Δευτέρα 9 Ιουλίου 2007

Τέσσερα βιβλία- τέσσερεις αναφορές…

Πάμε λοιπόν...
Θα δανειστώ αυτό από ένα καθαρά γυναικείο βιβλίο…
«Τι είναι ο έρωτας? Απ’όσο ξέρω, είναι πάθος, θαυμασμός και εκτίμηση. Αν έχεις τα δύο απ’αυτά , έχεις αρκετά. Αν έχεις και τα τρία, δε χρειάζεται να πεθάνεις για να πας στον παράδεισο…»
Τριάντα και κάτι-Τ.Γκριν…

Από το λατρεμένο μου βιβλίο…
«-Ένα παιχνίδι είναι ο έρωτας. Και εσύ δεν το έμαθες ακόμα. Μην τα δίνεις όλα. Άφησέ τη να ψάχνει μέσα σου και να τα βρίσκει ένα-ένα. Άφησέ τη να χτυπάει την πόρτα σου. Αν την ανοίξεις φόρα βία, με την πρώτη, θα μπει μες στην ψυχή σου, θα σεργιανίσει λίγο και θα φύγει... Μα τι λέω τώρα εγώ ο έξυπνος! Αν είχε γνώση και πείρα η νιότη, τότε θα κυκλοφορούσανε τέρατα αυτόν τον κόσμο. Πήγαινε, μωρέ διάβολε, άρπαξέ την, και δώσε της ένα δυνατό φιλί στο στόμα! Δε βγαίνει με συνταγές η ζωή! »
Το χρώμα του φεγγαριού- Παπαδάκη

Από το οπισθόφυλλο ενός άλλου βιβλίου που μου αρέσει να γυρνάω ξανά και ξανά…
«Τα αγάλματα μέσα στο δωμάτιο την κοίταζαν. Άκουγε ψίθυρους. Για μια στιγμή πίστεψε πως και τα άψυχα έχουν πνοή.
Ακούμπησε το χέρι στο μαρμάρινο άγαλμα για να νιώσει τη ζεστασιά του. Το πέτρινο σώμα τής φάνηκε ζεστό, ανθρώπινο!
Απελπισμένη καθώς ήταν από τη φθορά του χρόνου, προσπαθούσε να λυτρωθεί μέσα από την τέχνη. Αγγίζοντας τα άψογα μαρμάρινα σώματα, ένιωθε να μεταγγίζεται η διαχρονική τους νιότη μέσα στις φλέβες της.
Διερωτήθηκε αν ήταν παράλογο ν’αγαπάει κάτι άψυχο, αφού οι άνθρωποι συχνά μας προδίδουν.
Βλέπεις, όσο στενές κι αν είναι οι σχέσεις των ανθρώπων, στο βάθος παραμένουν ξένοι μεταξύ τους. Πολλές σκέψεις και συναισθήματα μένουν άγνωστα αυτόν που τα προκάλεσε,
Σώματα ψυχρά σαν αγάλματα κι ας καίει μέσα τους βαθιά η ανάγκη αγαπήσουν, μα πιο πολύ ν’ αγαπηθούν
…»
Τα ζεστά σώματα των αγαλμάτων- Μυρτώ Μελισσάκη…

