πίνε το πιοτό σου με ρέγουλα, και λέγε, που ξέρεις?

είναι τόσο όμορφα τα πράγματα που μπορούν να σου συμβούν

κάθε στιγμή!!!!»"

ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ από το αγαπημένο μου βιβλίο "Το χρώμα του φεγγαριού"

Τελικά το είχε πει καιρό πριν…

When the going gets tough, the tough get going.

JFK

Εγώ θα είμαι εδώ και αύριο… και μεθαύριο…Τ' ακούς???

προς αποφυγή παρεξηγήσεων δεν υπάρχει θέμα οικογενειακό ή άλλο παρεμφερές... Απλά κάποια στιγμή στη "δίνει" με κάποια γεγονότα και τότε ευτυχώς που έχεις δίπλα σου τους δικούς σου ανθρώπους... Ευτυχώς!