Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Είναι στιγμές...

Δε θέλω πλέον να σκέφτομαι... Είναι ευλογία ή κατάρα να τα βάζει όλα αυτά κάποιος μέσα του και να τα δουλεύει και να επεξεργάζεται? Ώρες ώρες σκέφτομαι τα χρυσόψαρα... Μακάρια εν τη λήθη τους... Τι τυχερά που είναι...

Ο χρόνος είναι φίλος ή εχθρός τελικά? Ακόμα δεν έχω κατασταλάξει... Προς το παρόν "είμαστε σε απόσταση"... Μακριά κι αγαπημένοι που λένε... Αλλά κάποιες φορές θυμώνω μαζί του... Όχι για τις ρυτίδες ή τις άσπρες τρίχες και άλλα τέτοια χαζά... Δικά μου είναι όλα αυτά και κάθομαι στον καθρέφτη και τα χαζεύω... Περνάω τα δάχτυλά μου πάνω από όλες αυτές τις εμπειρίες μου και τους χαμογελάω... Δικές μου είναι και τις έζησα μια προς μια... αυτές με έφτασαν εδώ που είμαι... και τους είμαι ευγνώμων... Για άλλα του θυμώνω... Για όλα αυτά τα "αν".... για όλα αυτά τα "αν" που "δεν"... για όλα αυτά τα "μήπως"... για όλα αυτά τα "γιατί ρε γμτ"....
για να μην τα βάλω μαζί μου...


3 σχόλια:

Μαριλενα είπε...

ε, μα ξεχνάς το παράλληλο σύμπαν!
εκεί, είναι άλλες οι επιλογές σου κι είσαι διαφορετικά!

τα 'λεγα προχτές που μ' είχανε φέρει ίσαμ' εδώ!!! και με κοιτούσαν και με χάζευαν -όπως εσύ τα ίχνη του χρονου στον καθρέφτη :)))

Μαριλενα είπε...

δε με λες ΚΑΙ μετριασμός ΚΑΙ λεκτική επαλήθευση; να πηδάω κανα χαντάκι θα με βάλεις; :Ρ

Greca είπε...

Μαριλενα μου ο μετριασμος μπηκε γιατι μια περιοδο ειχανε πλακωσει κατι κινεζοι και γραφανε για τσοντοsite.... :-O

Α & αμα βρεις τον τροπο να παω στο παραλληλο συμπαν μου λες... αν και καποιες φορες μου λενε οτι εκει ζω με αυτα που λεω... matrix reloaded dear! ;-)