και για το τέλος...
«Μίλησε μας για την αγάπη..
Ακολουθήστε την αγάπη όταν σας καλέσει,
Όσο σκληροί και παράλογοι και αν είναι οι δρόμοι της.
Και παραδοθείτε στο αγκάλιασμα της όταν σας περιβάλλουν τα φτερά της,
Έστω και αν πληγωθείτε από το σπαθί που κρύβει στα ακρόπτερα της.
Και πιστέψτε την όταν σας μιλήσει,
Έστω και αν η φωνή της έχει τη δύναμη να θρυμματίσει τα όνειρα σας σα βόρειος άνεμος που ερημώνει κήπο….
Αν , όμως, μες στο φόβο σας, εσείς αναζητήστε μόνο την ειρήνη και την απόλαυση της αγάπης,
Τότε είναι καλύτερο για σας να καλύψετε τη γυμνότητα σας και να φύγετε από το αλώνι της αγάπης…
Η αγάπη δε δίνει παρά τον εαυτό της και παίρνει μόνο από τον εαυτό της.
Η αγάπη δεν κατέχει ούτε γίνεται κτήμα.
Διότι η αγάπη αρκείται στη αγάπη…
Και μην πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις την πορεία της αγάπης,
Διότι η αγάπη θα δώσει τη δική της κατεύθυνση στην πορεία σου, αν σε κρίνει άξιο.
Μόνη επιθυμία της αγάπης είναι να εκπληρωθεί...»
Ο προφήτης-Χ.Γκιμπράν

Αγάπη τελικά… Μόνο αγάπη…

ΥΓ. Μαριλένα σε σένα αφιερώνω την προηγούμενη ανάρτηση, να πηγαίνει με τη διάθεση μιας γυναίκας -μαμάς- playmate (σωστά?)- μιας e-φίλης που πάει για διακοπές… Να περάσετε τέλεια γλυκειά μου… και να γυρίσεις κοντά μας ανανεωμένη, ξεκούραστη, εμπνευσμένη και πάντα δροσερή, όπως είσαι όσο καιρό σε «παρακολουθώ»...

7 σχόλια:

Μαριλένα είπε...

Ειρήνη, θενκ γιου και με γύρισες και πισω, καιρό έχω ν' ακούσω για τον Χαλίλ Γκιμπράν.

Καλά να περάσεις κι εσύ, τι καλά, καταπληκτικά και να νοσταλγείς ολο τον χειμώνα αυτο το καλοκαίρι :)))

Πολλα φιλια και :)))))

Greca είπε...

Μαριλένα μου, συγγνώμη που βιάστηκα να σε χαιρετήσω στο "σπιτικό" σου, αλλά δε φταίω εγώ... η πετροβασίλη φταίει...:p
πολλά φιλιά και σε σενα χαρα μου... να ειναι το καλυτερο σας καλοκαιρι μεχρι το επομενο...

Ανώνυμος είπε...

πολυ ομορφα αποσπασματα! πολυ ωραιες αναφορες στον ερωτα! χαλαρωσα οταν τα διαβαζα...καλη σου νυχτα!

βασίλης είπε...

Tελικά η αγάπη είναι αναπάντεχη. Εκεί που είσαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει δεν υφίσταται, τοτε τσουπ εμφανίζεται. Εντάξει κάνεις κι εσύ κάτι δεν τα αφήνεις όλα στη μοίρα. Σε ευχαριστώ Ειρήνη. Για το ποστ.

Greca είπε...

@una mama και οχι μονο να'σαι καλα... ναι τελικα καποιες φορες θες να πεις κατι και τσουπ το βρισκεις μπροστα σου...το διαβαζεις και χαλαρωνεις, γιατι τελικα δε νιωθεις μονος... γιατι απλα καποιος αλλος μοιραζεται τις ιδιες σκεψεις με σενα... απλα να προσθεσω αλλο ενα που το θυμηθηκα τωρα...
"-Τον αγαπάς, δε λέω, μα όπως βολεύει εσένα... Να τον αγαπάς έτσι όπως είναι..Αυτό είναι το δύσκολο..." (πάλι από την Α.Παπαδάκη)
@βασίλη οντως εκει που δε φανταζεσαι κρυβεται η αγαπη..σε μερη που δεν εψαξες και δεν τα βαζει ο νους... και εισαι τυχερος αν την προλαβεις να τη ζησεις... εισαι οπως λενε "γεματος", "χορτασμενος" ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ανθρωπος... και γω ευχαριστω...
Καλησπερα σε ολους...

Βασιλική Παπαδημητρίου είπε...

ομορφα και τα 4!
:)

Greca είπε...

βασιλικη μου χαιρομαι που σου αρεσαν... :))))